VII SA/Wa 2213/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej (...) w (...) na decyzję (...) Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia (...)sierpnia 2013 r. znak (...) w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień skargę oddala Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...][...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Warszawie na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu Postępowania Administracyjnego ( Dz. U. z 2013 r., poz. 267- tekst jednolity), dalek "k.p.a." oraz art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 z póżn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania z dnia 12 lipca 2013r. , wniesionego przez Spółdzielnię Budowlano Mieszkaniową "[...] utrzymał w mocy deccyzję z dnia [...] czerwca 2013r. znak: [...] Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej m. [...], w sprawie poprawy stanu ochrony przeciwpożarowej budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu wskazał, że w dniach 18 czerwca 2013r. przedstawiciel Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej m [...] przeprowadził czynności kontrolno - rozpoznawcze w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, 17 kondygnacyjnym - wysokim, z usługami w parterze zlokalizowanym przy ul. [...] w [...]. Podczas kontroli stwierdzono nieprawidłowości w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego w/w obiektu. Mając powyższe na uwadze Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej m. [...], decyzją z dnia z dnia [...] czerwca 2013r. znak: [...], zobowiązał właściciela obiektu tj. Spółdzielnię Budowlano-Mieszkaniową "[...] " do wykonania niżej wymienionych obowiązków: W pkt. 1: wyposażenia wszystkich kondygnacji budynku w instalację wodociągową przeciwpożarową z punktem poboru wody do celów przeciwpożarowych w postaci zaworu hydrantowego, zwanego "zaworem 52", umieszczonego na pionie nawodnionym, z zapewnionym odpowiednim zasilaniem, bez wyposażenia w wąż pożarniczy. W pkt. 2: wyposażenia strefy pożarowej zakwalifikowanej do kategorii zagrożenia ludzi ZL III, znajdującej się na parterze budynku w instalację wodociągową przeciwpożarową z hydrantami wewnętrznymi 25 wyposażonymi w węże półsztywne, w sposób zapewniający zasięg dla całej chronionej powierzchni. W pouczeniu powyższej decyzji, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 201 Or. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków , innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. Nr 109, poz. 719) zwanego dalej "rozporządzeniem", dopuszczono zastosowanie rozwiązań zamiennych w przypadkach szczególnie uzasadnionych uwarunkowaniami lokalowymi. W odwołaniu strona postępowania odwołała się od w/w obowiązków do [...] Komendanta Wojewódzkiego PSP, zarzucając nieprecyzyjne określenie obowiązków i przerzucenie na zobowiązanego obowiązku poszukiwania innych sposobów usunięcia stwierdzonych uchybień. Ponadto zarzucono organowi I instancji pozbawienie strony możliwości zaznajomienia się, jeszcze przed wydaniem zaskarżonej decyzji, z dowodami i materiałami zebranymi w toku postępowania, co pozbawiło stronę prawa do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję w całości organ odwoławczy wyjaśnił, że obowiązki wskazane w punktach 1 i 2 wynikają z § 20 ust. 1 i 2, § 24 ust. 3 i 4 oraz § 19 ust. 1, pkt 1, lit. b) ww. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. Przeprowadzając rozpoznanie w przedmiotowym zakresie organ I instancji określił, że kontrolowany budynek mieszkalny, posiadający strefą usług w parterze - należącą do kategorii zagrożenia ludzi ZLIII, zaliczany jest do budynków wysokich, co w myśl cytowanego § 19 ust.l, pkt 1 rozporządzenia MSW i A obliguje właściciela do wyposażenia tej strefy w hydranty 25. Pozostała część budynku, zakwalifikowana do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV, na podstawie § 20 ust.1 i 2 powinna być wyposażona w zawory hydrantowe 52 umieszczane na drogach komunikacji ogólnej, w szczególności przy wejściach do obiektu i klatek schodowych, na każdej kondygnacji budynku a powyżej 25 m wysokości budynku po dwa zawory na każdym pionie na kondygnacji. Odnosząc się do zarzutu postawionego w odwołaniu przez Stronę "nieprecyzyjnego określenia obowiązku", wyjaśnił, że obowiązek został bardzo szczegółowo opisany zarówno w części zasadniczej zalecenia punktu 1 i 2, jak również w uzasadnieniu tych zaleceń. Treść zaleceń zawiera wszelkie informacje, wynikające z obowiązujących w tym zakresie przepisów. Rozpatrując postawiony w odwołaniu od decyzji zarzut "przerzucenia na Stronę obowiązku poszukiwania innych sposobów usunięcia stwierdzonych uchybień" organ stwierdził, iż strona została jedynie pouczona przez organ I instancji o możliwości zastosowania rozwiązań zamiennych. Tryb wskazany w tym pouczeniu stanowi uprawnienie dla właścicieli budynków - jako tryb postępowania, z którego strona może skorzystać w przypadku, gdy np. Strona uzna, iż wykonanie nałożonego obowiązku w sposób wynikający wprost z przepisów jest niemożliwe z powodu lokalnych uwarunkowań. Odnosząc się do kolejnego zarzutu postawionego w odwołaniu tj. "wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa strony do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów oraz do zgłoszenia żądań w toku postępowania " należy uznać go za bezpodstawny, gdyż organ I instancji wydał decyzję na podstawie ustaleń zawartych w protokole z czynności. Reasumując, orgran stwierdził, iż w sprawie organ i -ej instancji wobec stwierdzenia naruszenia przepisów przeciwpożarowych komendant powiatowy (miejski) PSP - zgodnie z art. 26 ustawy z dnia 26 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jednolity Dz. U. z 2009r. nr 12, poz. 68 z późn. zmianami): uprawniony jest w drodze decyzji administracyjnej do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie. Nakładając przedmiotowe obowiązki Organ przedstawił w sposób szczegółowy zakres niezbędnych wymagań, zarówno podstawowych, jak również alternatywnych - przewidzianych przepisem. Natomiast wszelkie wyjątki dotyczące odstępstw lub też możliwości stosowania rozwiązań zamiennych w stosunku do wymagań wynikających z przepisów przeciwpożarowych są jednoznacznie wskazane w tych przepisach - a wybór sposobu realizacji nałożonego obowiązku pozostawia się stronie zobowiązanej. Strona została należycie poinformowana w toku prowadzonych czynności kontrolno- rozpoznawczych o przysługującym jej prawie wniesienia zastrzeżeń do protokołu jak również omówiono poinformowana ustnie o dalszym postępowaniu administracyjnym- wynikającym z istniejących uchybień w kontrolowanym budynku. W skardze do na powyższą decyzje pełnomocnik Skarżącej zaskarżonym decyzjom zarzucił naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego, tj. § 1 ust. 2, § 3 ust. 1, § 19 ust. 1 pkt 1, § 20 ust. 1, 2 i 3, § 24 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 07 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U., Nr 109, poz. 719; dalej: "rozporządzenie") w związku z art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t.j. Dz. U. z 2009r., Nr 12, poz. 68; dalej: "u.p.s.p."), poprzez: nałożenie na Stronę nieprecyzyjnie określonego obowiązku i przerzucenia na Stronę obowiązku poszukiwania innych sposobów usunięcia stwierdzonych uchybień; 2. przepisów postępowania, tj. art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 77 § 1, art. 84 § 1 oraz art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U 2013, poz. 267; dalej: "k.p.a."), przy czym decyzji organu II instancji również art. 136 i 138 § 2 k.p.a., poprzez: nałożenie na Stronę obowiązku poszukiwania innych sposobów usunięcia stwierdzonych uchybień, przy jednoczesnym pozbawieniu Strony możliwości zaznajomienia się - jeszcze przed wydanie zaskarżonej decyzji - z dowodami i materiałami zebranymi w toku postępowania; 3. przepisów postępowania, tj. art. 10 §1 k.p.a., poprzez: wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa Strony do wypowiadania się co do zebranych dowodów i zgłaszania żądań w toku postępowania co doprowadzi do faktycznej możliwości zwrócenia na nie uwagi dopiero w odwołaniu od decyzji organu I instancji, podczas gdy - co wynika z terminu określonego dla wykonania decyzji – załatwienie sprawy nie należy do kategorii "nie cierpiących zwłoki", o których mowa w art. 10 § 2 k.p.a. i wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji organów I i II instancji. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zw. "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. Komendant Miejski Straży Pożarnej w związku z uchybieniami naruszającymi przepisy przeciwpożarowe w budynku przy ul. [...] w [...] stwierdzonymi po przeprowadzeniu czynności kontrolno- rozpoznawczych w budynku, na podstawie sporządzonego w toku tej kontroli protokołu ustaleń, nakazał Spółdzielni Budowlano -Mieszkaniowej "[...] ", Al.[...], wykonanie określonych - opisanych w stanie faktycznym obowiązków. Były to m.in. obowiązek wyposażenia wszystkich kondygnacji budynku w instalację wodociągową przeciwpożarową z punktem poboru wody do celów przeciwpożarowych w postaci zaworu hydrantowego, zwanego "zaworem 52", umieszczonego na pionie nawodnionym, z zapewnionym odpowiednim zasilaniem, bez wyposażenia w wąż pożarniczy. Nałożony został także obowiązek wyposażenia znajdującej się na parterze budynku strefy, zakwalifikowanej do kategorii wyposażenia ludzi ZL III, w instalację wodociągową przeciwpożarową z hydrantami wewnętrznymi 25 wyposażonymi w węże półsztywne, w sposób zapewniający zasięg dla całej powierzchni. Co do każdego z nałożonych obowiązków organ wskazał podstawę prawną, a także wyjaśnił, że w/wym urządzenia winny być wykonane zgodnie z projektem uzgodnionym z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, a warunkiem dopuszczenia ich do użytkowania jest przeprowadzenie odpowiednich prób i badań. W pouczeniu, organ I -ej instancji wyjaśnił, że zgodnie z § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, w odniesieniu do obowiązku określonego w decyzji, w przypadkach szczególnie uzasadnionych lokalnymi uwarunkowaniami, dopuszcza się stosowanie rozwiązań zamiennych w uzgodnieniu z [...] Komendantem Wojewódzkim Straży Pożarnej. Organ II -ej instancji utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy i wyjaśnił, mając na uwadze treść odwołania, że obowiązki wynikające z decyzji zostały określone w sposób precyzyjny, a zalecenia zawierają wszelkie informacje wynikające z właściwych przepisów. Organ wyjaśnił, iż zawarte w decyzji pouczenie o możliwości zastosowania rozwiązań zamiennych, ma charakter informacyjny, nie przerzuca na stronę obowiązku poszukiwania innych rozwiązań stwierdzonych uchybień. Odniósł się także do zarzutu naruszenia art. 10 k.p.a. i wydania decyzji bez wezwania strony do wypowiedzenia się, co do wezwanych dowodów, wyjaśniając, że przedstawiciel Spółdzielni podpisał protokół z czynności kontrolno - rozpoznawczych i nie wniósł do niego żadnych zastrzeżeń. W sprawie innych dowodów nie przeprowadzono. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pełnomocnik Skarżącej Spółdzielni, podobnie jak w odwołaniu zarzuca naruszenie szeregu przepisów rozporządzenia poprzez nałożenie na Stronę nieprecyzyjnie określonego obowiązku oraz nałożenie na stronę obowiązku poszukiwania innych sposobów usunięcia stwierdzonych uchybień. Powyższy zarzut pełnomocnik konstruuje mając na uwadze zawarty w decyzji zapis o konieczności wykonania wskazanych w decyzji zaworów hydrantowych i hydrantów na podstawie projektu uzgodnionego z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych i twierdzi, że tak określony sposób realizacji obowiązku nie może być uznany za prawidłowy, albowiem jest nieprecyzyjny. Tym samym dochodzi do naruszenia art. 107 § 1 k.p.a. Pełnomocnik w skardze odwołuje się do jednego z orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt II OSK 494/10, podnosząc, że rzeczą organów jest konkretne określenie obowiązków przez podanie czynności, jakie adresat powinien wykonać. "Przerzucenie na stronę Skarżącą obowiązku poszukiwania innych sposobów usunięcia stwierdzonych uchybień w świetle przytoczonych okoliczności należy zaś ocenić jako niedopuszczalne" Należy stwierdzić, że w okolicznościach tej sprawy twierdzenie pełnomocnika Skarżącej jest niezrozumiałe. Organ prawidłowo wyjaśnił, iż zawarte - wyżej cytowane - pouczenie o możliwości zastosowania rozwiązań zamiennych, służyło tylko i wyłącznie poinformowaniu Strony, nie wiązało się z koniecznością ich poszukiwania. Przytoczone w skardze orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego 16 marca 2011 r. dotyczy zupełnie innej sytuacji faktycznej. W w/wym sprawie Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że " W sytuacji, gdy wykonanie przez stronę obowiązków, odpowiadających wymogom obowiązującego rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r.( Dz.U. z 2002 r., nr 75, poz.690 ze zm.) w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie jest możliwe z uwagi na pewne ograniczenia architektoniczne istniejącego już budynku, organ Państwowej Straży Pożarnej powinien zastosować inne, uznane przez niego za najbardziej optymalne, rozwiązanie przeciwdziałające stwierdzonym uchybieniom." W rozpatrywanej sprawie, ani Strona postępowania ani jej pełnomocnik nie wskazują, by jak w cytowanej wyżej sprawie, istniały przeszkody (np. architektoniczne) do wykonania obowiązków nałożonych na Spółdzielnię "[...] ", w budynku przy ul. [...] w [...]. Organ w sprawie, w ocenie Sądu wyjaśnił, odwołując się prawidłowo do warunków wynikających z przepisów rozporządzenia, jakie obowiązki winna wykonać Spółdzielnia. W odniesieniu do "zaworów 52" organ wyjaśnił, iż zawór taki, to zawór ręczny odcinający umieszczony na instalacji wodociągowej przeciwpożarowej, wyposażony w nasadę 52 umożliwiającą podłączenia wężów pożarniczych. Wskazał wymagania, co do ilości zaworów oraz konieczności ich zasilania z dodatkowego zapasu wody, stosowanie do warunków określonych w rozporządzeniu. Warunki te, w ocenie Sądu, są czytelne. Zależą od rodzaju budynku i możliwości zasilenia z zewnętrznej sieci wodociągowej. Organ odwołał się do § 20 ust. 2 rozporządzenia, który stanowi, że hydranty wewnętrzne oraz zawory 52 muszą znajdować się na każdej kondygnacji, przy czym w budynkach wysokich i wysokościowych należy stosować po dwa zawory 52 na każdym pionie na kondygnacji podziemnej i na kondygnacji położonej na wysokości powyżej 25 m oraz po jednym zaworze 52 na każdym pionie na pozostałych kondygnacjach. Treść tego przepisu nie budzi wątpliwości. Stosownie do treści art. 24 ust.3 rozporządzenia wskazał także, że instalacja wodociągowa przeciwpożarowa z punktem poboru wody o celów przeciwpożarowych musi być zgodna z warunkami wskazanymi w § 24 ust. 3 i 4 rozporządzenia, które stanowią, że: "Instalacja wodociągowa przeciwpożarowa musi być zasilana z zewnętrznej sieci wodociągowej przeciwpożarowej lub ze zbiorników o odpowiednim zapasie wody do celów przeciwpożarowych, bezpośrednio albo za pomocą pompowni przeciwpożarowej, w sposób zapewniający spełnienie wymagań określonych w § 22 i 23. 3. Dopuszcza się: 1) zmniejszenie pojemności zbiorników, o których mowa w ust. 2, do 50 m3, w przypadku budynków wysokich i wysokościowych o wysokości do 100 m: a) zawierających na wysokości powyżej 12 m jedynie strefy pożarowe zakwalifikowane do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV, niezależnie od ich powierzchni, lub b) niezawierających stref pożarowych o powierzchni przekraczającej 750 m2; 2) stosowanie jednego wspólnego zbiornika o pojemności co najmniej 100 m3 dla grupy budynków wysokich i wysokościowych wzniesionych obok siebie, jeżeli zbiornik nie jest oddalony od żadnego z budynków o więcej niż 100 m; 3) stosowanie zbiorników o pojemności zmniejszonej niż wymienione w: a) ust. 2 i ust. 3 pkt 2 - do 50 m3 w przypadku zapewnienia zasilania tych zbiorników w wodę z zewnętrznej sieci wodociągowej przeciwpożarowej o wydajności nie mniejszej niż 10 dm3/s, b) ust. 2 i ust. 3 pkt 2 - do 25 m3 w przypadku zapewnienia zasilania tych zbiorników w wodę z zewnętrznej sieci wodociągowej przeciwpożarowej o wydajności nie mniejszej niż 15 dm3/s, c) ust. 3 pkt 1 - do 6 m3 w przypadku zapewnienia zasilania tych zbiorników w wodę z zewnętrznej sieci wodociągowej przeciwpożarowej o wydajności nie mniejszej niż 10 dm3/s. 4. Dla budynków wysokich zakwalifikowanych do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV dopuszcza się zasilanie instalacji wodociągowej przeciwpożarowej bezpośrednio z zewnętrznej sieci wodociągowej przeciwpożarowej o wydajności nie mniejszej niż 10 dm3/s, bez konieczności zapewnienia zbiorników, o których mowa w ust. 2 i 3." Jak wyjaśnił organ II -ej instancji - treść tych przepisów zawiera dopuszczalne prawem rozwiązania w zakresie wykonania tych obowiązków. Oznacza to, że wybór sposobu realizacji obowiązku (w granicach tego prawa), należy do strony zobowiązanej. Analogicznie w przedmiocie wyposażenia budynku w instalację wodociągową przeciwpożarową z hydrantami wewnętrznymi 25. Organ stwierdził, że kontrolowany budynek mieszkalny posiada strefę usług w parterze należącą do kategorii zagrożenia ludzi ZLIII, zaliczany jest do budynków wysokich, co obliguje właściciela budynku do wyposażenia tej strefy w hydranty 25. Zgodnie z tym przepisem hydranty 25 muszą być stosowane w strefach pożarowych zakwalifikowanych do kategorii zagrożenia ludzi ZL na każdej kondygnacji budynku wysokiego i wysokościowego, z wyjątkiem kondygnacji obejmującej wyłącznie strefę pożarową zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV; Stwierdzić także należy, że ani z odwołania, ani z treści skargi nie wynika, by warunki techniczne wynikające z konstrukcji budynku, stały na przeszkodzie wykonaniu nałożonych obowiązków. Pełnomocnik Skarżącej twierdzi, iż brak doprecyzowania wynika także z faktu, iż obowiązek ten może być wykonany dopiero na podstawie projektu uprawnionego rzeczoznawcy. Z zarzutem tym nie sposób się zgodzić, albowiem to właśnie przepisy rozporządzenia ( § 3 ) nakładają obowiązek wykonania urządzeń przeciwpożarowych w obiekcie zgodnie z projektem uzgodnionym przez rzeczoznawcę, a następnie dopuszczenie ich do użytkowania po przeprowadzeniu odpowiednich prób i badań. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że brak jest podstaw do uznania, iż doszło do naruszenia przepisów przepisów prawa materialnego, tj. § 1 ust. 2, §3 ust. 1, § 19 ust. 1 pkt 1, §20 ust. 1, 2 i 3, § 24 ust. 3 i 4 rozporządzenia, w związku z art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t.j. Dz. U. z 2009r., Nr 12, poz. 68; dalej: "u.p.s.p.") Nie doszło także do naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 77 § 1, art. 84 § 1 oraz art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U 2013, poz. 267; dalej: "k.p.a."), poprzez: nałożenie na Stronę obowiązku poszukiwania innych sposobów usunięcia stwierdzonych uchybień. Jak słusznie wyjaśnił organ zawarte w decyzji pouczenie o możliwości poszukiwania rozwiązań zastępczych stanowi tylko informację dla strony. Nie wymaga od niej poszukiwania innych rozwiązań, niż wskazane w rozporządzeniu. Pełnomocnik Skarżącej podnosi także, iż nie został powiadomiony o zakończeniu postępowania i nie mógł zapoznać się z materiałem dowodowym, ani składać wniosków dowodowych, czym doszło do naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Przyznając, iż rzeczywiście Skarżąca Spółdzielnia w sprawie nie została powiadomiona o takiej możliwości, ani z niej nie skorzystała, to stwierdzić należy, że zgodnie a art. 145 § 1 pkt 1 lit c. p.p.s.a., by sąd uznał za zasadne uchylenie zaskarżonej decyzji, musi stwierdzić, iż uchybienie procesowe, jakim jest naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy stwierdzić, że okoliczności tej sprawy nie dają podstaw do takiej oceny. Po raz kolejny należy wskazać, że poza twierdzeniem, iż do naruszenia doszło pełnomocnik Skarżącej nie wyjaśnia, w czym upatruje, wpływu tego naruszenia na treść rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa i na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił. .