VII SA/Wa 2192/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA – Bożena Więch – Baranowska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. i J. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie : nakazu rozbiórki postanawia : przywrócić J. Z. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. Z. i J. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...], ze względu na wniesienie jej z uchybieniem ustawowego terminu. W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia J. Z. wniósł o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 19 marca 2010 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 4 maja 2010 r. poinformowała adwokat M. J. o wyznaczeniu jej jako pełnomocnika z urzędu dla skarżącego. Jaki wynika z akt sprawy skarżący udzielił adwokatowi pełnomocnictwa do działania w jego imieniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 13 maja 2010 r. W dniu 26 maja 2010 r. do Sądu wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2009 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że skarżący bez swojej winy nie mógł dotrzymać wymaganego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia, gdyż sporządzenie skargi kasacyjnej od orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) objęte jest przymusem adwokackim. Pełnomocnik z urzędu zaznaczył, że dopiero w dniu 13 maja 2010 r. skarżący udzielił mu pełnomocnictwa. Wskazał jednak, że ze względu na chorobę, która trwała do 18 maja 2010 r. dopiero po jej ustaniu podjął czynności zmierzające do zapoznania się z aktami i próby nawiązania kontaktu ze skarżącym, który mieszka w P. W dniu 15 czerwca 2010 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego, w którym podtrzymał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Dodał, iż skarżący nie do końca rozumiał zapadające w sprawie rozstrzygnięcia, gdyż dotychczas zarówno w postępowaniu sądowym jak i administracyjnym działał bez fachowego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zostały spełnione warunki formalne wniosku, przy czym rozpoznając przedmiotowy wniosek należy wziąć pod uwagę specyfikę postępowania sądowoadministracyjnego związanego z ustanowieniem dla strony profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, po wydaniu postanowienia odrzucającego skargę. Generalnie, wniosek taki złożony po wydaniu orzeczenia nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, niemniej jednak okoliczności ustanowienia takiego pełnomocnika, a przede wszystkim udzielenie mu pełnomocnictwa już po terminie na wniesienie skargi kasacyjnej może być jedną z podstaw wniosku o przywrócenie terminu na wniesienie skargi kasacyjnej. Sąd podziela przy tym pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2008 r. II FZ 105/07, że nie jest prawidłowa taka praktyka, kiedy osobie przyznaje się pomoc prawną w postaci profesjonalnego pełnomocnika, a następnie uniemożliwia się jej skorzystanie z tej pomocy. W niniejszej sprawie skarżący uprawdopodobnił w złożonym wniosku, iż nie złożenie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie nastąpiło bez jego winy. Z tego też względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ww. ustawy postanowił jak w sentencji postanowienia.