VII SA/Wa 2196/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K., M. K., D. P. i J. K., na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r., znak : [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe w zakresie skargi W. K., M. K. oraz J. K.; 2. zwrócić solidarnie skarżącym – W. K., M. K. oraz J. K. – kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi W. K., działający w sprawie jako pełnomocnik M. K. oraz J. K., w piśmie z dnia 12 marca 2018 r., oświadczył, że cofa złożoną skargę w imieniu własnym, jak i osób których jest pełnomocnikiem (k. 36). Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm., dalej "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd stwierdził, że w sprawie żadna z przesłanek, z powodu których można byłoby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, nie zachodzi. W tej sytuacji cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia. Z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono o zwrocie z urzędu uiszczonego przez skarżących solidarnie wpisu od skargi.