VII SA/Wa 2167/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Sędziowie sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Protokolant st. ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2018 r. sprawy ze skarg W. P. i R. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego we wznowionym postępowaniu oddala skargi Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2017 r., Nr [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ("[...]WINB"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołań A. G., W. P. (skarżący 1) i R. B. (skarżący 2) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] ("PINB") z dnia [...] maja 2017 r., Nr [...], uchylającej dotychczasową decyzję PINB z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...], stwierdzającą zdatność do użytku i udzielającą pozwolenia na użytkowanie dwunastu silosów na cement, zlokalizowanych na terenie działek nr ewid. [...] i [...], obr. [...], położonych przy ul. [...] w [...], oraz umarzającej postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie ww. obiektów budowlanych na podstawie ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane ("Prawo budowlane z 1974 r.") – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Z akt postępowania administracyjnego wynika, że przedmiotowe silosy na cement zostały zrealizowane w warunkach samowoli budowlanej. "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] pismem z 18 listopada 2014 r. wystąpiła do organu powiatowego z wnioskiem o ich zalegalizowanie. Organ pierwszej instancji ustalił czas budowy obiektu na podstawie pisemnych oświadczeń z 15 kwietnia 2015 r., złożonych przez A. G., R. B. oraz W. P. pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Z oświadczeń tych wynikało, że budowa ww. obiektów została zakończona w 1994 r. W zasobach Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii brak było zdjęć lotniczych tego terenu z 1994 r. lub 1995 r., natomiast na załączonych zdjęciach lotniczych z 1990 r. przedmiotowych obiektów nie było, co pozwalało uznać organowi oświadczenia o dacie ich wybudowania za wiarygodne. PINB postanowieniem z [...] stycznia 2016 r. stwierdził zdatność do użytku i udzielił pozwolenia na użytkowanie dwunastu silosów na cement, zlokalizowanych na terenie działek nr ewid. [...] i [...], obr. [...], położonych przy ul. [...] w [...]. Natomiast na podstawie uzyskanego w dniu 12 maja 2016 r. od Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii zdjęcia lotniczego tego terenu z 1997 r. PINB ustalił, że w tym czasie na terenie przedmiotowej nieruchomości nie było silosów na cement W oparciu o powyższą okoliczność PINB postanowieniem z [...] września 2016 r., Nr [...], wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z [...] stycznia 2016 r. o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowych silosów na cement. Organ wezwał także uczestników postępowania do przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania, dowodów na okoliczność daty budowy ww. obiektów budowlanych. W odpowiedzi na powyższe Burmistrz [...] przedłożył poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię protokołu z 6 października 2016 r., sporządzonego na okoliczność złożenia przez J. B. oświadczenia z [...] stycznia 2016 r., z którego wynikało, że w okresie, kiedy pełnił funkcję zastępcy Burmistrza [...] (w latach 1990-1994) oraz Burmistrza [...] (w latach 1994-2000), [...] sp. z o.o. współpracowała z Miastem [...] w zakresie realizacji zlewni ścieków, uruchomionej w 1991 r. J. B. oświadczył, że w tym okresie spółka rozbudowywała własną infrastrukturę oraz modernizowała budynki i inne obiekty budowlane, z których większość była już użytkowana, gdy obejmował funkcję zastępcy burmistrza. Wskazał, że w tym okresie użytkowane były już m.in. budynki: biurowy, gospodarczy, magazynowy, socjalny, a także funkcjonowały silosy, waga oraz zbiorniki i inne urządzenia niezbędne do funkcjonowania firmy. Natomiast biorąc pod uwagę zróżnicowanie w poszczególnych latach kwot wnoszonego podatku od nieruchomości, składającej się z działek należących do ww. spółki, sposób oraz stopień zabudowy nieruchomości ulegał zmianie. Decyzją z [...] maja 2017 r. PINB uchylił własną decyzję z [...] stycznia 2016 r. stwierdzającą zdatność do użytku i udzielającą pozwolenia na użytkowanie silosów na cement oraz umorzył postępowanie w sprawie ww. obiektów prowadzone na podstawie Prawa budowlanego z 1974 r. Ujawnienie nowego dowodu w postaci zdjęcia lotniczego z 1997 r. spowodowało, że PINB uznał, że data budowy silosów, ustalona w oparciu o pisemne oświadczenia uczestników postępowania, jest inna niż to przyjęto w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] stycznia 2016 r. PINB w wyniku analizy ww. zdjęcia lotniczego stwierdził, że ww. obiekty powstały po 1997 r., a nie – jak wskazywał zebrany uprzednio w toku postępowania materiał dowodowy – przed 1 stycznia 1995 r. Zgodnie ze stanowiskiem PINB zdjęcie lotnicze z 1997 r. było dowodem nowym – jak wynika z treści decyzji z [...] maja 2017 r. został on doręczony do PINB 12 maja 2016 r., a zatem po wydaniu ww. decyzji. Dowód ten był istotny dla sprawy, ponieważ ujawnił nowe okoliczności faktyczne, od których uzależniony był tryb postępowania, i nie był znany organowi powiatowemu przed wydaniem decyzji [...] stycznia 2016 r., ale istniał już w momencie wydania tego rozstrzygnięcia. PINB stwierdził więc, że przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. nie znajdują zastosowania do legalizacji przedmiotowych silosów wybudowanych w warunkach samowoli budowlanej, ponieważ budowa tych obiektów nie została zakończona przed 1 stycznia 1995 r. Zdaniem PINB przedmiotowa samowola budowlana powinna była być rozpatrywana w świetle ustawy Prawo budowlane. Odwołania od decyzji PINB z [...] maja 2017 r., z zachowaniem ustawowego terminu, złożyli A. G., R. B. oraz W. P. W uzasadnieniu prawnym zaskarżonej decyzji z [...] lipca 2017 r. organ odwoławczy, powołując się na analizę zdjęcia lotniczego z 1997 r., i w kontekście pozostałego materiału dowodowego, znajdującego się w aktach zgromadzonych przez organ pierwszej instancji, podzielił pogląd tego organu, zgodnie z którym na terenie nieruchomości nie istniał w tym czasie obiekt budowlany w miejscu usytuowania przedmiotowych silosów. Data budowy tych obiektów została ustalona w oparciu o oświadczenia R. B., A. G. oraz W. P., gdyż na tamtym etapie postępowania nie dysponowano innym materiałem dowodowym. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wśród środków dowodowych oświadczenie strony powinno być wykorzystane w ostateczności, bowiem co do zasady niemożliwe jest zachowanie bezstronności przez podmiot będący stroną postępowania, a więc zainteresowany określonym rozstrzygnięciem sprawy. Uzyskane z Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii zdjęcie lotnicze z 1997 r. stanowi natomiast dokument urzędowy. W ocenie [...]WINB organ powiatowy w wystarczający sposób wykazał zaistnienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a tym samym podstawy do uchylenia dotychczasowej decyzji z [...] stycznia 2016 r. o pozwoleniu na użytkowanie. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 42 ust. 3 Prawa budowlanego z 1974 r. w zw. z art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego, w wyniku uznania, że samowola budowlana została zrealizowana przed dniem wejścia w życie przepisów Prawa budowlanego. [...]WINB wskazał, że PINB w toku wznowionego postępowania wezwał [...] sp. z o.o. oraz innych uczestników tego postępowania do przedstawienia dowodów na okoliczność daty budowy przedmiotowych silosów. Organ odwoławczy stwierdził, że oświadczenie J. B. nie było złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, wobec czego mogłoby ono co najwyżej być powodem do wezwania go w charakterze świadka do złożenia zeznań przed PINB. Jednak w realiach omawianej sprawy nie było potrzeby przesłuchania ww. osoby w charakterze świadka z uwagi na dysponowanie dowodem na okoliczność daty budowy przedmiotowego budynku, którym są zdjęcia lotnicze, udostępnione przez Głównego Geodetę Kraju. Zdjęcia te korzystają ze zwiększonej mocy dowodowej – jako dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie, przez powołane do tego organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone (art. 76 § 1 k.p.a.). Organ II Instancji stwierdził też, że skoro PINB na dzień orzekania w postępowaniu wznowieniowym dysponuje nowym dowodem, potwierdzającym, że przedmiotowe obiekty nie zostały wybudowane przed 1 stycznia 1995 r., ale po dacie wejścia w życie ustawy Prawo budowlane, to prawidłowe jest stanowisko, że do legalizacji tych obiektów zastosowanie mają przepisy Prawa budowlanego, a nie przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. Stwierdzenie przez organ prowadzenia postępowania w niewłaściwym trybie powinno skutkować jego umorzeniem i wszczęciem postępowania we właściwym trybie. [...]WINB powołał się także na art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. Zdaniem [...]WINB organ powiatowy nie naruszył art. 7 i art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a., ani art. 8 i art. 16 § 1 k.p.a. Zasada określona w art. 77 § 1 k.p.a. nie może być rozumiana tak, że nawet jeśli strona ma w sprawie interes prawny, to organ administracji publicznej ma obowiązek poszukiwania dowodów mających wykazać zaistnienie okoliczności leżących w interesie strony. Organ odwoławczy podkreślił, że PINB pozyskał nowy dowód w sprawie na okoliczność czasu realizacji silosów na cement w warunkach samowoli budowlanej, natomiast podmioty skarżące nie przedstawiły dowodów przeciwnych, które podważyłyby ustalenia organu powiatowego. Strony, kwestionując wartość dowodową zdjęcia lotniczego z 1997 r., nie wykazały się należytą inicjatywą przy przedstawianiu dodatkowych dowodów na poparcie swoich twierdzeń, że obiekt budowlany został wybudowany na podstawie Prawa budowlanego z 1974 r. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje natomiast zasada, że ciężar dowodu spoczywa na tym, kto z określonego faktu wyprowadza skutki prawne. Oznacza to, że obowiązek poszukiwania dowodów ciąży nie tylko na organie administracji, ale obarcza on także stronę, która w swym dobrze rozumianym interesie powinna wykazywać dbałość o przedstawienie środków dowodowych. Zatem inicjatywa dowodowa musi być w tym zakresie przejawiana nie tylko przez organ, ale również przez stronę postępowania. Jeżeli organ wyprowadził określone ustalenia dotyczące stanu faktycznego z posiadanych, nienasuwających zastrzeżeń dokumentów, to skuteczne ich zakwestionowanie wymaga przedstawienia stosownego kontrdowodu z inicjatywy strony toczącego się postępowania. W sytuacji pozyskania przez organ orzekający w sprawie materiału o większej mocy dowodowej niż oświadczenia uczestników postępowania, nie jest rzeczą tego organu dalsze poszukiwanie materiału dowodowego, który miałby stanowić ewentualne zaprzeczenie dotychczasowym ustaleniom tylko dlatego, że zebrany do tej pory materiał dowodowy jest niekorzystny dla stron postępowania, które się z nim nie zgadzają. Organ pierwszej instancji wezwał uczestników postępowania do przedłożenia dowodów na okoliczność daty budowy przedmiotowych obiektów, jednak nie zadośćuczynili oni temu wezwaniu i nie przedstawili jakichkolwiek środków dowodowych świadczących o powstaniu silosów na cement przed dniem 1 stycznia 1995 r. w postaci np. rachunków, faktur czy umów w przedmiocie prac remontowych. Z kolei z przekazanego przez Burmistrza [...] protokołu z 6 października 2016 r., zawierającego oświadczenie J. B., nie sposób wywieść, że dwanaście silosów na cement istniało przed dniem 1 stycznia1995 r. Skargę na decyzję [...]WINB z dnia [...] lipca 2017 r. złożyli W. P. i R. B. Obaj skarżący w swoich skargach wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji, ewentualnie o stwierdzenie wydania zaskarżonej decyzji za niedopuszczalną i w efekcie umorzenie postępowania w sprawie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżący zarzucili decyzji naruszenie: a) art. 16 § 1 k.p.a. poprzez nieuzasadnione i nieracjonalne wzruszenie zasady trwałości decyzji administracyjnej w oparciu o pozyskany w bliżej nieuzasadnionych okolicznościach oraz z bliżej nieokreślonych powodów dowód z fotografii lotniczej wykonanej w 1997 r., o którą po ponad roku od dnia uprawomocnienia się decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. zwrócił się 21 marca 2016 r. pracownik PINB; b) art. 8 k.p.a. poprzez podejmowanie destrukcyjnych działań mających na celu pogłębienie braku zaufania obywateli względem organów administracji publicznej, polegających na poszukiwaniu wszelkimi metodami dowodów na wzruszenie zasadnej decyzji administracyjnej przypuszczalnie celem polepszenia wyników statystycznych wskazujących na rzekomo aktywne i skuteczne prowadzenie postępowań administracyjnych; c) art.7 k.p.a. poprzez nieobiektywne i fragmentaryczne oparcie zaskarżonej decyzji administracyjnej o niepełnowartościowy, wybiórczy materiał dowodowy, nieuzasadnioną odmowę dania wiary zgormadzonym w sprawie innym dowodom niż zdjęcie lotnicze z 1997 r. (niepotwierdzone protokołem jego wykonania i celem jego wykonania), w tym dowodom z zeznań: A. G., R. B., W. P., dowodom z dokumentów sporządzonych przez wykwalifikowane do tego osoby, a także nieprzeprowadzenie ważkich i niezbędnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia dowodów, w tym dowodu z zeznań w charakterze świadka J. B. i S. O. Zaskarżona decyzja, zdaniem skarżących, rażąco narusza przepisy powołane w skardze, ponieważ zdjęcie lotnicze z 1997 r., stanowiące wyłączną podstawę wznowienia postępowania, zostało przez nich zakwestionowane. Skarżący domagali się uzupełnienia ww. zdjęcia o protokół jego wykonania i cel przeznaczenia, podkreślając, że jakość zdjęcia jest niedostateczna – nie widać na nim żadnych szczegółów, a obraz jest zamazany i nieidentyfikowalny. W ocenie skarżących, dotychczas zgromadzone dowody były przez organ bagatelizowane, a te, które powinny być przeprowadzone, jak dowód z zeznań w charakterze świadka J. B. czy S. O. – pomijane. Ich zdaniem argumenty uzasadniające pominięcie tych, oraz innych dowodów, przedstawianych w sprawie, były nieracjonalne i z tego względu trudno było podjąć z nimi polemikę. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 26 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 111 § 1 P.p.s.a., zarządził połączenie sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2167/17 (ze skargi W. P.) ze sprawą o sygn. akt VII SA/Wa 2168/17 (ze skargi R. B.) do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, oraz ich dalsze prowadzenie pod sygn. akt VII SA/Wa 2167/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Należy nadto wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, ale nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych decyzji. Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Sąd uznał za prawidłowo ustalony przez organ odwoławczy stan faktyczny w sprawie, w związku z czym przyjął za własne ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że prowadzone przez organy postępowanie administracyjne toczyło się w ramach postępowania nadzwyczajnego – w trybie wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Celem tego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych wadliwości, ustalenie, czy i w jakim zakresie ta wadliwość wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej oraz w razie stwierdzenia wadliwości decyzji dotychczasowej – doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej merytorycznej decyzji. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Z konwencji językowej, którą na gruncie przywołanego przepisu operuje ustawodawca wynika, że w ramach określonej nim podstawy wznowieniowej, niezależnymi od siebie i samoistnymi przesłankami wznowienia są "nowe okoliczności" i "nowe dowody", istniejące w dacie wydania decyzji, nieznane organowi wydającemu decyzję i ujawnione po dacie jej wydania. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 75 § 1 zd. 2 k.p.a. dowodem mogą być w szczególności dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych i oględziny. Z kolei przez okoliczności faktyczne należy rozumieć zdarzenia niezależne od treści przepisów prawa, przy czym ujawnienie tych okoliczności może być wynikiem przeprowadzenia dowodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 10 stycznia 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 1108/12 (publ. CBOIS) podkreślił, że podstawa wznowienia, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zachodzi jedynie wówczas, gdy zaistnieją łącznie wszystkie przesłanki, wymienione w tym przepisie. Po pierwsze, ujawnione muszą zostać nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody. Po drugie, musiały one istnieć w dacie wydania decyzji ostatecznej, kończącej postępowanie administracyjne. Po trzecie zaś, dowody te bądź okoliczności nie mogły być znane organowi administracji publicznej, wydającemu decyzję. Brak spełnienia którejkolwiek z tych przesłanek uniemożliwia wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie okolicznością bezsporną jest wybudowanie w warunkach samowoli budowlanej dwunastu silosów na cement, zlokalizowanych na dz. ew. nr [...] i [...], obr. [...], w [...]. Nieruchomość oznaczona w ewidencji gruntów jako działka nr [...] i [...] stanowi własność A. G., R. B. oraz W. P. Poza sporem jest również to, że na podstawie oświadczeń ww. wymienionych organ powiatowy prowadząc postępowanie legalizacyjne ustalił datę samowolnego wybudowania przedmiotowych obiektów przed 1 stycznia 1995 r., tj. w czasie obowiązywania Prawa budowlanego z 1974 r. Na podstawie przepisów tej ustawy (art. 42 ust. 3), PINB wydał [...] stycznia 2016 r. decyzję o pozwoleniu na użytkowanie będącą jednocześnie stwierdzeniem zdatności obiektu do użytkowania. Jednak wobec ujawnienia nowego dowodu w sprawie, nieznanego organowi w momencie wydania decyzji – zdjęcia lotniczego z 1997 r. wskazującego, że w tej dacie ww. obiektów nie było na wskazanych nieruchomościach, organ powiatowy wznowił z urzędu postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W ocenie sądu, postępowanie wyjaśniające co do wskazanej podstawy wznowienia postępowania oraz oceny jej wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie, zostało przeprowadzone z dochowaniem wymogów określonych w przepisach k.p.a. Z analizy zdjęcia lotniczego z 1997 r. wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że w sierpniu 1997 r. sporne silosy na cement nie były jeszcze (samowolnie) wybudowane. W takim stanie rzeczy, wobec nienasuwającej wątpliwości treści zdjęcia lotniczego z 1997 r., złożone 15 kwietnia 2015 r. przez R. B., A. G. i W. P. pisemne oświadczenia co do daty powstania samowoli budowlanej niewątpliwie utraciły wiarygodność. Treść zdjęcia lotniczego, analizowana przez Sąd, nie nasuwa w tym zakresie żadnych (wbrew twierdzeniom skargi) wątpliwości, co z kolei powoduje, że nie było potrzebne prowadzenie w sprawie przez PINB lub [...]WINB dalszego postępowania dowodowego w celu ustalenia daty samowoli budowlanej – na tym etapie postępowania. W szczególności, wobec obiektywnej i od nikogo niezależnej zawartości fotografii lotniczej, bezcelowym byłoby prowadzenie dowodu z przesłuchania świadków na okoliczności obiektywnie już bezsporne. Rację należy przyznać więc organowi odwoławczemu, że okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy zostały w sposób należyty wyjaśnione, a analiza dowodów zgromadzonych w sprawie prowadziła do jednoznacznych wniosków, że realizacja inwestycji objętej przedmiotem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z dnia [...] stycznia 2016 r. na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. nastąpiła pod rządami Prawa budowlanego z 1994 r., co czyni prawidłowym stanowisko, że do legalizacji tego obiektu zastosowanie mają przepisy ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Skarżący w toku postępowania nie przedłożyli żadnego wiarygodnego dowodu, który podważałby dokonane przez organ ustalenia faktyczne. Natomiast twierdzenie, jakoby w sprawie zabrakło protokołu wykonania zdjęcia oraz wskazania celu w jakim zostało ono wykonane jest chybione. W aktach sprawy znajduje się licencja Głównego Geodety Kraju z dnia [...] maja 2016 r. załączona do wykonanego zdjęcia, zaś cel w jakim uzyskano wiedzę o nowej okoliczności i środek dowodowy służący ustaleniu zaistnienia nowej okoliczności nie mają znaczenia dla podjętego rozstrzygnięcia. Również jakość materiału zdjęciowego na załączonej do akt sprawy płycie CD nie budzi wątpliwości i pozwala na identyfikację ujawnionych tam obiektów. Mając powyższe na uwadze należało podzielić stanowisko organów, że w realiach niniejszej sprawy wystąpiła przesłanka wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. z uwagi na okoliczność wykonania przez inwestora robót budowlanych po dacie wejścia w życie przepisów Prawa budowlanego. Stwierdzenie zatem przez organ, że postępowanie administracyjne prowadzone było w niewłaściwym trybie prawidłowo skutkowało uchyleniem przez organ powiatowy decyzji z dnia [...] stycznia 2016 r. o pozwoleniu na użytkowanie i umorzeniem postępowania, bowiem procedura legalizacyjna spornych obiektów znajdzie oparcie w art. 48 Prawa budowlanego. W związku z powyższym, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.