VII SA/Wa 216/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), , Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi I. W. i J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia skargę oddala I. Stan sprawy 1. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. znak [...] po rozpatrzeniu zażalenia I. W. i J. W. na postanowienie Zastępcy Burmistrza Dzielnicy [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o określonej we wniosku treści - utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 144 kpa. 2. W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podało, że I. W. i J. W. wnieśli o wydanie zaświadczenia o następującej treści: "Zaświadcza się, że droga stanowiąca przedłużenie ulicy [...], zlokalizowana na działkach ewidencyjnych nr [...] i nr [...] z obrębu [...] położonych w [...] dzielnica [...], nie później niż z dniem 3.12.2012r. stała się drogą publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych". Jako swój interes prawny skarżący wskazali okoliczność, iż przedmiotowe zaświadczenie niezbędne jest do wykazania w sądzie wieczystoksięgowym dostępności działki władnącej do drogi publicznej, a tym samym możliwości wykreślenia z księgi wieczystej wskazanej służebności gruntowej. Organ pierwszej instancji odmawiając wydania żądanego zaświadczenia podniósł, że na podstawie dokonanych ustaleń, nowo wybudowany odcinek drogi, znajdujący się na działkach nr [...] i [...] z obrębu [...] nie znajdował się w dotychczasowym przebiegu drogi gminnej ulicy [....], dlatego też został zaliczony do kategorii dróg gminnych na podstawie uchwały Rady Miasta [....] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...]. Zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, zaliczenie drogi do określonej kategorii nie może być dokonane później niż do końca trzeciego kwartału danego roku, z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia roku następnego. Tak więc nowo wybudowana droga, zlokalizowana na działkach nr ewid. [...] i [...] z obrębu [...], stanowiąca przedłużenie ul. [...], uzyska kategorię drogi gminnej z dniem 1 stycznia 2014 r. Do dnia 31 grudnia 2013 r. droga ta będzie drogą wewnętrzną, gdyż zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z Sygn. akt VII SA/Wa 216/14 kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym tych dróg są drogami wewnętrznymi. 3. W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że wydanie zaświadczenia o treści żądanej przez skarżących pozostawałoby w sprzeczności z treścią uchwały Rady Miasta [....] z dnia [...] marca 2013 r. nr [....], ponieważ z uchwały tej wynika, iż nowo wybudowana droga stanie się drogą publiczną z dniem 1 stycznia 2014 r. Nie jest zatem możliwe wydanie zaświadczenia zgodnie z wnioskiem skarżących, iż nowo wybudowana droga stała się drogą publiczną nie później niż z dniem 3 grudnia 2012 r. Uchwała została podjęta na podstawie stosownych przepisów ustawy o drogach publicznych, wobec czego zaświadczenie nie może zmienić skutków prawnych z niej wynikających, a przejawiających się w tym, iż nowo wybudowana droga będzie drogą publiczną z dniem 1 stycznia 2014 r. Tym samym więc, wydanie zaświadczenia o treści wskazanej we wniosku skarżących musiałoby się, zdaniem organu, wiązać z poświadczeniem stanu prawnego niezgodnego z uchwałą Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2013 r., a zatem, organ pierwszej instancji słusznie odmówił wydania zaświadczenia w oparciu o art. 219 kpa. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron 1. Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli I. W. i J. W.; zarzucając naruszenie: 1) art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 o drogach publicznych, poprzez jego niezastosowanie a tym samym nie uznania nowo wybudowanego, na działkach ewidencyjnych nr [...] i nr [...] w [...] dzielnica [....], odcinka drogi stanowiącej przedłużenie istniejącej i posiadającej kategorię drogi gminnej ulicy [....], jako drogi gminnej z mocy ustawy; 2) art. 8 oraz 11 kpa poprzez nie ustosunkowanie się do twierdzeń podnoszonych przez skarżących uważanych przez nich za szczególnie istotne dla sposobu załatwienia sprawy a dotyczących uzyskania, z mocy ustawy, przez nowo wybudowany odcinek drogi (ul. [...]) kategorii drogi publicznej - - wnieśli o uchylenie zaskarżonego oraz poprzedzającego go postanowienia w całości, a ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sygn. akt VII SA/Wa 216/14 2. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 2. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2013 r. odmawiające wydania zaświadczenia o treści: "Zaświadcza się, że droga stanowiąca przedłużenie ulicy [...], zlokalizowana na działkach ewidencyjnych nr [...] i nr [...] z obrębu [...] położonych w [...] dzielnica [...], nie później niż z dniem 3.12.2012r. stała się drogą publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych". Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. 3. Zgodnie z art. 217 kpa, organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie (§ 1). Zaświadczenie wydaje się, jeżeli:(1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, (2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (§ 2). Sygn. akt VII SA/Wa 216/14 Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni (§ 3). Zaświadczenie wydaje się w formie dokumentu elektronicznego, opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, jeżeli zażąda tego osoba ubiegająca się o zaświadczenie (§ 4). Zgodnie z art. 218 § 1 kpa, w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Wskazać jednocześnie należy, że w aktach sprawy znajduje się uchwała Rady Miasta [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w sprawie zaliczenia drogi do kategorii dróg gminnych, wydana na podstawie art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 z późn. zm.), która w § 1 stanowi: "Zalicza się do kategorii dróg gminnych drogę stanowiącą przedłużenie ul. [...], zlokalizowaną na działkach ewidencyjnych nr [...] i nr [...] z obrębu [...].", natomiast zgodnie z § 3 ust. 2 uchwały - wchodzi ona w życie po upływie 14 dnia od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] - co nastąpiło w dniu 19 marca 2013 r., poz. [...]. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, do dróg gminnych zalicza się drogi o znaczeniu lokalnym niezaliczone do innych kategorii, stanowiące uzupełniającą sieć dróg służących miejscowym potrzebom, z wyłączeniem dróg wewnętrznych, a zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu (ust. 2), a stosownie do art. 10 ust. 3 tej ustawy, pozbawienie drogi dotychczasowej kategorii, z wyjątkiem przypadku wyłączenia drogi z użytkowania, jest możliwe jedynie w sytuacji jednoczesnego zaliczenia tej drogi do nowej kategorii. Pozbawienie i zaliczenie nie może być dokonane później niż do końca trzeciego kwartału danego roku, z mocą od dnia 1 stycznia roku następnego. A zatem, jak słusznie stwierdził organ, nowo wybudowana droga zlokalizowana na działkach nr ewid. [...] i [....] z obrębu [...], stanowiąca przedłużenie ul. [...], uzyska kategorię drogi gminnej z dniem 1 stycznia 2014 r. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika jednoznacznie, że zaliczenie do kategorii dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy, a jak wynika z akt Sygn. akt VII SA/Wa 216/14 sprawy, Rada Miasta [...] uchwałą z dnia [...] marca 2013 r. zaliczyła do kategorii dróg gminnych drogę stanowiącą przedłużenie ul. [....], zlokalizowaną na działkach ewidencyjnych nr [...] i nr [...] z obrębu [....]. Skoro więc istnieje uchwała wydana przez właściwy organ, na podstawie ustawowego upoważnienia, to słusznie Prezydent [...] działając jako organ pierwszej instancji odmówił wydania żądanego zaświadczenia - że nowo wybudowana droga stała się droga publiczną nie później niż z dniem 3 grudnia 2012 r. - bowiem pozostawałoby ono w sprzeczności z treścią aktu prawa miejscowego, jakim jest uchwała rady gminy, stosownie do art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. IV. Wobec powyższego odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne. V. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, również tych podniesionych w skardze, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. VI. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji