VII SA/Wa 2187/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2013 r. sprawy ze skargi D. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia skargę oddala VII SA/Wa 2187/12 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. na podstawie art. 26 § 4, art. 119 § 2 i art. 121 § 4 i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 229 poz. 1954 ze zm.) nałożył na D. S. grzywnę w kwocie 4000 zł i wezwał go do uiszczenia jej w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia na rachunek organu egzekucyjnego. Organ poinformował, że w przypadku nie uiszczenia grzywny w terminie zostanie ona przymusowo ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych. Organ wskazał, że przedmiotem egzekucji jest rozbiórka wiaty stalowej. Organ wyjaśnił, że wysokość grzywny ustalona została zgodnie z przepisem art. 121 § 4 i § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przy uwzględnieniu rodzaju nałożonego obowiązku i zakresu robót budowlanych wynikających z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. Ponadto ustalając wysokość grzywny wzięto pod uwagę zasadę celowości i skuteczności zastosowania środka egzekucyjnego. Organ egzekucyjny uznał, że grzywna w wyznaczonej kwocie jest możliwa do zapłaty dla zobowiązanego, nie obciąża go w sposób nadmierny, a jednocześnie motywuje do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. Jednocześnie organ wezwał D. S. do wykonania obowiązku nakazu rozbiórki wymienionego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. wystawionym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Organ uprzedził, że w przypadku nie wykonania obowiązku w terminie będzie orzeczone wykonanie zastępcze na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego. Po rozpatrzeniu zażalenia D. S. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na skutek skargi D. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w tym przedmiocie z dnia[...] lipca 2011 r. nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie VII SA/Wa 2372/11 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że niezasadne są zarzuty skarżącego co braku ustaleń faktycznych w przedmiocie wykonania nałożonego obowiązku rozbiórki wiaty. Skarżący był wzywany do wykonania czynności. W postępowaniu egzekucyjnym twierdził, ze zmniejszył wiatę to też ustalenia organu co do częściowego wykonania obowiązku są prawidłowe. Sąd wskazał, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie zawiera należytego umotywowania wysokości stanowionej grzywny. Wobec braku należytego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia w tej części Sąd uznał, że nie może dokonać kontroli wysokości nałożonej grzywny. Jest to naruszenie przepisów postępowania które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i dlatego Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. Po ponownym rozpatrzeniu zażalenia D. S. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia[...] lipca 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Skargę na w/w postanowienie złożył D. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także postanowienia je poprzedzającego. Skarżący podniósł, że obowiązek rozbiórki wiaty został przez niego wykonany, bowiem wiata została zmniejszona do rozmiarów nie kolidujących z przepisami prawa budowlanego. Rozbiórka wiaty została zgłoszona w starostwie pismem z dnia 31 marca 2011 r. Ponadto skarżący podniósł, że nadal nie została należycie uzasadniona wysokość grzywny wymierzonej w kwocie 4000 zł. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie nałożenia na D. S. grzywny w celu przymuszenia w wysokości 4000 zł ze względu na niewykonanie obowiązku wynikającego z decyzji tegoż organu z dnia [...] kwietnia 2011 r. nakazującej D. S. dokonanie rozbiórki wiaty stalowej przylegającej do istniejącego budynku usługowo-handlowego o wymiarach 1,8 m x 15,50 m. usytuowanego na działce nr [...] przy ul [...] w K. gm. [...]. Organ odwoławczy orzekał po uchyleniu poprzedniego postanowienia nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. będąc związany, oceną prawa i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie VII SA/Wa 2372/11 (art. 153 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Organ wskazał, więc, że częściowe wykonanie obowiązku tj. zmniejszenie objętej postanowieniem egzekucyjnym samowolnie zrealizowanej wiaty nie może stanowić podstawy do uchylenia środka egzekucyjnego jakim jest grzywna w celu przymuszenia. Trafnie organ wskazał, że bez znaczenia pozostaje fakt dokonania zgłoszenia realizacji pomniejszonej wiaty, w stosunku do której została wydana decyzja nakazująca rozbiórkę z dnia [...] kwietnia 2010 r. Uzasadniając wysokość wymierzonej grzywny organ odwoławczy wskazał, że ustalona kwota nie przekracza granicy wskazanej w art. 121 § 2 w/w ustawy, tj. 10 000 zł. Należy stwierdzić, iż organ I instancji pomimo, że mógł zgodnie z brzmieniem w/w przepisu nałożyć grzywnę w większym wymiarze kwotowym to jednak zdecydował, że w przedmiotowej sprawie grzywna w wysokości 4000 zł będzie zasadna i adekwatna do charakteru egzekwowanego obowiązku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] w uzasadnieniu swojego postanowienia należycie uzasadnił, że przy ustalaniu w sposób uznaniowy kwoty grzywny kierował się zasadą celowości i skuteczności zastosowania środka egzekucyjnego, a także stwierdził, że niniejsza kwota nie obciąży nadmiernie zobowiązanego, natomiast winna zmotywować go do realizacji wymaganego obowiązku. Wskazać należy, że celem zastosowania grzywny jest doprowadzenie do wykonania obowiązku nałożonego decyzją ostateczną. Zauważyć też trzeba, że zastosowanie środka w postaci wykonania zastępczego byłoby zbyt uciążliwe dla skarżącego, bowiem koszty wykonania zastępczego mogłyby być dużo wyższe od kosztów jakie poniósłby skarżący, gdyby sam wykonał nałożone na niego obowiązki. Ponadto, zgodnie z przepisem art. 125 § 1 ustawy, w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieziszczone lub nieściągnięte grzywny podlegają umorzeniu. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie organy egzekucyjne dokonały właściwego wyboru środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia jak też niewadliwie określiły wysokość nałożonej grzywny. Nałożenie grzywny nie generuje po stronie zobowiązanego żadnych dodatkowych kosztów, tym bardziej, że od skarżącego zależy, czy wykona nałożony obowiązek czy też będzie musiał uiścić grzywnę stosowaną w celu przymuszenia do wykonania tego obowiązku. Wysokość grzywny winna stanowić dla zobowiązanego taką uciążliwość aby zamiast jej uiszczania wykonał ciążący na nim obowiązek. W związku z powyższym, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy Sąd I instancji słusznie przyjął, że organy egzekucyjne ustalając wysokość grzywny we wskazanej wysokości, nie naruszyły zasad postępowania egzekucyjnego w administracji ani też granic uznania administracyjnego wyznaczonego przez powołane wyżej przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, co czyni bezpodstawnym zarzut, iż zaskarżony wyrok został wydany z rażącą obrazą przepisów prawa materialnego i przepisów procedury. Z tych względów Sąd na podstawie art. 152 ustawy z o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.)