VII SA/Wa 221/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi J. Z. i R. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia grudnia 2015 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Pani J. Z. i Pana R. Z. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...], umarzającej postępowanie administracyjne – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że [...] WINB decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...], umorzył postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek Pani J. Z. i Pana R. Z. w sprawie odstąpienia od warunków projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...], znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej przez inwestora – [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] Od decyzji organu wojewódzkiego z dnia [...] listopada 2015 r., Pani J. Z. i Pan R. Z. w ustawowym terminie złożyli odwołanie. Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym organ II instancji wskazał, że badana w przedmiotowym postępowaniu decyzja [...] WINB z dnia [...] listopada 2015 r. została wydana na podstawie art. 105 § 1 Kpa. W myśl art. 105 § 1 Kpa gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części,, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, iż ze zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego wynika, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...], zezwolił na realizację inwestycji drogowej dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie drogi wojewódzkiej Nr [...] od granicy województwa [...] w km [...] do miejscowości B.w km [...] wraz z rozbudową czterech i remontem trzech obiektów mostowych na terenie miasta i gminy: [...] i gmin: [...], [...], [...] i [...] oraz przebudowie istniejącej sieci uzbrojenia terenu, w określony sposób. Wskazana decyzja została utrzymana co meritum w mocy decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012 r. W związku z pismem Pani J. Z. i Pana R. Z. z dnia 11 kwietnia 2013 r., organ wojewódzki w dniu 22 kwietnia 2013 r., przeprowadził czynności kontrolne przedmiotowej inwestycji, podczas których stwierdzono, że na wysokości działki posesji nr [...] w J. wykonana jest przebudowa drogi nr [...]. Na dzień kontroli wykonana jest na jezdni nawierzchnia wiążąca, krawężnik, chodnik. Na zjeździe wykonany jest przepust oraz podbudowa z tłucznia. Roboty realizowane są zgodnie z projektem budowanym zatwierdzonym decyzją nr [...] z dnia [...].02.2011 r. [...] WINB pismem z dnia 29 kwietnia 2013 r., znak: [...], udzielił Skarżącym odpowiedzi na pismo z dnia 11 kwietnia 2013 r. Pismem z dnia 6 października 2015 r., Pani J. Z. i Pan R. Z. wnieśli do organu wojewódzkiego o wszczęcie postępowania w sprawie istotnego odstąpienia przez inwestora – [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. - warunków projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2011, znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. W związku z powyższym pismem z dnia 12 października 2015 r., znak: [...], organ wojewódzki zawiadomił strony postępowania o wszczęciu przedmiotowego postępowania. Następnie [...] WINB decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...], umorzył postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek Pani J. Z. i Pana R. Z. w sprawie odstąpienia od warunków projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...], znak: [...] o zezwoleniu na realizację- inwestycji drogowej przez inwestora – [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...]. Organ II instancji wskazał, że jak wynika z ustaleń poczynionych przez organ wojewódzki w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 22 kwietnia 2013 r., ogrodzenie stanowiące własność Pani J. Z. i Pana R. Z., znajduje się na terenie pasa drogowego drogi nr [...]. Powyższe potwierdza szkic inwentaryzacji linii ogrodzenia stanowiący załącznik do protokołu oględzin z dnia 22 kwietnia 2013 r., z którego wynika również, że linia ogrodzenia wykracza poza granicę działki. Ponadto z akt sprawy wynika, że organ wojewódzki nie tylko badał kwestię posiadania przez inwestora pozwolenia na budowę, ale również dokonał sprawdzenia zgodności wykonanych robót budowlanych z udzielonym pozwoleniem na budowę. Ustalenia w powyższym zakresie wykazały brak podstaw do władczej ingerencji organu nadzoru budowlanego. Zarzuty Pani J. Z. i Pana R. Z. wskazujące, że inwestor dokonał odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegającego na poszerzeniu pasa zieleni i chodnika, przez co w ocenie Skarżących, nie spełniony został warunek określony w art. 34 ustawy z dnia 21 marca 1985 r., o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r., Nr 19, poz. 115, z późn. zm.), pozostają bez znaczenia dla przedmiotowego postępowania, bowiem sporna inwestycja realizowana jest na podstawie decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012 r., znak: [...], utrzymującej co do meritum w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia[...] lutego 2011 r., Nr [...], znak: [...]. Mając na uwadze całokształt poczynionych rozważań GINB stwierdził, że w omawianej sprawie brak było podstaw do ingerencji organu nadzoru budowlanego i wydania decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy. Tym samym GINB uznał za zasadne utrzymać w mocy decyzję [...] WINB z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...], umarzającą przedmiotowe postępowanie administracyjne. Skargę na tę decyzję złożyli J. Z. i R. Z.. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W ich ocenie przedwczesny i dowolny jest pogląd organu odnoszący się do oceny, że inwestor - Województwo [...] – [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] zrealizował inwestycję zgodnie z udzielonym mu pozwoleniem na budowę określonym decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r., znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie drogi wojewódzkiej nr [...] od granicy województwa do miejscowości B.. W oparciu o ten zarzut wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz w całości utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...] i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Uzasadnienie skargi sprowadza się do wykazywania, że realizacja inwestycji odbywa się na podstawie przebiegu granic działek niezgodnego ze stanem prawnym. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawarta w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja wydana na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że jeśli postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, to organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 k.p.a. oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Chodzi tu o kryterium bezprzedmiotowości odnoszące się do postępowania, ale w taki sposób, iż wynik tego postępowania nie powinien mieć charakteru merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, lecz jedynie być formalnym jego zakończeniem. Z takim właśnie przypadkiem bezprzedmiotowości z powodu braku przesłanki przedmiotowej mamy do czynienia w tej sprawie. Pomimo niedoskonałości uzasadnień decyzji obu organów wskazać należy, że decyzja jest prawidłowa. Z ustaleń organów, w szczególności dokonanych oględzin, wynika bowiem, że inwestycja w postaci budowy drogi w zbliżeniu do nieruchomości Skarżących jest realizowana zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Podkreślić w tym miejscu należy, że argumentacja Skarżących, a także częściowo organów nie odnosi się do okoliczności badanych w niniejszym postępowaniu a mianowicie zgodności prowadzonych robót z udzielonym pozwoleniem na budowę. Okolicznością, która w ocenie Skarżących świadczy o nieprawidłowym prowadzeniu robót jest nadmierne zbliżenie się pasa drogowego do ogrodzenia ich nieruchomości znajdującego się na granicy działki. Z tym zarzutem polemizują organy nadzoru budowlanego starając się wykazać inny przebieg granicy. Wskazać zatem trzeba, że prawny przebieg granicy pomiędzy działką Skarżących a pasem drogowym jest niewątpliwie istotny ale nie w tym postępowaniu. W związku z treścią zawiadomienia Skarżących rzeczą organów było ustalenie czy roboty są prowadzone zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. W związku z tym podstawową czynnością jaką należało przeprowadzić było odniesienie wykonanych robót budowlanych do parametrów określonych w zatwierdzonym projekcie, w tym do granicy z działką Skarżących naniesioną na projekcie budowlanym. W niniejszym postępowaniu bezprzedmiotowym było ustalanie prawidłowej granicy pomiędzy działkami. Skoro decyzja o pozwoleniu na budowę w kształcie nadanym jej przez organ architektoniczno-budowlany funkcjonuje w obrocie prawnym, wiąże ona strony w zakresie określonym w decyzji. Ewentualna wadliwość decyzji o pozwoleniu na budowę dotycząca przyjęcia błędnych przebiegów granic w dokumentacji projektowej może być podstawą jej zwalczania w postępowaniu odwoławczym. Ostateczne ustalenie przebiegu spornej granicy może być natomiast podstawą wznowienia postępowania administracyjnego. Zatem skoro z dokonanych w sprawie oględzin wynika, że roboty budowlane są prowadzone zgodnie z obowiązującym pozwoleniem na budowę, postępowanie w sprawie odstępstw od zatwierdzonego projektu należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.