VII SA/Wa 217/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-05-04
Skład orzekający: Mirosława Kowalska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji administracyjnej może zostać uwzględniony, jeśli nie został uzasadniony przez stronę skarżącą konkretnymi przesłankami wskazującymi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jeśli strona skarżąca nie wykazała we wniosku, poprzez konkretne okoliczności i materiał dowodowy, zaistnienia ustawowych przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo powtórzenie treści przepisu nie jest wystarczające.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże wniosek ten nie został uzasadniony przez pełnomocnika skarżącej konkretnymi przesłankami wskazującymi na wystąpienie ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji.
W dniu 29 grudnia 2014 r. M. Z. reprezentowana przez pełnomocnika adw. [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót.
Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 –p.p.s.a.-ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd rozstrzygając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wskazanie przesłanek wstrzymania oraz ich uzasadnienia spoczywa na stronie wnoszącej wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Pełnomocnik skarżącej w skardze zgłosił wniosek o wstrzymanie zaskarżonego aktu, ale nie uzasadnił go. Nie wskazał, że w okolicznościach sprawy zachodzą ustawowe przesłanki uzasadniające jego uwzględnienie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dodatkowo przypomnieć należy, że sąd wydając postanowienie o wstrzymaniu wykonania nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 FZ 163/04), bowiem niezgodność z prawem , która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a. to dwie różne kwestie, a merytoryczna ocena legalności decyzji w tym postępowaniu poddawałaby w wątpliwość istotę sądownictwa administracyjnego.
Wobec powyższego, że nie wykazano zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło