VII SA/Wa 2203/06

WyrokWSA w Warszawie2007-02-26

Skład orzekający: Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Krystyna Tomaszewska, Bożena Więch-Baranowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania, oparta na analizie nowych dowodów, jest zgodna z prawem, gdy te dowody nie wpływają na odmienne rozstrzygnięcie sprawy?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że decyzja odmawiająca uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania nie narusza prawa. Wskazane przez skarżącego nowe dowody, w postaci decyzji Urzędu Wojewódzkiego z 1987 r. i decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 2001 r., nie mogły wpłynąć na odmienne rozstrzygnięcie sprawy samowolnej budowy domku letniskowego, ponieważ dotyczyły innych obiektów lub okresów, a także nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy z zakresu prawa budowlanego.
Stan faktyczny
Skarżący J. Ł. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej nakazującej rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego. Skarżący powołał się na nowe dowody w postaci decyzji z 1987 r. i 2001 r., twierdząc, że miały one wpływ na jego sprawę. Organy administracji uznały, że dowody te nie uzasadniają uchylenia decyzji ostatecznej, ponieważ dotyczyły innych obiektów lub okresów, a także nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy z zakresu prawa budowlanego. Skarżący zarzucił naruszenie zasad postępowania administracyjnego i Konstytucji RP.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Aleksandra Młyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2007 r. sprawy ze skargi J. Ł. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania skargę oddala. VII SA/Wa 2203/06 U Z A S A D N I E N I E [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] po wznowieniu na wniosek J. Ł. postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2000r, utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2000r nakazującą J. Ł. rozbiórkę samowolnie wykonanego obiektu budowlanego wraz z tarasem pełniącego funkcję letniskową, zlokalizowanego na działce nr [...] w [...], decyzją z dnia [...] lipca 2006r znak[...] wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 145 § 1 pkt 5 kpa odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2000r. W uzasadnieniu podał, iż decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2000r była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który wyrokiem z dnia 19 maja 2004r, sygn. akt II SA/Gd 159/01 oddalił skargę J. Ł. Skarga kasacyjna J. Ł od powyższego wyroku została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2005r, sygn. akt OSK 1438/04. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2006r na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa wznowił postępowanie uznając, iż wniosek J. Ł. z dnia 18 lutego 2004r o wznowienie postępowania spełniał ustawowe przesłanki do wznowienia wymienione w art. 148 § 1 kpa. Przeprowadzając postępowanie co do przyczyn wznowienia organ dokonał analizy wskazanych przez stronę nowych dowodów w sprawie - dokumentów w postaci decyzji Urzędu Wojewódzkiego w [...] z dnia [...] grudnia 1987r, Nr [...] oraz decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2001r, Nr [...] Organ stwierdził, iż decyzja Urzędu Wojewódzkiego w [...] z dnia [...] grudnia 1987r, Nr [...] nie dotyczy obiektu letniskowego J. Ł. objętego decyzją rozbiórkową bowiem obiekt ten powstał w 1993r. Przedmiotowa decyzja odnosi się do już istniejących obiektów powstałych przed dniem wydania decyzji czyli przed dniem [...] grudnia 1987r. Odnośnie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2001r, Nr [...] organ ustalił, iż decyzja ta dotyczy innego obiektu letniskowego znajdującego się na działce nr [...] w [...]. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego brak jest podstaw do uchylenia decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2000r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania J. Ł., decyzją z dnia [...] września 2006r znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał, iż powołane przez skarżącego nowe dowody w sprawie nie mogą stanowić podstawy do uchylenia decyzji ostatecznej. Zdaniem organu odwoławczego, decyzja Urzędu Wojewódzkiego w [...] z dnia [...] grudnia 1987r, Nr [...] odmawiająca udzielenia zezwolenia na zmianę rodzaju użytkowania gruntów leśnych należących do M. R. nie ma żadnego znaczenia w sprawach z zakresu prawa budowlanego i można ją jedynie potraktować jako stanowisko organu do spraw Rolnictwa, Gospodarki Żywnościowej i Leśnictwa. Ponadto, decyzja ta nie może dotyczyć obiektu letniskowego skarżącego powstałego w 1993r lecz dotyczy obiektów letniskowych już istniejących. Natomiast decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2001r, Nr [...] dotyczy innego obiektu letniskowego położonego na działce nr [...] w [...] i nie ma wpływu na niniejsze postępowanie. Organ odwoławczy wskazał również, iż nie można w drodze analogii stosować rozstrzygnięć zapadłych w innych sprawach do sprawy rozpatrywanej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. Ł. Skarżący domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji z uwagi na naruszenie zasad postępowania administracyjnego zawartych w art. od 6 kpa do art. 11 kpa oraz naruszenie art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zaskarżonej decyzji zarzuca brak podania podstawy prawnej "która zabraniałaby uznania przez organy nadzoru budowlanego postanowień zawartych w uzasadnieniu decyzji Urzędu Wojewódzkiego w [...] z dnia [...] grudnia 1987r". Skarżący uważa, iż uzasadnienie powyższej decyzji stwierdzające jednoznacznie, że "powierzchnia powinna pozostać trwale utrzymana jako las, przy jednoczesnym pozostawieniu istniejących domków letniskowych do czasu wyrębu drzewostanu" należy uznać jako wytyczne do stosowania i "decyzję o nakazie rozbiórki należałoby wydać dopiero po wyrębie drzewostanu, a skoro już ją wydano (bez znajomości decyzji z dnia [...].12.1987r) to należy ją uchylić". Skarżący podnosi również, iż decyzja Naczelnika Gminy [...] o naliczaniu należności podatkowych od istniejących domków letniskowych udzielała zgody na pozostawienie domków w lesie do czasu wyrębu drzewostanu. Skarżący zarzuca organom administracji państwowej, iż wiedząc o nielegalności obiektów budowlanych oraz dokonanym przez właściciela podziale lasu na działki leśne z istniejącymi domkami letniskowymi nie poinformowały go o ewentualnych niekorzystnych skutkach związanych z zakupem działki. Naruszenie art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej skarżący upatruje w nierównym traktowaniu wobec prawa domku położonego na działce nr [...] nie objętego decyzją rozbiórkową i domku skarżącego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest niezasadna gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Przede wszystkim należy stwierdzić, iż wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie w którym ona zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadliwością procesową wyliczoną wyczerpująco w przepisie art. 145 § 1 k.p.a. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po ustaleniu, że wniosek o wznowienie postępowania pochodzi od strony i został złożony z zachowaniem terminu określonego w art. 148 § 2 kpa prawidłowo wznowił postępowanie w trybie art. 149 § 1 kpa. Stwierdzenie, czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła w sprawie i jakie z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia sprawy mogą być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia z art. 149 § 1 kpa i muszą być zawarte w decyzji określonej w art. 151 kpa. W rozpatrywanej sprawie, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania w sposób prawidłowy ustalił brak podstaw do uchylenia decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2000r. Przez nowy dowód istotny dla sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa należy rozumieć taki dowód, który mógł mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Wskazane przez skarżącego nowe dowody w sprawie w postaci decyzji Urzędu Wojewódzkiego w [...] z dnia [...] grudnia 1987r, Nr [...] oraz decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2001r, Nr [...] pozostają bez wpływu na odmienne rozstrzygnięcie sprawy samowolnie wybudowanego domku letniskowego. Decyzja Urzędu Wojewódzkiego w [...] z dnia [...] grudnia 1987r, Nr [...] odmawiająca udzielenia zezwolenia na zmianę rodzaju użytkowania gruntów leśnych należących do M. R. stwierdza w uzasadnieniu, że powierzchnia gruntu leśnego powinna pozostać trwale utrzymana jako las przy jednoczesnym pozostawieniu istniejących domków do czasu wyrębu drzewostanu. W sposób prawidłowy organy uznały, iż przedmiotowa decyzja odnosi się do już istniejących obiektów i nie dotyczy obiektu letniskowego skarżącego, który został wybudowany w 1993r. Nadto, decyzja ta pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy samowolnej budowy domku letniskowego, a więc sprawy z zakresu prawa budowlanego. Natomiast decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2001r, Nr [...]uchyla decyzję nakazującą rozbiórkę wzniesionego w 1981r budynku letniskowego na sąsiedniej działce nr [...] wobec ustalenia, że właściciel obiektu uzyskał w 1981r zgodę na czasowe użytkowanie obiektu do czasu osiągnięcia przez drzewostan wieku rębności. W ocenie Sądu organy również prawidłowo uznały, że decyzja odnosząca się do innego obiektu pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy samowolnej budowy domku letniskowego skarżącego. Podkreślić należy, iż obie decyzje zgłoszone przez skarżącego jako nowe okoliczności o których mowa w art. 145§ 1 pkt 5 kpa stanowiły uzasadnienie skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 maja 2004r, sygn. akt II S.A./Gd 159/01. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 kwietnia 2005r, sygn. akt OSK 1438/04 oddalającym skargę kasacyjną stwierdził, iż "powoływane w uzasadnieniu skargi kasacyjnej akty i okoliczności dotyczą okresu poprzedzającego wejście w życie planu zagospodarowania przestrzennego z 1991r i poprzedzającego wybudowanie spornego budynku. Nie mają więc związku z podnoszonym zarzutem naruszenia przepisu art. 37 ust 1 pkt 1 przy orzekaniu rozbiórki obiektu wzniesionego w 1993r". W przedstawionym stanie rzeczy uznając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło