VII SA/Wa 219/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Starosta [...] po ponownym rozpatrzeniu wniosku T. S. z dnia [...] listopada 2008r w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na terenie działki nr ew. [...] obr. [...] w [...], decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] na podstawie art. 35 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane, odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku mieszkalnego. W uzasadnieniu wskazał, iż wcześniejsza decyzja z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] również odmawiająca zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę została uchylona decyzją Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...], a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku o pozwolenie na budowę Starosta [...] i postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] nałożył na inwestora T. S. obowiązek uzupełnienia w zakreślony m terminie brakujących dokumentów do złożonego wniosku z dnia [...] listopada 2008 r. tj. projektu budowlanego dostosowanego do § 14, § 271 ust. 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 75 poz. 690 z 2002 roku z późn zm. ) oraz § 8 ust. 5 pkt. 2, Uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 1999 r", w sprawie zamiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Miejskiej Rady Narodowej miasta [...] z dnia [...] listopada 1986 r, dla obszaru, którego granice określa załącznik do uchwały Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] października 1996 r. i zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego na wschód od osiedla [...] po obu stronach drogi w [...] do granic [...]; zezwolenia od [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] na prowadzenie badań archeologicznych przy robotach ziemnych, związanych z budową budynku mieszkalnego jednorodzinnego na terenie działki nr ew. [...] obr. [...] w [...] zlokalizowanej w obszarze konserwatorskiej strefy ochronnej (decyzja Nr [...] z dnia [...].01.2009 r., załączona przez Inwestora do wniosku z dnia [...] listopada 2008 r., udzielała pozwolenia w okresie od [...] marca 2009 r. do [...] kwietnia 2009 r.) lub pisma dot. określenia archeologicznych warunków konserwatorskich. Organ I instancji podniósł, iż w dniu 4 czerwca 2009 r., T. S. złożył jedynie decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. oraz plan zagospodarowania działki nr ew. [...] obr. [...] w [...]. Z uwagi na fakt iż w wyznaczonym terminie inwestor nie usunął wszystkich stwierdzonych nieprawidłowości i braków wniosku organ odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania inwestora T. S. decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy stwierdził, że inwestor nie wypełnił obowiązku nałożonego postanowieniem nr [...] w części dotyczącej dostosowania projektu budowlanego do § 14, § 271 ust 8 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz § 8 ust 5 pkt 2 Uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 1999 r. w sprawie zamiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...]. Wojewoda [...] po przeprowadzonej analizie załączonej do akt sprawy dokumentacji stwierdził, że planowana inwestycja nie jest zgodna z § 8 ust. 5 pkt 2 Uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 1999 r. w sprawie zamiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzonego uchwałą nr [...] Miejskiej Rady Narodowej miasta [...] z dnia [...] listopada 1986r., dla obszaru , którego granice określa załącznik do uchwały Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] października 1996r. o zatwierdzeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego na wschód od osiedla [...] po obu stronach drogi w [...] do granic [...], tzn. nie spełnia wymogu dotyczącego szerokości ciągu pieszo -jezdnego, który winien wynosić minimum 5 m. Organ II instancji wskazał, iż postanowieniem z dnia [...] października 2009 roku zobowiązał Starostę [...] do dostarczenia dokumentu potwierdzającego fakt służebności gruntowej działek położonych przy drodze dojazdowej do działki skarżącego nr [...] obr. [...] w [...]. Organ podniósł, iż z pisma Starosty [...] z dnia [...] listopada 2009 roku, znak: [...] wynika, że brak jest dokumentu potwierdzającego fakt służebności gruntowej działek przy drodze dojazdowej do działki skarżącego. Organ II instancji wskazał, iż inwestor w odpowiedzi na pismo zobowiązujące do przedstawienia dokumentu potwierdzającego fakt służebności gruntowej takiego dokumentu nie przedstawił lecz powołał się na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] lutego 2005 r. , znak: [...], tj. dokument opiniujący wstępny projekt podziału nieruchomości gruntowej położonej w [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr ew. [...] obr. [...], który zdaniem organu odwoławczego nie dotyczy nieruchomości inwestora. W opinii organu odwoławczego zasadne było wydanie przez Starostę [...] na podstawie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego postanowienia nr [...] z dnia [...] maja 2009 roku nakładającego na Inwestora obowiązek usunięcia w zakreślonym terminie stwierdzonych braków we wniosku o pozwolenie na budowę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył T. S.. Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Wojewody [...] i decyzji Starosty [...] z dnia [...].06.2009 roku Nr [...] oraz ustosunkowanie się co do zgodności z przepisami prawa Postanowienia Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2005 roku, znak: [...]. Zdaniem skarżącego Wojewoda [...] przy rozpatrywaniu odwołania w istotny sposób naruszył ogólne normy i zasady kodeksu postępowania administracyjnego zawarte między innymi w art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11, art. 12, art. 77, art. 80 oraz normy prawne zawarte w ustawie: z dnia 7 lipca 1994 roku o zagospodarowaniu przestrzennym, w ustawie z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami, w ustawie z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych, w ustawie z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane oraz w przepisach szczególnych do ustaw. Skarżący podniósł, iż działka o nr 36 stanowiąca jego własność położona jest zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszarze oznaczonym symbolem MNU - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Zdaniem skarżącego Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego dopuszcza obsługę komunikacyjną działki nr [...] drogą wewnętrzną nie mającą statusu drogi publicznej o szerokości 3 m co stanowi wyjątek od ogólnej zasady zawartej w § 14 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skarżący powołując się na Postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2005 r. dotyczące podziału działki nr ew [...] podniósł, iż służebność drogowa o której mowa w Postanowieniu dotyczy pośrednio również jego działki nr [...] mimo, że nie została wymieniona w postanowieniu. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa, a tylko w takim zakresie dopuszczalna jest ich sądowa kontrola. Z art. 35 ust 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2003, nr 207, poz 2016 ze zm.) wynika, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust 1 oraz w art. 32 ust 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Do wymagań określonych w ust 1 art. 35 (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji przez organ odwoławczy) należy między innymi zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku z decyzją o warunkach zabudowy. W rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym poprzez dostosowanie projektu budowlanego do § 8 ust. 5 pkt. 2, Uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 1999 r., w sprawie zamiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Miejskiej Rady Narodowej miasta [...] z dnia [...] listopada 1986 r., dla obszaru, którego granice określa załącznik do uchwały Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] października 1996 r. i zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego na wschód od osiedla [...] po obu stronach drogi w [...] do granic [...]. Przepis § 8 ust. 5 pkt. 2, Uchwały Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 1999 r., w sprawie zamiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] dotyczący zasad obsługi komunikacyjnej stanowi, że szerokość ciągu pieszo - jezdnego nie może być mniejsza niż 5 m . Tymczasem z przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego (opisu technicznego ) wynika, że do działki inwestora o nr ew [...] prowadzi nieutwardzona droga dojazdowa o szerokości 3,0 m. Jest to droga polna oznaczona jako działka nr [...]. Działka inwestora o nr ew [...] stanowi częściowo grunt po-rolny, a w znacznej części obszar leśny. Teren działki jest od dawna odłogowany, częściowo porośnięty samosiewem drzew liściastych i położony na terenie oznaczonym symbolem MNU - teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z usługami nieuciążliwymi dla otoczenia. W sprawie jest bezspornym, że inwestor nie wypełnił obowiązku nałożonego postanowieniem nr [...] w części dotyczącej dostosowania projektu budowlanego do wymogu dotyczącego szerokości ciągu pieszo -jezdnego, który winien wynosić minimum 5 m. Wbrew twierdzeniom skarżącego ustalenia wynikające z postanowienia Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2005 r. nie odnoszą się do działki nr ew [...] na której zaprojektowana została przedmiotowa inwestycja. Ciąg pieszo- jezdny o szerokości 5 m o którym mowa w postanowieniu Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2005 r. stanowi dojazd do projektowanych działek nr [...],[...],[...],[...] i [...]. Przedmiotowy ciąg pieszo- jezdny składa się z działki ewid nr [...], która jest drogą polną o szerokości 3 m oraz ze służebności drogowej o szerokości 2 m ustanowionej na projektowanych działkach nr [...],[...],[...],[...] i [...]. Tymczasem działka skarżącego położona jest po przeciwnej stronie działki nr ew [...] (drogi polnej), a skarżący nie ma prawa do korzystania ze służebności drogowej ustanowionej na projektowanych działkach nr [...],[...],[...],[...] i [...]. Zgodnie bowiem z art. 285 § 1 k.c. tylko właściciel nieruchomości władnącej może korzystać w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej. Brak dostępu działki inwestycyjnej do ciągu pieszo-jezdnego o szerokości 5 m narusza ustalenia planu i powoduje, że organ zasadnie odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Za nieuzasadnione należy uznać zarzuty podniesione w skardze. Organ w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny sprawy i dokonał jego oceny w świetle art. 35 Prawa budowlanego. Sąd nie jest uprawniony do badania zgodności z prawem postanowienia Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2005 roku, znak: [...]. Zgodnie z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) kontrola sądowa ograniczona jest do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2005 roku, znak: [...] nie zostało wydane w granicach rozstrzyganej sprawy co uniemożliwia jego kontrolę. Uznając zatem, iż: zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r -prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm).