VII SA/Wa 2186/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2012 r. sprawy ze skargi P.J na pismo (...) z dnia (...) czerwca 2011r. nr (...) w przedmiocie zakazu wykonywania operacji lotniczych postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu P. J. ze środków budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 ( dwieście ) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Pismem dnia 16 czerwca 2011 r., A. - Polski Związek Sportu [...] zakazał P. J. wykonywania operacji lotniczych startów i lądowań na lotnisku [...] dla wszystkich statków powietrznych, których użytkownikiem jest ww. oraz wszystkich statków powietrznych wykorzystywanych do bieżącej działalności firmy [...], należącej do P. J. Pismem z dnia 27 czerwca 2011 r. P. J. wezwał A. - Polski Związek Sportu [...] do usunięcia naruszenia prawa, który pismem z dnia 1 lipca 2011 r. udzielił odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie. Dnia 8 lipca 2011 r. P. J. skierował ponownie do A. - Polskiego Związku Sportu [...] pismo: "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" domagając się uchylenia zakazu wykonywania operacji lotniczych startów i lądowań na lotnisku [...]. Dnia 4 sierpnia 2011 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem organu - skargę na pismo z dnia 16.06.2011 r. wywodząc, iż pismo to stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Skarga ta została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym pod nr VII SA/Wa 2132/11. Pismem z dnia 12 sierpnia 2011 r. A. - Polski Związek Sportu [...] odpowiedział skarżącemu na pismo w/w wezwanie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Po otrzymaniu powyższej odpowiedzi - dnia 24 sierpnia 2011 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej) P. J. ponownie wniósł skargę na "czynność" z dnia 16.06.2011 r. domagając się jej uchylenia i wskazując, że jest to ponowna skarga na ten sam akt a wnosi ją chcąc się uchronić przed uznaniem przez Sąd, że skarga z dnia 4 sierpnia 2011 r. była skargą przedwczesną, wniesioną przed ostatecznym udzieleniem odpowiedzi na wezwanie skarżącego do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę A. - Polski Związek Sportu [...] wniósł o jej odrzucenie z uwagi na przepis art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. podtrzymując zawarte tam jak i we wcześniejszych pismach stanowisko Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję: Niebudzącym wątpliwości Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, jest fakt, iż skarżący wyczerpał dyspozycje przepisu art. 52 § 3 P.p.s.a., stanowiącego, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd w niniejszym składzie dokonując oceny warunków formalnych uznał, że | niniejsza skarga jest kolejną złożoną na ten sam "akt" albowiem dnia 4 sierpnia 2011 r. skarżący zaskarżył już do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zakaz wykonywania operacji lotniczych, która została zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/WA 2132/11. Dlatego też w niniejszej sprawie ma zastosowanie przepis art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., który stanowi, iż sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W niniejszej sprawie, bezspornie skarżący wniósł dwie skargi na tę samą "czynność" A. - Polski Związek Sportu [...], jedną z dnia 4 sierpnia 2011 r. a drugą z dnia 24 sierpnia 2011 r. W doktrynie od lat funkcjonuje pogląd, że treść art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm, zwanej dalej p.p.s.a.) określa tzw. "stan sprawy w toku", nazywany też jako zawisłość prawna, stanowiący przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów, na ten sam akt administracyjny, trwający aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Warunkiem skutkującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. A zatem, niedopuszczalne jest wniesienie kolejnej skargi w tej samej sprawie. Nie można także uznać, że skarga zarejestrowana w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 2132/11 jest skargą przedwczesną skoro została wniesiona przed doręczeniem skarżącemu pisma z dnia 12 sierpnia 2011 r. stanowiący odpowiedź na jego pismo z dnia 8 lipca 2011 r. Wbrew twierdzeniom organu, skarżący w sposób prawidłowy wyczerpał tryb określony w art. 52 § 3 P.p.s.a. Jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa należało potraktować pismo skarżącego z dnia 27 czerwca 2011 r. Mimo, iż pismo to nie zostało w ten sposób nazwane przez P. J., to jego treść nie pozostawia wątpliwości co do intencji skarżącego. W konsekwencji - skoro skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lecz nie później niż w terminie 60 dni od dnia wniesienia tego wezwania, to termin do wniesienia skargi upłynął z 3-tym dniem od daty otrzymania pisma z dnia 1 lipca 2011 r. jako odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. A zatem niniejsza skarga jako wniesiona po upływnie terminu 30-dniowego licząc od tego terminu byłaby skargą spóźnioną. Innymi słowy fakt dalszej korespondencji między stronami pozostaje bez wpływu na bieg terminów do wniesienia skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.