VII SA/Wa 2211/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu R.K. od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 27 listopada 2017 r. pozostawiającego bez rozpoznania wniosek R.K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [....] lipca 2017 r. znak: [....] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Skarżący – R. K. w skardze wniósł o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten nie został złożony na urzędowym formularzu PPF. Zarządzeniem z dnia 11 października 2017 r. starszy referendarz sądowy wezwał skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 października 2017 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie wykonał powyższego zarządzenia i nie nadesłał formularza PPF. W związku z powyższym, starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 27 listopada 2017 r., na podstawie art. 257 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na nienadesłanie wniosku na urzędowym formularzu PPF w wyznaczonym terminie. W ustawowym terminie skarżący złożył sprzeciw od powyższego zarządzenia z dnia 27 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym po dniu 15 sierpnia 2015 r., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Na podstawie art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że prawidłowo skarżący, w wykonaniu zarządzenia z dnia 11 października 2017 r., został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania. Wezwanie skarżący odebrał osobiście w dniu 24 października 2017 r. (karta 14 akt sądowych sprawy). W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że pomimo prawidłowego wezwania w wyznaczonym terminie skarżący nie wykonał wezwania i nie nadesłał formularza PPF. Zauważyć również należy, że do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.