VII SA/Wa 2189/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Asesor WSA Dariusz Turek, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2008 r. sprawy ze skargi J. M. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej skargę oddala VII SA/Wa 2189/07 UZASADNIENIE Decyzją nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. zatwierdził złożony przez J. M. J. projekt budowlany zamienny hali magazynowej na sprzęt rolniczy, usytuowanej na działce nr [...] położonej w miejscowości R., gm. W. i nałożył obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000r., Nr. 98, poz.1071 z późn. zm.) sprostował oczywistą omyłkę w wierszu pierwszym decyzji nr [...] w ten sposób, że w miejsce słów: "W., dn. [...].04. 2006 roku" wpisano "W., dn. [...]. 04. 2007 roku". W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 113 kpa organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez organ decyzjach. Wobec faktu powstania oczywistej pomyłki pisarskiej w treści decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany zamienny hali magazynowej na sprzęt rolniczy niezbędne jest jej sprostowanie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane po rozpatrzeniu zażalenia J. J. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że redakcja art. 113 § 1 kpa pozwala stwierdzić, że wszystkie wymienione w tym przepisie wady orzeczenia: błędy pisarskie, rachunkowe i inne oczywiste omyłki musi charakteryzować cecha oczywistości. Stanowi ona granicę dopuszczalności sprostowania wyrażającą się tym, że sprostowanie nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji. Jednocześnie organ podniósł, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz w doktrynie ugruntował się pogląd, że błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, a błąd pisarski - to widoczne, wbrew zamierzeniu organu użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia albo widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Na równi z błędami pisarskimi i rachunkowymi potraktowano inne oczywiste omyłki. Organ odwoławczy wskazał, że decyzja PINB w W. nr [...] zawierała w wersie pierwszym pierwszej strony zapis: "W., dn. [...].04.2006 roku", zaskarżonym postanowieniem zmieniono przedmiotowy zapis na: "W., dn. [...].04.2007 roku". W ocenie organu odwoławczego zaistniała sytuacja mieści się w zakresie oczywistej omyłki pisarskiej, którą można sprostować postanowieniem wydanym na mocy art. 113 § 1 kpa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył J. J.. Skarzący wskazał, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru decyzją z dnia [...].10.2006r. nakazał sporządzenie i przedstawienie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie hali produkcyjnej. Po złożeniu przez skarżącego żądanego projektu budowlanego zamiennego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. postanowieniem nr [...] z dnia [...].01.2007r. nałożył na J. M. J. obowiązek usunięcia określonych nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym hali magazynowej na sprzęt rolniczy usytuowanej na działce nr [...] ; [...] ; [...] położonej w R., w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia niniejszego postanowienia. Skarżący podniósł, że treść tego postanowienia zawiera wiele wad i podniósł, że na stronie tytułowej projektu budowlanego zamiennego wskazano, że inwestorami są: H. J. i J. M. J., inwestycja obejmuje działki nr [...]; [...]; [...], na mapie do celów projektowych również są wymienieni H. J. i J. M. J.. Skarżący podał, że po uzupełnieniu projektu budowlanego otrzymał decyzję nr [...] z dnia [...].04.2006r. wydaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., w której wymieniono tylko J. J. jako właściciela, a nie współwłaścicieli oraz wymieniono tylko jedną działkę - nr [...], co jest nie zgodne z faktami. Skarżący wskazał też, że nie prawdą jest – jak wskazano w postanowieniu nr [...] i w decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., że wiata została wybudowana tylko na działce nr [...] i że w dniu 11.08.1998r. przeprowadzono kontrolę dot. budowy wiaty magazynowej. Skarżący podniósł, że zgodnie z treścią art. 113 § 1 kpa organ administracji publicznej powinien z urzędu naprawić popełnione błędy w drodze postanowienia. W jego ocenie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. w swoim postanowieniu nr [...] z dnia [...].09.2007r. powinien był oprócz poprawienia daty decyzji uwzględnić również inne wady polegające na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotowa sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), który zgodnie z dyspozycją określoną w art. 1 § 2 w/w ustawy dokonuje kontroli aktu zaskarżonego pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przedmiotem kontroli Sądu jest tylko i wyłącznie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] września 2007r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nr [...]. Art. 113 § 1 kpa stanowi, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Na postanowienie w sprawie sprostowania (...) służy zażalenie (§ 3). W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że błędna data "W., dn. [...] .04. 2006 roku." jako data wydania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nr [...], jest oczywistą omyłką pisarską, którą w trybie zacytowanego wyżej przepisu należało z urzędu sprostować na datę "W., dn. [...] .04. 2007 roku." J. M. J., w treści swej skargi wniósł również o uwzględnienie innych wad zawartych w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nr [...], oprócz niewłaściwej daty skarżący chciałby uwzględnienia numerów działek: [...] i [...] oraz dopisanie w treści decyzji imienia i nazwiska inwestorki – H. J.. Taka zmiana nie jest możliwa w trybie art. 113 § 1 kpa, gdyż nie jest to ani błąd pisarki, czy rachunkowy ani też oczywista omyłka bo przedmiotem sprostowania decyzji nie mogą być mylne ustalenia faktyczne organu. Żądania skarżącego wykraczają poza granice dopuszczalności sprostowania co wyraża się w tym, że sprostowanie aktu administracyjnego – w trybie art. 113 § 1 kpa – nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji (wyr. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 1999r. II SA 1072/99 i z dnia 24 września 1999r. IV SA 1184/97). Wadliwą decyzję organu można zmienić poprzez złożenie odwołanie od niej, a wadliwą decyzję ostateczną można wzruszyć tylko w drodze nadzwyczajnych środków prawnych (np. stwierdzenia nieważności), a nie w drodze sprostowania na podstawie art. 113 § 1 kpa. Z tych wszystkich względów wobec nie stwierdzenia aby zaskarżone postanowienie naruszała prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.