VII SA/Wa 2170/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. i Z.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. i Z.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2010r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2010r., Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Z.P. pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku przy ul. [...] w [...]. Pismem z dnia 21 lutego 2010r.skarżący wnieśli o "wstrzymanie realizacji tej budowy". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Zaznaczyć bowiem trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Z brzmienia przepisu wynika, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez skarżącego powyższych okoliczności. Rozpoznając wniosek skarżących, w świetle powołanego wyżej przepisu, Sąd uznał, iż nie został on w dostatecznym stopniu uzasadniony i nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek w zasadzie nie został w ogóle uzasadniony, nadto skarżący wnieśli o "wstrzymanie realizacji tej budowy" nie wskazując decyzji, której wstrzymania dochodzą. Jednocześnie Sąd zauważa, iż negatywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji państwowej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.