VII SA/Wa 2193/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. i W. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. A. G. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zastępstwa prawnego oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy), stanowiącą 23 % podatku VAT. Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2011 r. przyznano J. G. i W.G. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., pełnomocnikiem skarżących wyznaczony został adw. A. G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 września 2011 r. oddalił skargę J. G. i W. G.. Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2011 r. Sąd przyznał ze środków budżetowych Sądu na rzecz adw. A.G. kwotę 590,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (w tym kwotę 480 zł tytułem zastępstwa prawnego i kwotę 110,40 zł tytułem podatku od towarów i usług). W dniu 21 grudnia 2011 r. wpłynęła skarga kasacyjna od ww. wyroku, sporządzona w imieniu J. G. i W. G. przez adw. A. G., zawierająca wniosek o zasądzenie na rzecz adw. A. G. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wyrokiem z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. II OSK 156/12 (po rozpoznaniu sprawy na rozprawie, w której uczestniczyła r.pr. A. J. z substytucji adw. A. G.) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1348 ze zm.) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji wynosi: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jak wynika z akt sprawy, adw. A. G. złożył w imieniu J. G. i W. G. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 1 września 2011 r. W rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się w dniu 13 listopada 2012 r., brała udział r.pr. A. J. z substytucji adw. A. G.. W takiej sytuacji podstawą prawną, która będzie miała zastosowanie przy rozpoznawaniu wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jest § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia. Zauważyć też trzeba, że adw. A. G. prowadził sprawę również w postępowaniu przez sądem pierwszej instancji (za pomoc prawną udzieloną skarżącym w tym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 grudnia 2011 r. przyznał adw. A. G. kwotę 590,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w tym kwotę 480 zł tytułem zastępstwa prawnego i kwotę 110,40 zł tytułem podatku od towarów i usług). Zasadne jest zatem w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (która wynosi 240 zł), zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia. Wobec tego adwokatowi A. G. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznać należy tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zastępstwa prawnego oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy), stanowiącą 23 % podatku VAT. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a powołanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Na mocy § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.