VII SA/Wa 2194/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić J. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi W dniu 13 października 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęło do Wojewody [...] pismo J. K. z dnia 9 października 2009 r. w którym to ww. zwróciła się do Wojewody [...] o przywrócenie terminu do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...]. Pismem z dnia 4 listopada 2009 r. Wojewoda [...] przekazał pismo J. K. z dnia 9 października 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z dnia 19 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił się do J. K. sprecyzowanie treści pisma z dnia 9 października 2009 r. W odpowiedzi na to wezwanie w piśmie z dnia 24 listopada 2009 r. J. K. w wyjaśniła, iż pismo z dnia 9 października 2009 r. należy potraktować jako wniosek kierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek strony przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Art. 88 w/w ustawy stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie należy najpierw ustalić, kiedy i czy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W niniejszej sprawie J. K. wniosła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wydanej w 1969 r. wydanej dla S. G.. Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] Starosta Powiatu [...] odmówił wznowienia postępowania w niniejszej sprawie. J. K. wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Decyzją z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] Wojewoda [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Powyższą decyzję doręczono skarżącej w dniu 11 maja 2009 r., która stała się ostateczna z dniem 11 czerwca 2009 r. Następnie pismem Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] lipca 2009 r. l.dz. [...] (doręczono skarżącej w dniu 2 lipca 2009 r. – adnotacja samej skarżącej na ww. piśmie) została wezwana do przedłożenia dodatkowych dokumentów. Starosta [...] pismem z dnia 4 sierpnia 2009 r. l.dz. [...] (doręczono skarżącej w dniu 8 sierpnia 2009 r. adnotacja samej skarżącej na ww. piśmie) pozostawił wniosek Janiny Kaczmarczyk o wznowienie postępowania bez rozpoznania ponieważ skarżącą nie uzupełnienia swojego wniosku o dane dotyczące: podania numeru (symbolu) decyzji oraz daty i organu, który wydał ją dla S. G. w 1968 r. Pismem z dnia 1 października 2009 r. Starosta [...] l. dz. [...] (doręczono skarżącej w dniu 7 października 2009 r. – adnotacja samej skarżącej na ww. piśmie) organ wyjaśnił wnioskodawczyni stan faktyczny i prawny zaistniały w sprawie. Sąd stwierdza, iż za datę ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] należy uznać datę [...] października 2009 r., kiedy to doręczono wnioskodawczyni ww. pismo Starosty [...] z dnia [...] października 2009 r. Rozpatrując wniosek merytorycznie należy stwierdzić, co następuje. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Wnioskodawczyni wskazał, iż nie wniosła skargi w terminie ponieważ była przekonana, iż po uchyleniu decyzji z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] (którą to odmówił wznowienia postępowania w sprawie decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wydanej w 1969 r. wydanej dla S. G.), Starosta [...] ponownie rozpatrzy sprawę być może w sposób korzystny dla niej. Ponieważ organy rozstrzygnęły sprawę w sposób opisany powyżej, wnioskodawczyni uznała, iż ,,została pozbawiona jakichkolwiek możliwości dalszej obrony i dochodzenia swoich roszczeń", bowiem jej zdaniem w sprawie zawiniły organy, a nie ona. W ocenie Sądu skarżąca w niniejszej sprawie nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do złożenia skargi nastąpiło bez jej winy. O braku winy nie może decydować przekonanie wnioskodawczyni, iż nie zawiniła ponieważ organ ponownie rozpatrując sprawę rozstrzygnął na jej niekorzyść. Decyzją z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] Wojewoda [...] uznając za zasadne odwołanie J. K. o decyzji Starosty [...] z dnia z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] uchylił ww. decyzję i przekazał ją do ponownego rozpoznania. Wnioskodawczyni została prawidłowo pouczona o trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wnioskodawczyni nie skorzystała z prawa do wniesienia skargi. Skorzystała z niego dopiero gdy ponownie rozstrzygając sprawę organ I instancji wydał rozstrzygnięcie na jej niekorzyść. Z uwagi na powyższe orzeczono jak sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).