VII SA/Wa 2181/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędziowie: Sędzia WSA Renata Nawrot, Asesor WSA Nina Beczek (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 marca 2025 r. sprawy ze skargi M. A. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 24 czerwca 2024 r. znak: WSO-I.621.1.78.2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Wojewody Mazowieckiego na rzecz M. A. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda Mazowiecki zaskarżonym postanowieniem z 24 czerwca 2024 r. znak: WSO-I.621.1.78.2024 stwierdził, że odwołanie M. A. - od decyzji Wójta Gminy C. z [...] kwietnia 2024 r. nr [...] orzekającej o wymeldowaniu M. A. z pobytu stałego w lokalu nr 1 przy ul. [...] w C. - zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że powyższa decyzja Wójta Gminy z [...] kwietnia 2024 r. została skutecznie doręczona 23 kwietnia 2024 r. Zatem termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji organu I instancji upłynął w dniu 7 maja 2024 r. Natomiast odwołanie od tej decyzji M. A. nadał w Urzędzie Pocztowym w G. w dniu 16 maja 2024 r. W związku z powyższym Wojewoda stwierdził, że odwołanie zostało złożone po upływie terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa i w trybie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do jego wniesienia, przy czym organ podał, że odwołujący się nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i nie wykazał, że bez własnej winy uchybił terminowi do jego wniesienia. Powyższe postanowienie Wojewody Mazowieckiego stało się przedmiotem skargi wniesionej przez M. A. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił: 1. dokonanie błędnych ustaleń faktycznych poprzez przyjęcie, że odwołanie od decyzji Wójta Gminy C. z [...] kwietnia 2024 r. zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia; 2. brak należytego rozpoznania sprawy i nieuwzględnienie okoliczności, które powinny stanowić o przekazaniu sprawy do merytorycznego rozstrzygnięcia, tj. błędnie wskazany przez organ termin wniesienia pisma. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że decyzja Wójta Gminy C. z [...] kwietnia 2024 r. została doręczona 23 kwietnia 2024 r. Natomiast odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 7 maja 2024 r. Rozpoczęcie biegu terminu do odwołania nastąpiło więc w dniu 24 kwietnia 2024 r. i zakończyło swój bieg 7 maja 2024 r., czyli dnia, kiedy nadano odwołanie. Zatem zdaniem skarżącego, nie uchybił on terminowi. Dodatkowo skarżący wyjaśnił, że odwołanie omyłkowo wysłał bez podpisu. Natomiast z pismem z 15 maja 2024 r. został wezwany do uzupełnienia wyżej wymienionego braku formalnego, w terminie 7 dni. Następnie nadał on w placówce pocztowej przesyłkę poleconą 16 maja 2024 r. zawierającą podpisane odwołanie. Przedstawione wyżej okoliczności, w ocenie skarżącego stanowią o tym, że nie uchybił on terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy z [...] kwietnia 2024 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że skarga obarczona jest brakami formalnymi w postaci braku podpisu pod skargą, braku odpisu skargi i niewskazania numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przepis ten należy odczytywać jako obowiązek stwierdzenia przez organ odwoławczy, w drodze postanowienia, niedopuszczalności odwołania lub uchybienia terminu do wniesienia odwołania, jeżeli w wyniku formalnej kontroli wstępnej organ stwierdzi przesłanki do wydania takiego aktu. Zaskarżone postanowienie jest więc postanowieniem formalnym zamykającym drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy. W związku z powyższym należało dokonać oceny, czy w rozpoznawanej sprawie organ prawidłowo stwierdził uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania od opisanej na wstępie decyzji organu I instancji. Wskazać trzeba, że zgodnie z art. 129 § 1 i 2 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Zatem warunkiem skuteczności czynności procesowej – w niniejszej sprawie wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy C. z [...] kwietnia 2024 r. – jest zachowanie ustawowego, czternastodniowego terminu do jej dokonania. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z materiału aktowego sprawy, decyzja Wójta Gminy C. z [...] kwietnia 2024 r. została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 23 kwietnia 2024 r. (vide: k. 30 akt adm. organu I instancji). Zatem czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji upływał z dniem 7 maja 2024 r. Skarżący odwołanie nadał w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 7 maja 2024 r. (vide: akta adm. organu I instancji – brak numeracji). A zatem odwołanie zostało wniesione z zachowaniem czternastodniowego terminu do jego wniesienia. Z tych też względów Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie, w którym organ orzekł o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania wydane zostało z naruszeniem art. 134 kpa, a także bez respektu dla zasad ogólnych określonych w art. 7, art. 8 i art. 9 kpa (praworządności, prawdy obiektywnej, zaufania i informowania). Zaskarżone postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania - w sytuacji, gdy odwołanie jest wniesione w terminie - jest błędne. Podniesione w skardze argumenty zasługiwały więc na uwzględnienie, co skutkowało uwzględnieniem skargi. W tym stanie sprawy Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.). Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 tej ustawy. O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 powyższej ustawy, na które składa się uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.