VII SA/Wa 2185/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieusprawiedliwioną nieobecność i ukarania grzywną postanawia: wstrzymać wykonanie postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. nr [...]. Pismem datowanym na dzień 25 października 2009 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieusprawiedliwioną nieobecność i ukarania grzywną w kwocie 50 zł. W skardze A. S. zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia argumentując, że został ukarany grzywną w kwocie maksymalnej, bez uwzględnienia sytuacji majątkowej skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). W niniejszej sprawie z uwagi na charakter zaskarżonego postanowienia zaistniały okoliczności, które mogłyby wskazywać na wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonego postanowienia. Argumentacja podniesiona przez skarżącego wypełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż brak uiszczenia orzeczonej grzywny skutkowałby wszczęciem postępowania egzekucyjnego w celu jej wyegzekwowania, a skarżący zostałby ponadto obciążony również kosztami postępowania egzekucyjnego. Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.