VII SA/Wa 216/17

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lutego 2018r. po rozpoznaniu wniosku radcy prawnego J. C. w sprawie ze skargi K. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie radcy prawnemu J. C. kwotę 240,00 zł (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) - stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 31 marca 2017r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał K. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony radca prawny – J. C. W dniu 12 maja 2017r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika z urzędu stanowiące uzupełnienie skargi. W piśmie tym pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one pokryte w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 29 listopada 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w trybie uproszczonym oddalił skargę K. Z. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016r., znak: [...]. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1715), zwanej dalej rozporządzeniem, które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016r. Z uwagi na to, że skarga inicjująca postępowanie została wniesiona w dniu 30 grudnia 2016r. (data stempla pocztowego na kopercie) tj. po wejściu w życie ww. rozporządzenia zastosowanie do przyznania wynagrodzenia w niniejszej sprawie będą miały przepisy tego rozporządzenia. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego – wynosi 240 zł. W myśl natomiast § 4 ust. 3 rozporządzenia – opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %).Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 3 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W rozpoznawanej sprawie w dniu 24 i 26 kwietnia 2017r. aplikant adwokacki, działający z upoważnienia adw. A. P.-S. pełnomocnika substytucyjnego radcy prawnego J. C., zapoznał się z aktami sprawy (co wynika z adnotacji czytelni akt w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie). Następnie pełnomocnik z urzędu sporządził pismo procesowe z dnia 12 maja 2017r. stanowiące uzupełnienie skargi skarżącej. Pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oświadczając, że koszty nie zostały pokryte w całości ani w części. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej w postępowaniu przed Sądem I instancji, według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (240 zł), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania (23%). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a w związku § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.