VII SA/Wa 2169/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. skargę oddala VIISA/Wa2169/10 UZASADNIENIE [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. po wznowieniu na wniosek D. B. oraz P. A. postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego (jednolity tekst ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) zwanego dalej k.p.a. w sprawie ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2001 r. [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] listopada 1999r. [...] nakazującą rozebranie garażu położonego w P. przy ul. [...], decyzją z dnia [...] .07.2010r, znak: [...] , odmówił uchylenia ostatecznej decyzji własnej z dnia [...].07.2001 r., utrzymującej w mocy decyzję w/w Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...].11.1999r. W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wyjaśnił, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lipca 2001 r. była kontrolowana przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek zamiejscowy w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 25 września 2002r. (II SA/Po 3137/01) oddalił skargę P. A. i D. B. W dniu 1 kwietnia 2010r. D. B. oraz P. A. wystąpili z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. wskazując jako podstawę prawną art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wnioskodawcy wyjaśnili, iż "przyczyną złożenia tych wniosków jest nowa okoliczność, tj. konieczność zachowania 2 bocznych ścian garaży jako murów granicznych tj. muru pomiędzy 2 posesjami (przy ul. [...] i ul [...]) i muru rozdzielającego ogród od podwórzy na posesji przy ul [...]. Te istotne okoliczności, że 2 ściany garażu stanową mury graniczone w ogóle nie były podnoszone nie były brane pod uwagę przez organy nadzoru budowlanego, które wydawały decyzję o rozbiórce garażu. Wnioskodawcy wyjaśnili również, iż pismem dnia 28 kwietnia 2010. zawiadomili Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że garaż zastał rozebrany, pozostały tylko częściowo dwie boczne ściany garaży jako mury graniczne. VII SA/Wa 2169/10 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. odmawiając uchylenia ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lipca 2001 r stwierdził, że ustawodawca w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. uregulował możliwość wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Wskazał , iż warunkiem wznowienia postępowania jest pojawienie się tylko takich dowodów, które są dla sprawy istotne, że są one nowe oraz iż istniały one w dniu wydania decyzji oraz nie były one znane organowi administracyjnego. Odnosząc się zatem do wskazanych przez Wnioskodawców okoliczności stwierdził, iż pozostają one bez związku z przedmiotową sprawą bowiem pozostawienie dwóch ścian przedmiotowego garażu, nie stanowi w przedmiotowej sprawie istotnych okoliczności o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 K.p. a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołań D. B. oraz P. A. utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].07.2010r., odmawiającą uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia [...].07.2001 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że wskazana przez Wnioskodawców okoliczność zachowania 2 bocznych ścian garażu, wynika w ich ocenie ze względów ekonomicznych i estetycznych, a podnoszona przez nich okoliczność, że dwie ściany boczne garażu powinny pozostać jako mury graniczne ze względu na walory estetyczne, jak również z uwagi na ewentualne koszty wynikające z budowy ogrodzenia na miejscu wyburzonych ścian nie mogą stanowić przesłanki wynikającej z przepisu art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, na podstawie której możnaby uchylić decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...].07.2001 r, utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...].11.1999r, znak: [...], nakazującą rozbiórkę garażu usytuowanego przy ul. [...] w P. W skardze skierowanej do Sądu D. B. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego podtrzymała argumentację zawartą we wniosku o wznowieniu oraz odwołaniu od decyzji organu I instancji. Uważa też za niezrozumiałe stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że nie mają żadnego znaczenia względy ekonomiczne i estetyczne dot. pozostawienia 2 bocznych ścian garażu jako murów granicznych i wykorzystania ich do VII SA/Wa 2169/10 budowy pergoli na miejsce rozebranego dachu garażu, które zaprojektowane zostało w załączonej opinii konstrukcyjnej z kwietnia 2010r. rzeczoznawcy z Woj. Biura Projektów w P. inż. J. N. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Skargi nie można było uwzględnić, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wnioskodawcy D. B. i P. A. uznali za nową i istotną w sprawie okoliczność faktyczną w postaci konieczności zachowania 2 bocznych ścian garażu jako murów granicznych rozdzielających dwie posesje bowiem jak to określili " Absurdem byłaby całkowita rozbiórka tych 2 murowanych ścian garażu i potem na nowo budowanie takich samych ścian granicznych jako ogrodzeń" - pismo z dnia 15 maja 2010r. Konieczne w tym stanie rzeczy jest ustalenie czy okoliczność powołana we wniosku jest istotna dla sprawy oraz czy jest to okoliczność nowa, zgodnie z przesłankami określonymi w art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. Aby przesłanka wymieniona w art. 145 §1 pkt 5 k.p.a. zaistniała muszą zostać zrealizowane łącznie trzy warunki a mianowicie: po pierwsze ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy są nowe i dla sprawy istotne tj. mają znaczenie prawne wpływające na zmianę decyzji, po drugie muszą istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej, po trzecie muszą być nieznane- organowi, który wydał decyzję ostateczną. W tym konkretnym przypadku organ posiadał pełna wiedzę, co do istnienia tych okoliczności. Wiedział bowiem w dniu wydania decyzji o fakcie konieczności rozbiórki całego garażu. Zatem podnoszona przez wnioskodawców konieczność pozostawienia 2 murowanych ścian garażu, a więc jego częściowej rozbiórki nie jest "nową okolicznością istotną dla sprawy", o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. VII SA/Wa 2169/10 W takiej sytuacji uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania na tej podstawie oznaczałoby złamanie prawa. W ocenie Sądu, stanowisko organu II instancji, iż wskazana przez skarżącą okoliczność nie ma charakteru okoliczności nowej i istotnej dla sprawy jest uzasadnione, a kontrolowana decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzająca ją decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie zapadły z naruszeniem przepisów prawa postępowania administracyjnego. Z powyższych względów, Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.