VII SA/Wa 2177/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: zmienić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2011 r., w ten sposób, że: przyznać skarżącemu K. D. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2011 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W dniu 24 listopada 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, stąd też wniosek strony należy potraktować jako wniosek o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2011 r. Zgodnie z art. 165 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Pod pojęciem "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Jeżeli brak jest podstaw do stwierdzenia, iż okoliczności sprawy uległy zmianie, kolejny wniosek tej samej strony, dotyczący przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie, nie może zostać uwzględniony. Zakres żądania ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego przez skarżącego jest tożsamy z żądaniem zawartym we wniosku o prawo pomocy z dnia 1 lutego 2011 r. Jednakże z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje obecnie w gospodarstwie domowym z babcią, która jest właścicielką mieszkania o powierzchni 43 m2. W zamian za możliwość mieszkania wnioskodawca ponosi opłaty takie jak: czynsz 370,64 zł, opłatę z[...]zł brutto. Skarżący na dojazd do pracy wydaje 70 zł. We wniosku wyjaśniono ponadto, iż dochody babci wynoszą [...] zł. Ponownie rozpoznając sytuację materialną wnioskodawcy z uwzględnieniem okoliczności przedstawionych w złożonym formularzu Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające zmianę powołanego postanowienia. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. Mając na względzie wykazane w przedmiotowym wniosku stan majątkowy i możliwości płatnicze wnioskodawcy należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W sytuacji bowiem, gdy skarżący nie posiada wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych, dochód uzyskiwany w dwuosobowym gospodarstwie domowym nie pozwala mu poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. W niniejszej sprawie wnioskodawca uprawdopodobnił zatem, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej uprawniającej do zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił wniosek o zmianę postanowienie z dnia 4 kwietnia 2011 r. i na podstawie art. 165 cytowanej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.