VII SA/Wa 2187/07

Sygnatura akt VII SA/Wa 2187/07 POSTANOWIENIE Dnia 4 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy VII SA/Wa 2187/07 ze skargi S. Sp.z o.o. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji udzielającej pozwolenia na dopuszczenie produktu leczniczego do obrotu postanawia: oddalić wniosek S. Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca Spółka w skardze z dnia [...] września 2007 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Zdrowia Nr [...], która utrzymywała w mocy własną decyzję tego organu w przedmiocie uchylenia decyzji udzielającej pozwolenia na dopuszczenie produktu leczniczego do obrotu. Skarżąca wniosku nie uzasadniła. Należy wskazać, że Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bada czy w sprawie mogą pojawić się przesłanki określone w art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy. Ponadto z konstrukcji normy prawnej art. 61 § 3 ww. ustawy wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w tym przepisie. Brak uzasadnienia wniosku powinien skutkować jego nieuwzględnieniem. Takie stanowisko prezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny (por. OZ 741/04 niepubl., II OZ 962/05 niepubl.). Argumenty zawarte w skardze nie wskazują jakie trudne do odwrócenia skutki lub jaka znaczna szkoda może się w sprawie pojawić, a która będzie następstwem niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a strona wprost tych argumentów nie podała. Należy również podnieść, że decyzja wydana w trybie art. 162 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, co do zasady bezpośrednich skutków o których mowa w ww. przepisie nie rodzi, albowiem decyzja tego typu nie nakłada na strony żadnego, podlegającego wykonaniu, obowiązku. W świetle powyższego oceniając czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji, Sąd nie dopatrzył się ich zaistnienia. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.