VII SA/Wa 2180/13

Dnia 5 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. i A.B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego postanawia odrzucić skargę Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a w oparciu o § 3 omawianego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 8 października 2013 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, w terminie 7 dni, od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia oboje skarżący otrzymali w dniu 18 października 2013 r. (dowód - k.17 i k.18 akt sądowych), a zatem termin do uiszczenia opłaty sądowej upływał dla skarżących w dniu 25 października 2013 r. W dniu 30 października 2013 r. do sprawy wpłynął wniosek skarżącego A.B. o cofnięcie skargi (k.19 akt sądowych). Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że do dnia 7 listopada 2013 r. do niniejszej sprawy nie wpłynęła żadna kwota tytułem uiszczenia wpisu sądowego od skargi (dowód - k. 21 akt sądowych). W tym miejscu wskazać zatem należy, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a skarżący może skutecznie cofnąć skargę i oświadczenie to jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zastosowanie powyższego trybu, prowadzące do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego w trybie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a może mieć z kolei miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy nie zawiera braków (fiskalnych, formalnych) uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W świetle powyższego oświadczenie o cofnięciu skargi złożone przez skarżącego nie mogło odnieść zamierzonego skutku, gdyż wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca nadanie biegu przedmiotowej skardze, z uwagi na nie uiszczenie przez skarżących wpisu sądowego należnego od wniesionej skargi. Cofnięcie skargi nie eliminuje skutków niewykonania powyższego zarządzenia Sądu. Jeśli strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 56/11, LEX nr 736874, por. też: postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2013 r., VII SA/Wa 2758/12, publ: www.cbois.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.