VII SA/Wa 2212/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2212/10 ze skargi H. C. i A. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 20 października 2010 r. H. C. i A. C. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., znak: [...], którą uchylono decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r., znak: [...] (o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...]) i stwierdzono nieważność decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] lipca 2006 r., znak: [...]. Ww. decyzją, która zapadła w trybie wznowieniowym, Prezydent Miasta B.: - uchylił własną decyzję ostateczną z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu A. i K. K. pozwolenia na budowę segmentu mieszkalnego Nr 5 w zabudowie szeregowej, z wyłączeniem infrastruktury technicznej, na części nr ew. gr. [...], położonej w B. przy ulicy [...], zmienioną decyzją z dnia [...] maja 2004 r., Nr [...], oraz przeniesioną decyzją z dnia [...] października 2004 r., znak: [...], na M. O. w B.; - i odmówił P. M. O. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę segmentu mieszkalnego Nr 5 w zabudowie szeregowej na działce oznaczonej obecnie nr ewid. gr. [...], położonej w B. przy ulicy [...]. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazali, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W dniu 7 czerwca 2010 r. M. O. zgłosiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zakończenie budowy, pomimo, że zaskarżona decyzja nie była prawomocna. Inwestorka jednocześnie złożyła wniosek o pozwolenie na użytkowanie. W ocenie skarżących w przypadku, gdy budynek będzie normalnie użytkowany i zamieszkany, to znacznie trudniejsze (o ile w ogóle możliwe) będzie odwrócenie skutków zaskarżonej decyzji, w przypadku uznania racji skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynność, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W związku z powyższym warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest właściwe go uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki z art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/2004, nie publ.). W niniejszej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji oznacza, że pozostaje w obrocie prawnym ostateczna decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę segmentu mieszkalnego Nr 5 w zabudowie szeregowej, z wyłączeniem infrastruktury technicznej, na części nr ew. gr. [...], położonej w B. przy ulicy [...]. Przy ocenie przedmiotowego wniosku nie bez znaczenia jest też wskazana przez skarżących okoliczność, że inwestorka zakończyła budowę objętą ww. pozwoleniem. Oznacza to, że doszło do nieodwracalnych skutków prawnych, ponieważ przedmiotowy budynek powstał w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę. Powyżej opisana okoliczność faktyczna oraz nieodwracalne skutki prawne jakie wywarła wcale nie oznacza, że w odniesieniu do wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., znak: [...], można mówić o nieodwracalnych skutkach prawnych i faktycznych. W okolicznościach niniejszej sprawy to w zależności od dokonanej merytorycznej oceny przez Sąd tej decyzji będzie zależała ewentualna możliwość przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego. Bowiem w okolicznościach faktycznych i prawnych przedmiotowej sprawy ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę oznaczać będzie konieczność przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego. W takim postępowaniu przedmiotowy budynek zostanie ewentualnie doprowadzony do stanu zgodnego z prawem, celem np. uwzględnienia interesów osób trzecich. Ponadto wskazania wymaga, że wbrew twierdzeniom skarżących do okoliczności mogących wywołać nieodwracalne skutki nie zaliczają się: złożenie wniosku o pozwolenie na użytkowanie oraz ewentualne uzyskanie przez inwestorkę pozwolenia na użytkowanie. Skarżący winni mieć na względzie, że uzyskanie przez inwestorkę pozwolenia na użytkowanie nie będzie wykluczało możliwości przeprowadzenia ewentualnego postępowania legalizacyjnego. Z tych wzglądów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.