VII SA/Wa 2188/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Antas, Sędziowie asesor WSA Elżbieta Granatowska (spr.), sędzia WSA Mirosław Montowski, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi H. W. i M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2021 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2021 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania H W i M W od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2021 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Decyzją z dnia [...]lipca 2021 r. Nr [...]Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] S.A. pozwolenia na budowę gazociągu DN100 MOP 8,4 MPa zasilającego SRP [...], zespołu zaporowo - upustowego DN100 MOP 8,4 MPa wlotowego do stacji SRP [...] oraz rozbiórkę zespołu odwadniacza na dz. nr [...] , [...],[...],[...], obr. [...], jedn. ewid. [...]. Od powyższej decyzji H W i M W złożyły odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ na wstępie wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie do załatwienia wniosku o pozwolenie na budowę zastosowanie mają przepisy Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją ustawy Prawo budowlane dokonaną ustawą z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 471, z późn. zm.) która weszła w życie 19 września 2020 r. Zgodnie z art. 26 ww. ustawy z 13 lutego 2020 r. w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ww. ustawy o zmianie ustawy inwestor do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę albo wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego, albo zgłoszenia budowy może dołączyć projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast w myśl art. 27 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy z 13 lutego 2020 r. do zamierzeń budowlanych realizowanych w oparciu o projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów dotychczasowych w sytuacji, gdy opracowany został projekt budowlany zgodny z dotychczasowymi przepisami Prawa budowlanego, dalszy przebieg procesu inwestycyjnego razem z postępowaniem w sprawie pozwolenia na budowę będzie się odbywał według dotychczasowych przepisów ustawy Prawo budowlane. Stosownie do treści art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz temu kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Powyższe dokumenty inwestor winien dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę (art. 33 ust. 2 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego). W niniejszej sprawie inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę oraz oświadczenie o prawie do dysponowania działkami nr [...],[...],[...], , obr. [...]. Mając na uwadze zarzuty odwołania związane z brakiem prawa inwestora do dysponowania działką nr [...]na cele budowlane, organ wyjaśnił, że przepisy Prawa budowlanego nie nakładają na inwestora obowiązku udowodnienia, ani nawet uprawdopodobnienia, zgodności treści złożonego przez siebie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z rzeczywistym stanem prawnym tub faktycznym. Innymi słowy, fakt złożenia takiego oświadczenia stanowi wystarczającą przesłankę do uznania, że inwestorowi przysługuje tytuł prawny uprawniający go do realizacji inwestycji na danej nieruchomości. Z akt rozpatrywanej sprawy wynika, że inwestor prawo do dysponowania działką o nr [...] (stanowiącą współwłasność H W i M W) na cele budowlane uzyskał na podstawie decyzji Starosty [...]z [...] lipca 2019 r., znak: [...] (ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości położonej w [...] gm. [...], oznaczonej jako działka nr ew. [...], objętej księgą wieczystą nr [...], poprzez udzielenie [...]S.A., w tym podmiotom działającym na zlecenie wnioskodawcy, zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na ww. nieruchomości przewodów i urządzeń do przesyłania gazów wysokiego ciśnienia DN100 MOP 8,4 MPa zasilających stację redukcyjno - pomiarową [...] ), utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [...]z [...]listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 5 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 86/20, oddalił skargę H W i M W na decyzję Wojewody [...], a Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt l OSK 2554/20, oddalił skargę kasacyjną od skarżących od wyroku Sądu I instancji. Organ stwierdził, że wobec powyższego inwestor posiada prawo do dysponowania działką nr [...]na cele budowlane. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ustaleniami uchwały Rady Gminy [...]z [...] marca 2017 r., [...]w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] , zmienionej uchwałą Rady Gminy [...]z [...]grudnia 2020 r., Nr [...]. Inwestycja została zlokalizowana na terenach oznaczonych w planie symbolami 11.G.1 (teren urządzeń i obiektów zaopatrzenia w gaz - § 35 ust. 1 pkt 2 planu) oraz 11 MNU1.15 (teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług, który w planie przeznaczono m.in. dla niezbędnych urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej - § 13 ust. 1 planu). Zgodnie z § 10 pkt 7 lit a i b miejscowego planu dotyczącego ustaleń w zakresie zaopatrzenia w gaz podstawą zaopatrzenia w gaz pozostaną istniejące sieci i urządzenia gazowe, w tym gazociągi wysokiego ciśnienia (DN500 PN63 relacji [...]-[...], DN250 PN40 relacji [...]-[...], DN250/150 PN40 dolot do stacji redukcyjno - pomiarowej [...]oraz DN50 PN63 dolot do stacji gazowej [...]), stacje redukcyjno - pomiarowe (w [...]o wydajności 1600 m3/h, w [...]o wydajności 3200 m3/h) oraz gazociągi średniego i niskiego ciśnienia); przewiduje się możliwość budowy, przebudowy i rozbudowy sieci gazowych obsługujących tereny przeznaczone na cele inwestycyjne, stosownie do występujących potrzeb i możliwości technicznych. Ponadto zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 2 ww. uchwały, o ile przepisy odrębne lub inne ustalenia planu tego nie zakazują, na całym obszarze objętym ustaleniami planu dopuszcza się realizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej służącej potrzebom lokalnym. Mając na uwadze, że przedmiotowa inwestycja polega na budowie nowego gazociągu DN100 zasilającego stację redukcyjno - pomiarową [...]z gazociągu wysokiego ciśnienia DN500 relacji [...]-[...]-[...], wraz z zespołem zaporowo - upustowym na terenie stacji (zob. warunki techniczne [...]S.A. z [...] maja 2017 r., projekt budowlany s.35), organ stwierdził, że jest ona zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. Inwestor uzyskał również dla omawianej inwestycji decyzję Wójta Gminy [...]z [...]stycznia 2019 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W ocenie organu odwoławczego, projekt zagospodarowania terenu nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640). Inwestor przedstawił kompletny projekt budowlany sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, zawierający informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy Prawo budowlane, oraz zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Wobec spełnienia przez inwestora, wymagań określonych w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, na podstawie art. 35 ust. 4 tej ustawy właściwy organ był zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednocześnie inwestor spełnił warunki uzyskania pozwolenia na rozbiórkę przewidziane w art. 30b ust. 3 Prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ stwierdził, że w decyzji Wojewody [...]wskazano przepisy Prawa budowlanego i Kodeksu postępowania administracyjnego stanowiące podstawę prawną decyzji. Na możliwość wydania decyzji o pozwoleniu na budowę nie mają wpływu okoliczności takie jak "brak dostania wyroku WSA Warszawa, nie ma nadmienienia w piśmie, że sprawa została skierowana do WSA Warszawa, z działki nr [...] przyłączono 8 drzew". Okoliczność, że gazociąg ograniczy możliwość zagospodarowania działki nr [...] nie stanowi przesłanki odmowy udzielenia pozwolenia na budowę, gdyż inwestor uzyskał prawo do dysponowania tą działką na potrzeby realizacji przedmiotowej inwestycji. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyły H W i M W, zaskarżając ją w całości i zarzucając naruszenie: 1. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy: 1) art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie, czy inwestor posiada tytuł prawny do dysponowania gruntem tj. działką nr [...], 2) art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego wbrew ciążącemu na organie II instancji na mocy art. 77 § 1 k.p.a. obowiązkowi w tym zakresie i w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, 3) art. 8 i 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności niewyjaśnianie dlaczego odstąpiono od pierwotnej lokalizacji przebiegu gazociągu wzdłuż drogi i w konsekwencji przeniesienia jego przebiegu przez nieruchomość skarżących, pozbawiając ją wartości działki budowlanej, czym narażono je na ogromną stratę, 2. prawa materialnego: 1) art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, iż projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ustaleniami uchwały Rady Gminy [...]z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] podczas gdy jest to działanie mające na celu ewidentnie pokrzywdzenie skarżących, przyczyniając się do utraty wartości ich działki budowlanej, a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie tego przepisu; 2) art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przez dokonanie błędnej subsumcji do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, będącej wynikiem błędnego przyjęcia, iż inwestor spełnił wszystkie wymagania niezbędne do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w toku postępowania skarżące wielokrotnie kierowały wnioski i prośby o zmianę przebiegu planowanego gazociągu. W ich ocenie, zgodnie z art. 7 k.p.a. organy powinny brać po uwagę słuszny interes strony. Organ nie może kierować się założeniem o nadrzędności interesu społecznego nad interesem obywatela. W tej sprawie organy niesłusznie pomijają stanowiska skarżących w zakresie negatywnych skutków, jakie powstaną na skutek wykonanie inwestycji budowy gazociągu poprzez ich nieruchomość. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do treści skargi wskazał, że inwestor spełnił wymagania określone w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w związku z czym na podstawie art. 35 ust. 4 tej ustawy właściwy organ był zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Inwestor uzyskał prawo do dysponowania działką skarżących na potrzeby realizacji inwestycji, a inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Fakt, że skarżące nie zgadzają się z ustaleniami Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powyższym zakresie nie oznacza, że w sprawie doszło do naruszenia art. 7, 8, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325 – zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że nie narusza ona prawa. Przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2021 r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2021 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu [...] S.A. pozwolenia na budowę gazociągu DN100 MOP 8,4 MPa zasilającego SRP [...] , zespołu zaporowo - upustowego DN100 MOP 8,4 MPa wlotowego do stacji SRP [...] oraz rozbiórkę zespołu odwadniacza na dz. nr ewid. [...] , [...][...],[...], obr. [...] , jedn. ewid. [...]. Zgodnie z art. 82 ust. 4 Prawa budowlanego w zw. z § 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie obiektów i robót budowlanych, w sprawach których organem pierwszej instancji jest wojewoda (Dz. U. z 2010 r., Nr 235, poz. 1539 ze zm.) organem I instancji w tej sprawie był wojewoda. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo przyjął, że w przedmiotowej sprawie do załatwienia wniosku o pozwolenie na budowę złożonego 4 czerwca 2021 r. zastosowanie mają przepisy Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją ustawy Prawo budowlane dokonaną ustawą z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 471), która weszła w życie 19 września 2020 r. Zgodnie z art. 26 ustawy nowelizującej w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy inwestor do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę albo wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego, albo zgłoszenia budowy może dołączyć projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. W myśl art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy nowelizującej do zamierzeń budowlanych realizowanych w oparciu o projekt budowlany sporządzony na podstawie przepisów dotychczasowych w przypadku, o którym mowa w art. 26 ustawy przepisy ustaw zmienianych w art. 1-4, art. 6 oraz art. 8-24 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Ustawą zmienianą w art. 1 ustawy nowelizującej jest ustawa z dnia 7 lipca 2994 r. – Prawo budowlane. Zarzuty skargi dotyczą przede wszystkim prawa inwestora do dysponowania nieruchomością skarżących (działka nr [...] ) na cele budowlane oraz zgodności inwestycji z ustaleniami uchwały Rady Gminy [...]z [...] marca 2017 r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] , zmienionej uchwałą Rady Gminy [...]z [...]grudnia 2020 r. nr [...]. Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W niniejszej sprawie inwestor wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę złożył oświadczenie o prawie do dysponowania działkami nr ewid. [...],[...],[...],[...], obr. [...]. Z oświadczenia tego wynika, że w stosunku do działki nr [...]inwestor wywodzi tytuł prawny z ograniczonego prawa rzeczowego. Do wniosku inwestor załączył decyzję Starosty [...]z [...]lipca 2019 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 124 ust. 1, 3, 7 oraz art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2204 ze zm.) ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości położonej w [...]gm. [...] , oznaczonej jako działka nr ew. [...], objętej księgą wieczystą nr [...], poprzez udzielenie [...] S.A., w tym podmiotom działającym na zlecenie wnioskodawcy, zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na ww. nieruchomości przewodów i urządzeń do przesyłania gazów wysokiego ciśnienia DN100 MOP 8,4 MPa zasilających stację redukcyjno - pomiarową [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...]z dnia [...]listopada 2019 r. Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2020 r., II SA/Kr 86/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę H W i M W na decyzję Wojewody [...], a wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2021 r., l OSK 2554/20, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną H W i M W od wyroku Sądu I instancji. Zatem ostateczna decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2019 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Starosty [...]z [...]lipca 2019 r. zostały uznane za zgodne z prawem. We wskazanym wyroku z dnia 29 kwietnia 2021 r., l OSK 2554/20 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż ostateczna decyzja o wywłaszczeniu wydana na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., daje prawo podmiotowi zainteresowanemu realizacją planowanego przedsięwzięcia z zakresu infrastruktury technicznej do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (M. Horoszko, D. Pęchorzewski, Gospodarka nieruchomościami. Komentarz, C.H. Beck 2009, s. 340-341, nb 5). Inwestor nie odstąpił od przeprowadzenia zamierzenia budowlanego. Na skutek wywiedzenia skargi kasacyjnej przez skarżące, Wojewoda postanowieniem z [...] grudnia 2019 r. na podstawie art. 9 u.g.n. wstrzymał z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny (...). Inwestor z dniem 23 grudnia 2019 r. nie mógł złożyć oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością - działką nr [...]- na cele budowlane (...). Spółka zadeklarowała, że złoży ponownie wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę, gdy tylko Naczelny Sąd Administracyjny oddali skargę kasacyjną wniesioną w niniejszej sprawie. Wniosek, o którym mowa w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego został złożony w tej sprawie w dniu 4 czerwca 2021 r. W związku z tym, że inwestor legitymował się w dniu złożenia wniosku prawomocną decyzją Wojewody [...]z dnia [...] listopada 2019 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...]z [...]lipca 2019 r., organy architektoniczno-budowlane prawidłowo uznały, że posiada on prawo do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane. Zarzuty skargi naruszenia art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego oraz art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. (poprzez niewyjaśnienie czy inwestor posiada prawo do dysponowania działką nr [...]na cele budowlane) są więc nieuzasadnione. Fakt, iż skarżące jako współwłaścicielki tej nieruchomości nie wyrażają zgody na realizację tej inwestycji celu publicznego na swojej działce nie podważa prawa inwestora do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane w granicach określonych w decyzji Starosty [...]z [...]lipca 2019 r. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Na terenie inwestycji obowiązuje uchwała Rady Gminy [...] z [...] marca 2017 r., Nr [...]w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], zmieniona uchwałą Rady Gminy [...]z [...]grudnia 2020 r., Nr [...]. Z akt sprawy (projekt zagospodarowania terenu str. 29 projektu budowlanego, załącznik graficzny do decyzji Starosty [...]z z [...] lipca 2019 r.) wynika, że inwestycja została zlokalizowana na terenach oznaczonych w planie symbolami 11.G.1 (teren urządzeń i obiektów zaopatrzenia w gaz - § 35 ust. 1 pkt 2 planu) oraz 11 MNU1.15 (teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług). Przy czym działka skarżących znajduje się częściowo na terenie 11 MNU1.15 i na tej jej części planowany jest przebieg gazociągu oraz częściowo na terenie 11 MN.21 (teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej). Zgodnie z § 10 pkt 7 lit a miejscowego planu dotyczącego ustaleń w zakresie zaopatrzenia w gaz, podstawą zaopatrzenia w gaz pozostaną istniejące sieci i urządzenia gazowe, w tym gazociągi wysokiego ciśnienia (DN500 PN63 relacji [...]-[...], DN250 PN40 relacji [...]-[...], DN250/150 PN40 dolot do stacji redukcyjno - pomiarowej [...]oraz DN50 PN63 dolot do stacji gazowej [...]), stacje redukcyjno - pomiarowe (w [...] o wydajności 1600 m3/h, w [...] o wydajności 3200 m3/h) oraz gazociągi średniego i niskiego ciśnienia). W myśl § 10 pkt 7 lit. b planu przewiduje się możliwość budowy, przebudowy i rozbudowy sieci gazowych obsługujących tereny przeznaczone na cele inwestycyjne, stosownie do występujących potrzeb i możliwości technicznych. Ponadto zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 2 ww. uchwały, o ile przepisy odrębne lub inne ustalenia planu tego nie zakazują, na całym obszarze objętym ustaleniami planu dopuszcza się realizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej służącej potrzebom lokalnym. Również w § 13 ust. 1 pkt 6 planu jako przeznaczenie terenów MNU i MNU1 wskazano niezbędne urządzenia i obiekty infrastruktury technicznej. Zdaniem Sądu, prawidłowo więc organy rozpatrujące wniosek inwestora uznały, że przedmiotowa inwestycja polegająca na budowie nowego gazociągu DN100 zasilającego stację redukcyjno-pomiarową [...]z gazociągu wysokiego ciśnienia DN500 relacji [...]-[...]-[...], wraz z zespołem zaporowo - upustowym na terenie stacji (warunki techniczne [...]S.A. z [...] maja 2017 r., projekt budowlany s. 35), jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. Na zgodność inwestycji z przedmiotowym planem miejscowym w kontekście dopuszczalności ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości ze względu na realizację celu publicznego wskazał również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 kwietnia 2021 r., l OSK 2554/20. Możliwość budowy, przebudowy i rozbudowy sieci gazowych obsługujących tereny przeznaczone na cele inwestycyjne, stosownie do występujących potrzeb i możliwości technicznych przewidziana została w ustaleniach ogólnych planu dotyczących zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej (§ 10 pkt 7 lit. b planu). Zatem za nietrafny należy uznać zarzut naruszenia przez organ art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, iż projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W odniesieniu do zarzutu skargi naruszenia art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane przez "dokonanie błędnej subsumcji do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, będącej wynikiem błędnego przyjęcia, iż inwestor spełnił wszystkie wymagania niezbędne do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę", wskazać należy, iż skarżące w żaden sposób nie uzasadniły na czym to naruszenie – w ich ocenie – polega. Jak wskazał organ odwoławczy, inwestor uzyskał dla omawianej inwestycji decyzję Wójta Gminy [...]z [...]stycznia 2019 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Sposób realizacji warunków z zakresu ochrony środowiska określonych w tej decyzji opisano w pkt 17 części tekstowej projektu zagospodarowania terenu (str. 18-20 projektu budowlanego). Ponadto projekt zagospodarowania terenu nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640). Inwestor przedstawił kompletny projekt budowlany sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, zawierający informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy Prawo budowlane, oraz zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Sąd podziela ocenę Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że projekt budowalny nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych (art. 35 ust. 1 pkt 2-4 Prawa budowlanego). W myśl art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wobec spełnienia przez inwestora, wymagań określonych w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, Wojewoda [...]miał obowiązek wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Jednocześnie inwestor spełnił warunki uzyskania pozwolenia na rozbiórkę przewidziane w art. 30b ust. 3 Prawa budowlanego. Sąd nie dopatrzył się podniesionych w skardze naruszeń przepisów postępowania, tj. art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., polegających na niepodjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, jak również art. 8 i 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji i niewyjaśnianie dlaczego odstąpiono od pierwotnej lokalizacji przebiegu gazociągu wzdłuż drogi i w konsekwencji przeniesienia jego przebiegu przez nieruchomość skarżących. Z projektu budowlanego (str. 13-14 i 29) wynika, że przedmiotem inwestycji jest budowa sieci przesyłowej wysokiego ciśnienia w zakresie m.in. gazociągu w/c DN100 MOP 8,4 MPa zasilającego stację [...] z gazociągu wysokiego ciśnienia DN500 relacji [...]-[...]-[...]o długości ok. 66 m, przy czym włączenie tego gazociągu do gazociągu DN500 (PW1) jest planowane na działce nr [...], położonej na północ od działki skarżących. Dla projektowanego gazociągu jest to przebieg najkrótszy i równoległy do ul. [...]. W odniesieniu do tych zarzutów, wskazać należy, iż organ architektoniczno-budowlany jest związany wnioskiem inwestora w zakresie przebiegu inwestycji i ocenia zgodność z przepisami prawa wniosku i załączonego do niego projektu budowlanego. Organy architektoniczno-budowlane nie były zobowiązane do rozpatrywania różnych wariantów przebiegu inwestycji. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu skarżących wynikającego z przysługującego im prawa własności nieruchomości, wskazać należy, iż planowana inwestycja jest inwestycją celu publicznego. Okoliczność, że przedmiotowy gazociąg ograniczy możliwość zagospodarowania działki nr [...]nie stanowi przesłanki odmowy udzielenia pozwolenia na budowę, gdyż inwestor uzyskał na mocy decyzji administracyjnej prawo do dysponowania tą działką na potrzeby realizacji przedmiotowej inwestycji. Jak wskazał Wojewoda [...]w decyzji z dnia [...]listopada 2019 r., skarżące będą miały możliwość wystąpienia z wnioskiem do właściwego organu o stosowne odszkodowanie. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji. Sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.).