VII SA/Wa 2189/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] października 2012 r. w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] października 2012 r. W dniu 27 sierpnia 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) K. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzje Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] października 2012 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] października 2012 r. do czasu opracowania zgodnych z prawem projektów zagospodarowania oraz obsługi komunikacyjnej działek inwestora. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania aktu może nastąpić tylko na wniosek skarżącego i jedynie w zakresie wskazanym we wniosku (sąd nie może orzekać o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu), a po drugie, wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć zaskarżonego aktu. Dopiero w przypadku, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także aktów wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Powołany przepis rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów, wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Granice jej wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego stosunku administracyjnego, a więc tożsamość podmiotów i przedmiotu sprawy oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Skarżący zaskarżył do Sądu decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak: [...], wydaną w postępowaniu będącym postępowaniem nadzwyczajnym w stosunku do postępowania zwykłego, w którym została wydana wskazana we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzja Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] października 2012 r. Wnioskiem o wstrzymanie wykonania strona skarżąca objęła wyłącznie decyzję wydaną w postępowaniu zwykłym. Tak sformułowanego wniosku nie sposób uwzględnić, albowiem strona wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym, nie wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, wydanych w postępowaniu nadzwyczajnym. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.