VII SA/Wa 2184/11

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 listopada 2011 r. po rozpoznaniu wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. , znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać J. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 17 października 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy J. D., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych . Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką dzieci. Podał, że utrzymują się z dochodów w wysokości 1.566,00 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się wynagrodzenie małżonki z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.386,00 złotych oraz dochód uzyskiwany przez wnioskodawcę z gospodarstwa rolnego w wysokości 180,00 złotych. Wnioskodawca wskazał, że posiada dom o pow. 80 m, nieruchomość rolną o pow. 4,15 ha. Oświadczył również, że nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Skarżący wyjaśnił, że dochód z gospodarstwa rolnego wynosi zaledwie kwotę 180,00 złotych, gdyż nieruchomości położone są na terenach górzystych. Uzasadniając wniosek wnioskodawca podkreślił, że koszty utrzymania domu, wyżywienia, leczenia w całości wyczerpują uzyskiwany dochód. Mając na względzie powyższe dane uznano, że skarżący kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawcę i jego małżonkę są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.