VII SA/Wa 2200/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 kwietnia 2022 r. sygn. akt VII SAB/Wa 49/22 postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić skarżącemu kwotę 200 zł (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpis od skargi. Pismem z 12 października 2022 r. A.P. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. (dalej: "organ") opisanego w rubrum postanowienia prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i umorzenie postępowania podnosząc, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zakończone wydaniem w dniu [...] października 2022 r. decyzji zgodnej z żądaniem strony, tym samym bezzasadny jest zarzut niewykonania wyroku. Pismem procesowym z 26 października 2022 r. skarżący cofnął skargę, domagając się jednocześnie zwrotu uiszczonej opłaty od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Innymi słowy, cofnięcie skargi przez skarżącego jest co do zasady wiążące dla sądu administracyjnego. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady ,że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji ( zob. wyrok NSA z 8.10.2007 r. I OSK 3/07, Legalis) . W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, nie zachodziły okoliczności wymienione w art. 60 p.p.s.a., które stanowią przeszkodę skutecznego cofnięcia skargi , zaś oświadczenie skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi – w świetle materiału aktowego niniejszej sprawy - nie nasuwa żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, Sąd zobligowany był umorzyć postępowanie w sprawie, co orzeczono w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia. Z kolei mając na uwadze treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego o obowiązku zwrócenia stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, Sąd zobligowany był orzec jak w punkcie II sentencji postanowienia.