VII SA/Wa 2205/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr), Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2008 r. sprawy ze skargi M. i K. Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zastosowania wykonania zastępczego. skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] (nr [...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98 z 2000r. poz. 1071 ze zm.), dalej kpa, oraz art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) dalej Prawo budowlane, - po rozpatrzeniu zażalenia M. Ł. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] (nr [...]) o zastosowaniu wykonania zastępczego – utrzymał w mocy ww. postanowienie. W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny sprawy wskazując, że decyzją z dnia [...] (nr [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nałożył na M. i K. Ł. obowiązek wykonania rozbiórki budynków handlowo – biurowego i garażowego, zlokalizowanych na działce nr ew. [...] i [...] w Ł., przy ul. W. Wobec niewykonania ww. obowiązku organ wystosował w dniu [...] upomnienie, po czym w dniu [...] wystawił tytuł wykonawczy. W dniu [...] organ wydał postanowienie (nr [...]) nakładające na zobowiązanych grzywnę w celu przymuszenia, w wysokości 5.000 zł. Następnie, w związku z dalszym uchylaniem się od wykonania nałożonego obowiązku, kontrolowanym w niniejszym postępowaniu postanowieniem z dnia [...] organ powiatowy – na podstawie art. 26 § 4 w zw. z art. 127 i 128 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j Dz. U. Nr 36, poz. 161 ze zm.) zastosował wykonanie zastępcze. Organ dodał ponadto, że zgodnie z art. 29 § 1 ww. ustawy organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zgodności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Skargę na to rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli M. i K. Ł. podnosząc, że narusza ono prawo i interes prawny skarżących. Decyzja o warunkach zagospodarowania działki z dnia [...] (nr [...]) nie zabraniała rozpoczęcia budowy przed wydaniem decyzji na budowę, a warunki z niej wynikające zostały spełnione. W ocenie skarżących, do obecnej sytuacji doprowadziła bezczynność i pobieżne rozpatrywanie spraw przez urzędników. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie podlega postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] (nr [...]) o zastosowaniu wykonania zastępczego. Powołane rozstrzygnięcia zapadły w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j Dz. U. Nr 36, poz. 161 ze zm.), która określa sposób postępowania wierzycieli, w przypadkach uchylania się zobowiązanych od wykonania ciążących na nich obowiązków, prowadzone przez organy egzekucyjne postępowanie i stosowane przez nie środki przymusu służące doprowadzeniu do wykonania obowiązków określonych w ustawie, a także sposób zabezpieczenia wykonania tych obowiązków. W przepisie art. 6 § 1 powołanej ustawy wskazano, że w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku, wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Natomiast zgodnie z art. 7 § 2 ww. ustawy, organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, które prowadzą bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków - środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. W taki też sposób prowadzone było postępowanie egzekucyjne w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem trzeba, że po uprzednim wystosowaniu upomnienia - którego celem jest skłonienie zobowiązanego do dobrowolnego wykonania obowiązku i niedoprowadzenie do wszczęcia egzekucji - organ wystawił w dniu [...] tytuł wykonawczy. Następnie, wobec dalszego uchylania się zobowiązanych, zastosował kolejne środki egzekucyjne tj. grzywnę w celu przymuszenia, a następnie wydał postanowienie o zastosowaniu wykonania zastępczego. W związku z powyższym, nie można było zgodzić się z zarzutami skargi, że kontrolowane w niniejszej sprawie postanowienie narusza prawo oraz interes prawny skarżących a czynności, które doprowadziły do jego wydania były bezprawne. Należy wyraźnie podkreślić, że wobec uchylania się skarżących od wykonania obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...], organy orzekające w sprawie zasadnie przyjęły, że konieczne jest zastosowanie kolejnego środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego, znajdującego oparcie w art. 127 i następnych ww. ustawy. Prawidłowo też wskazano w zaskarżonym postanowieniu, że zgodnie z art. 29 § 1 ww. ustawy organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zgodności i wymagalności obowiązku, którego tytuł wykonawczy dotyczy, nie może zatem badać zasadności, czy wadliwości decyzji będącej podstawą egzekucji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.