VII SA/Wa 2213/09

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 2213/09 ze skargi J. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać J. B. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 4 i 6 stycznia 2010 r., a następnie w dniu 11 lutego 2010 r. po wezwaniu do uzupełnienia do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek J. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został uzupełniony wyjaśnieniami z dnia 18 marca 2010 r. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż J. B. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawca utrzymuje się z renty chorobowej w wysokości 750 zł. Posiadany majątek obejmuje udział 50% w nieruchomości zabudowanej której cześć mieszkalna wynosi około 50 m2, a wraz z budynkiem gospodarczym 120 m2. Ponadto grunt o pow. 0,4 ha. Wnioskodawca podał, że miesięcznie utrzymanie wynosi: energia i woda około 120 zł., leki - 150 zł., telefon - 50 zł., wyżywienie około 300 zł. Wnioskodawca wskazał, że nie posiada żadnych oszczędności i nie korzysta ze świadczeń socjalnych. Podał, że jest poważnie chory na nadciśnienie, dyskopatię lędźwiową i tzw. tętniak aorty (dwukrotna hospitalizacja). Ponadto pełnomocnik strony wyjaśnił, że środki na opłacenie zawodowego pełnomocnika w sprawie pochodzą z pożyczki od członków zaprzyjaźnionej rodziny. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową J. B. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Wnioskodawca jest osobą utrzymującą się z niewysokiej renty chorobowej, jest osobą wydającą część dochodów na leczenie z tego względu stałe wydatki zwiększone są o koszty lekarstw i wizyt lekarskich. W tej sytuacji opłacenie kosztów sądowych może wpłynąć na pogorszenie się sytuacji życiowej (uszczerbek w utrzymaniu koniecznym). W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).