VII SA/Wa 2195/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i J. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia: oddalić wniosek E. i J. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...]. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w skardze z dnia 30 października 2009 r. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji tego organu z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] wraz z decyzjami Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. i Starosty L. z [...] maja 2008 r. Wnioskodawcy w skardze nie wskazali konkretnych argumentów uzasadniających wniosek, a w szczególności argumentów związanych z art. 61 § 3 ustawy o p.p.s.a. Wskazali jedynie, że wstrzymanie jest zasadne ze względu na możliwość zrealizowania budynku w oparciu o decyzję rażąco naruszającą prawo, co doprowadzi do trudnych do odwrócenia następstw i może narazić skarżących na powstanie szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji bada, czy w sprawie mogą pojawić się przesłanki opisane w art. 61 § 3 ww. ustawy, tj. czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko możliwość pojawienia się tych przesłanek może skutkować zastosowaniem zawnioskowanej instytucji. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym poglądem, uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności leży w interesie procesowym strony (por. postanowienie NSA z 7 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 201/2005 ). Oznacza to, że strona powinna we wniosku o wstrzymanie aktu lub czynności wskazać okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący takich okoliczności we wniosku nie uprawdopodobnili, podnoszone argumenty nie są związane z przesłankami z art. 61 § 3 ustawy o p.p.s.a. Skarżący bardzo ogólnikowo zaznaczyli, że wniosek o wstrzymanie złożony został z uwagi na możliwość zrealizowania budynku w oparciu o decyzję rażąco naruszającą prawo, co doprowadzi do trudnych do odwrócenia następstw i może narazić skarżących na powstanie szkody. Argument odwołujący się do możliwości zrealizowania budynku w oparciu o decyzję, rażąco naruszającą prawo dotyczy meritum sprawy (badanie decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności innej decyzji), a nie ustawowych przesłanek wstrzymania (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Już z tej przyczyny wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Nadto, Sąd podnosi, że wskazana we wniosku decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. oraz Starosty L. z [...] maja 2008 r. udzielająca pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego dwulokalowego nie mogła zostać wstrzymana, bowiem nie mieści się w granicach tej samej sprawy. Wprawdzie przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza dopuszczalność żądania wstrzymania na akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy, jednakże nie można przyjąć tożsamości sprawy dotyczącej odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, a więc sprawy toczącej się w trybie nadzwyczajnym, ze sprawą dotyczącą udzielenia pozwolenia na budowę toczącej się w trybie zwykłym. Okoliczność, iż sprawy te pozostają w pewnym związku, nie daje podstaw do orzekania w ramach tej samej sprawy. W tym stanie rzeczy wniosek skarżących nie mógł zostać uwzględniony. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.