VII SA/Wa 2208/16

Dnia 19 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odrzucić skargę [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a w oparciu o § 3 omawianego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 października 2016 r. skarżący: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] reprezentowani przez pełnomocnika profesjonalnego zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł od każdego skarżącego z osobna, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy ww. zarządzeń zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 26 października 2016 r. zatem termin do uiszczenia brakujących wpisów upływał z dniem 2 listopada 2016 r. Z akt spawy wynika, że w zakreślonym terminie wymaganych wpisów nie uiszczono (dowód: k.54). Nadmienić należy, że do akt sądowych w dniu 28 listopada 2016 r. wpłynęło pismo pełnomocnika skarżących, w którym cofa złożoną w imieniu skarżących skargę. Wskazać zatem w tym miejscu należy, że strona może cofnąć skargę, która została skutecznie wniesiona, a zatem jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). Wobec okoliczności, że skarga wymienionych w sentencji postanowienia skarżących była dotknięta brakami, które nie zostały usunięte, cofnięcie skargi nie było skuteczne, zatem nie było podstaw do umorzenia postępowania. Biorąc pod uwagę powyższe, z uwagi na brak wpisów od wymienionych skarżących, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.