VII SA/Wa 2217/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Protokolant spec. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2017 r. sprawy ze skargi M. A. i S. A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...]lipca 2016 r., Nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23), po rozpatrzeniu odwołania M. A. i S. A. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...]kwietnia 2016 r., Nr [...]nakazującej M. i S. A. dokonanie całkowitej rozbiórki szklarni o wymiarach 42,07 m x 14,84 m i wysokości 5,70 m znajdującej się na nieruchomości przy ul. [...]w [...], wybudowanej na czynnym gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 Pn 6,3 MPa, relacji [...], bez wymaganego pozwolenia na budowę – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Postępowanie zostało wszczęte na wniosek [...] S.A. [...]. W dniu [...]maja 2008 r. przeprowadzono oględziny na ww. nieruchomości w toku, których ustalono, iż budynek szklarni wg dokumentacji dostarczonej przez [...] jest wybudowany nad gazociągiem DN 500 o ciśnieniu PN - 6,3 MPa. Właściciele działki – M. i S. A. nie posiadali decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej szklarni. PINB [...]decyzją z dnia [...]czerwca 2008 r., Nr [...]nakazał M. i S. A. rozbiórkę samowolnie wybudowanej szklarni na nieruchomości przy ul. [...]w [...], usytuowanej bezpośrednio na gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał ją w mocy decyzją z dnia [...]sierpnia 2008 r., Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi M. i S. A., wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1635/08 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Rozpoznając sprawę ponownie organ powiatowy decyzją z dnia [...]sierpnia 2015 r., Nr [...]nakazał M. i S. A. rozbiórkę szklarni. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]października 2015 r., Nr [...]uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji Rozpoznając sprawę po raz kolejny PINB [...], podczas kolejnej kontroli w dniu [...]marca 2016 r. ustalił, że przedmiotowa szklarnia o wymiarach ok. 42,07 m x 14,84 m i wysokości ok. 5,70 m znajduje się w odległości: I. ok. 3,54 m – 3,58 m od ogrodzenia od strony drogi wewnętrznej, II. ok. 1,88 m – 2,73 m od ogrodzenia prostopadłego do w/w ogrodzenia. III. ok. 11,58 m od istniejącego budynku gospodarczego. IV. ok. 6,02 m od istniejącej szklarni typu namiot, konstrukcji stalowej. Za pomocą urządzenia [...] ustalono usytuowanie gazociągu DN 500Pn, przechodzącego pod w/w szklarnią. Właściciele nieruchomości biorący udział w oględzinach wraz z pełnomocnikiem, nie wskazali daty budowy szklarni, oraz nie przedstawili dokumentów potwierdzających jej legalność. Decyzją z dnia [...]kwietnia 2016 r., nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...]nakazał M. i S. A., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, dokonanie całkowitej rozbiórki szklarni o wymiarach 42,07 m x 14,84 m i wysokości 5,70 m znajdującej się na nieruchomości przy ul. [...] w [...], wybudowanej na czynnym gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 Pn 6,3 MPa. relacji [...], bez wymaganego pozwolenia na budowę. Po rozpatrzeniu odwołania zapadła opisana na wstępie, zaskarżona do Sądu, decyzja [...]Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lipca 2016 r., Nr [...]. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w trakcie kontroli w dniu [...]marca 2016 r. obecni właściciele przedmiotowej szklarni nie wskazali daty jej budowy, natomiast podczas wcześniejszej kontroli przeprowadzonej w dniu [...]maja 2008 r. oświadczyli, iż szklarnia wybudowana została w 1977 r. Jednak twierdzenie to było niezgodne ze znajdującą się w aktach mapą geodezyjną sporządzoną [...]kwietnia 1985 r., stanowiącą załącznik do decyzji nr [...], zezwalającej na budowę m.in. szklarni o konstrukcji stalowej wg projektu typowego [...] o powierzchni zabudowy ok. 315,2 m2 usytuowanej na terenie dz. nr ew. [...], obecnie dz. nr ew. [...]z obr. [...]. Szklarnia na budowę, której wydano zezwolenie decyzją Nr [...], usytuowana była w innej lokalizacji, niż szklarnia stanowiąca przedmiot niniejszej sprawy. Na mapie geodezyjnej z dnia [...]kwietnia 1985 r. nie istniała jeszcze przedmiotowa szklarnia. Zdaniem organu gazociąg wysokiego ciśnienia DN 500 Pn powstał przed szklarnią, co wynika z zestawienia dat budowy gazociągu (decyzja o pozwoleniu na budowę gazociągu z dnia [...]marca 1967 r.) i faktu, że przedmiotowej szklarni nie było na mapie geodezyjnej z dnia [...]kwietnia 1985 r., pojawia się natomiast na zdjęciu lotniczym z dnia [...]października 1993 r. oraz mapie inwentaryzacyjnej z grudnia 1996 r. Organ wskazał, że zdjęcie lotnicze wykonane w dniu [...]października 1993 r., (uzyskane z Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w skali 1:1000) obrazuje, że w dacie jego wykonania szklarnia już istniała i posiadała wymiary ok. 30 m x ok. 7 m (wymiary na zdjęciu to: 3 cm x 0,7 cm). Natomiast z analizy mapy inwentaryzacyjnej gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 wykonanej w grudniu 1996 r. w skali 1:2000 wynika, iż szklarnia posiada wymiary ok. 30 m x ok. 15 m (wymiary na mapie to: 1,5 cm x 0,5 cm). Natomiast jak wynika z protokołu z dnia [...]marca 2016 r. obecne wymiary szklarni to 42,07 m x 14,84 m. W tym kontekście organ ustalił, że szklarnia została wybudowana przed 1993 r., a następnie rozbudowana w latach 1993 - 1996 oraz ponownie po roku 1996, dlatego przyjął, że budowa szklarni zakończona została dopiero po 1996 r. Oznaczało, to że w sprawie miał zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że przesłanką legalizacji samowoli budowlanej jest zgodność obiektu budowlanego z przepisami z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego obowiązującymi w dacie likwidacji samowoli budowlanej, to jest w dacie orzekania przez organ administracji. Dokonując analizy obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentów obszarów X-71 - część II i O-50, w gminie [...], zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy [...]nr [...]z dnia [...]września 2002 r., (§ 20 ust. 1 w strefach bezpieczeństwa od gazociągów wysokiego ciśnienia obowiązują następujące ograniczenia realizowania zabudowy wzdłuż gazociągu wysokiego ciśnienia Ø 500: zakaz realizowania obiektów kubaturowych w pasie 25 m od gazociągu, nakaz zachowania bezpiecznych odległości od gazociągu: 25 m dla wolnostojących budynków niemieszkalnych i pomocniczych, nakaz uzgodnienia wszelkich planowanych inwestycji z [...]Zakładem Gazowniczym), stwierdził, że przedmiotowa szklarnia posadowiona jest bezpośrednio na trasie gazociągu bez zachowania koniecznej bezpiecznej odległości, dlatego nie ma możliwości zalegalizowania samowoli budowlanej. Dalej organ II instancji wskazał, że właściciele posesji oraz przedstawiciele [...] podpisali porozumienie mające na celu przebudowę gazociągu, na którym znajduje się przedmiotowa szklarnia (notatka służbowa z dnia [...]czerwca 2006 r.). Jednakże M. i S. A. nie wywiązali się z podpisanego porozumienia, dlatego [...]wystąpił z wnioskiem o rozbiórkę szklarni. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lipca 2016 r., Nr [...]wnieśli M. A. i S. A., zarzucając naruszenie: - art. 7, 8, 10, 11, 77, 78, 80, 84 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez a) przeprowadzenie postępowania odwoławczego w sposób jednostronny, z uchyleniem się od wszechstronnego i rzetelnego wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i nie podjęcia czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, b) naruszenie reguł oceny materiału dowodowego, c) zaniechanie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego z zakresu interpretacji zdjęć lotniczych, celem ustalenia rzeczywistych wymiarów szklarni uwidocznionej na tych zdjęciach, co w konsekwencji doprowadziło do dokonania wadliwych ustaleń, d) przyjęcie w sposób niemożliwy do zweryfikowania prawidłowości ustalenia, że przedmiotowa szklarnia została rozbudowana po 1993 r. do wymiarów jakie miała w 1996 r. i ma obecnie na podstawie przedłożonych zdjęć i mapy inwentaryzacyjnej, w sytuacji gdy czynność polegająca na interpretacji zdjęć lotniczych wymaga wiedzy specjalnej, e) pominięcie i nie wyjaśnienie okoliczności związanych z wydaniem decyzji lokalizacyjnej z dnia [...]listopada 1965 r. i z dnia [...]marca 1967 r. zezwalającej na budowę przedmiotowego gazociągu i przebiegu jego trasy, w sytuacji gdy gazociąg narusza prawo własności nieruchomości przysługujące skarżącym, f) przeprowadzenie w sposób nieprawidłowy oględzin z dnia [...]stycznia 2016 r., z naruszeniem interesów skarżących, g) pominięcie wniosków dowodowych sformułowanych w piśmie z dnia [...]kwietnia 2016 r. oraz w odwołaniu co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, h) sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji z naruszeniem ustawowych wymogów; - art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego w zw. z art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego, poprzez błędne jego zastosowanie, w sytuacji gdy przedmiotowa szklarnia została wybudowana przed 1993 r. - przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie, przez wadliwe ich zastosowanie oraz alternatywnie przepisów rozporządzenia Ministra Przemysłu z dnia 24 czerwca 1989 r. w sprawach warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe, przez błędną wykładnię i zastosowanie, w sytuacji gdy pierwsze z tych nich nie odnoszą się do okresu w którym przedmiotowa szklarnia została wybudowana, a drugie nie dotyczą sieci gazowych wybudowanych przed dniem wejścia w życie ww. rozporządzenia - w sytuacji gdy z ustaleń organu I instancji wynikało, że przedmiotowa szklarnia została wybudowana przed 1993 r.; - sprzeczność ustaleń z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, polegająca na przyjęciu, że przedmiotowa szklarnia została wybudowana przed 1993 r. bez określenia konkretnej daty, następnie po tej dacie - do 1996 r. rozbudowana do aktualnych rozmiarów, w sytuacji gdy nie zostało to potwierdzone obiektywnym dowodem lecz zostało oparte na przypuszczeniach organu opartych na "amatorskiej" interpretacji zdjęć lotniczych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona do Sądu decyzja [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymała w mocy decyzję organu I instancji nakazującą skarżącym rozbiórkę szklarni o wymiarach 42,07 m x 14,84 m i wysokości 5,70 m znajdującej się na nieruchomości przy ul. [...]w [...], wybudowanej na czynnym gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 Pn 6,3 MPa, relacji [...]. Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zapadły po tym, jak wcześniejsze orzeczenia organów (także nakazujące rozbiórkę, ale na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 1974 r. Nr 38, poz. 229 z późn. zm.) zostały uchylone wyrokiem tutejszego Sądu. W wyroku z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1635/08 Sąd uznał, że nie wyjaśniono dostatecznie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, skoro organy uznały szklarnie skarżących za samowolę budowlaną to powinny wykazać, że obiekt został wybudowany bez wymaganego prawem zezwolenia, a jego wybudowanie spowodowało niebezpieczeństwo dla ludzi i mienia. Natomiast spełnienie obu tych przesłanek było co najmniej wątpliwe. Nadto organy miały odnieść się do porozumienia zawartego między skarżącymi, a [...], oraz ustalić czy i ewentualnie jakie przepisy prawa dotyczące sieci gazowych zostały naruszone wówczas kiedy obiekt w postaci szklarni był realizowany. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Niezastosowanie się przez organ administracji publicznej przy ponownym wydaniu decyzji, do oceny prawnej wyrażonej przez sąd w wyroku, narusza zasadę związania organu oceną prawną i oznacza, że podjęty akt lub czynność są wadliwe. W okolicznościach niniejszej sprawy nie doszło do naruszenia powyższych zasad. Organy obu instancji uwzględniły stanowisko Sądu zawarte w ww. wyroku. Zgodnie z wytycznymi Sądu, organy zobowiązane były przede wszystkim do ustalenia kiedy sporny obiekt powstał, aby w konsekwencji móc stwierdzić jakie przepisy prawa wówczas obowiązywały i czy zostały naruszone. Skarżący nigdy nie przedstawili pozwolenia na budowę przedmiotowej szklarni. Podczas kontroli w dniu [...]marca 2016 r., organ I instancji ustalił wymiary szklarni (ok. 14,84 m x 42,07 m) oraz jej odległości od innych obiektów (ok. 3,54 m – 3,58 m od ogrodzenia od strony drogi wewnętrznej, ok. 1,88 m – 2,73 m od ogrodzenia prostopadłego do w/w ogrodzenia, ok. 11,58 m od istniejącego budynku gospodarczego, ok. 6,02 m od istniejącej szklarni typu namiot, konstrukcji stalowej), a także ustalił usytuowanie gazociągu DN 500Pn, przechodzącego pod szklarnią. Następnie poddał ponownej analizie posiadane dokumenty: - plan zagospodarowania terenu z dnia [...]kwietnia 1985 r., stanowiący załącznik do decyzji nr [...]zezwalającej na budowę m.in. szklarni o konstrukcji stalowej wg projektu typowego [...]o powierzchni zabudowy ok. 315,2 m2 usytuowanej na terenie dz. nr ew. [...]obecnie dz. nr ew. [...]z obr. [...], - zdjęcie lotnicze z dnia [...]października 1993 r., - mapę inwentaryzacyjną z grudnia 1996 r. Z powyższych dokumentów wynikało, że w dniu [...]kwietnia 1985 r. sporna szklarnia nie istniała (nie było jej na planie jako istniejącej, ani jako projektowanej). Natomiast istniała już w 1993 r., co potwierdza zdjęcie z dnia [...]października 1993 r. wykonane w skali 1:1000. Przy czym jej wymiary wynosiły wówczas ok. 30 x 7 m. Zaś z mapy inwentaryzacyjnej z grudnia 1996 r. wynika, że wymiary szklarni zwiększyły się do ok.30 x 15 m, a obecnie wynoszą 42,07 x 14,84 m. W ocenie Sądu organy uprawnione były do dokonania ustaleń na podstawie powyższych dokumentów oraz do uznania po ich analizie, że choć szklarnia powstała pod rządami Prawa budowlanego z 1974 r., gdyż widać ją na zdjęciu z 1993 r., to jednak była następnie rozbudowywana. Z mapy z 1996 r. wynika bowiem, że jej wymiary znacznie się powiększyły. Co prawda zebrane dowody nie pozwalają na ustalenie konkretnej daty powstania szklarni, ani w ilu etapach następowała rozbudowa, aż w efekcie osiągnęła wymiary obecne. Niemniej jednak dla oceny przedmiotowej samowoli budowlanej podstawowe znaczenie miało ustalenie, czy obiekt powstał od razu w wymiarach jakich istnieje obecnie, czy też jego pierwotny kształt (kubatura, powierzchnia zabudowy) został zmieniony w efekcie modyfikacji (np. rozbudowy, przebudowy, czy nadbudowy). Mniejsze znaczenie dla sprawy miało historyczne ustalania dokładnych wymiarów szklarni (także wobec braku w tym zakresie dostatecznego materiału dowodowego), skoro ewidentne było, że obiekt ten ulegał przeszkodzeniom, a jego wymiary aktualne zaistniały po roku 1996r. Podsumowując należy podkreślić, że z ww. materiału dowodowego wynikało, że wybudowany obiekt, był przynajmniej dwa razy rozbudowywany. Z ustaleń organu wynikało, że szklarnia istniała od 1993 r. (potwierdza to zdjęcie z dnia [...]października 1993 r.), zatem powstała pod rządami Prawa budowlanego z 1974 r. Szklarnia od 1993 r. do chwili obecnej zmieniła swoje wymiary. Fakt rozbudowy potwierdza mapa z 1996 r., a kolejna rozbudowa do obecnych wymiarów nastąpiła po tej dacie, zatem w okresie obowiązywania Prawa budowlanego z 1994 r. W sytuacji gdy samowola budowlana była ciągiem pewnych zdarzeń faktycznych mających miejsce na przestrzeni lat (w okresie obowiązywania różnych reżimów prawnych w zakresie likwidacji samowoli – ustawy z 24 października 1974r. Prawo budowlane oraz ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane), to do takiej sytuacji mają zastosowanie przepisy ustawy Prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994r., obowiązujące w dacie orzekania. Ewidentny w sprawie jest fakt, że szklarnia powstała jako samowola budowlana. Zatem organy słusznie uznały, że zastosowanie miał art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r., właśnie z uwagi na jego rozbudowę. Organ miał obowiązek przeprowadzenia postępowania naprawczego, pod warunkiem, że zalegalizowanie szklarni byłoby możliwe. Wymagało to ustalenia, że obiekt jest zgodny z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Z protokołu kontroli wynikało, że pod szklarnią przechodzi gazociąg DN 500Pn. Konieczne było ustalenie, czy takie dwa obiekty (szklarnia i gazociąg) mogą obok siebie istnieć i w jakiej odległości. Organy wyjaśniły, że obecnie obszar, na którym znajduje się szklarnia objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego fragmentów obszarów X-71 - część II i O-50, w gminie [...]zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy [...]nr [...]z dnia [...]września 2002 r. Zgodnie z § 20 ust. 1 tego planu, w strefach bezpieczeństwa od gazociągów wysokiego ciśnienia obowiązują następujące ograniczenia realizowania zabudowy wzdłuż gazociągu wysokiego ciśnienia Ø 500: zakaz realizowania obiektów kubaturowych w pasie 25 m od gazociągu, nakaz zachowania bezpiecznych odległości od gazociągu: 25 m dla wolnostojących budynków niemieszkalnych i pomocniczych, nakaz uzgodnienia wszelkich planowanych inwestycji z [...]Zakładem Gazowniczym. W rozpoznawanej sprawie gazociąg znajduje się pod szklarnią, czyli nie może być mowy o zachowaniu bezpiecznej od niego odległości. Stwierdzenie powyższej okoliczności powoduje, że nie można było prowadzić postępowania legalizacyjnego, a obligatoryjne stało się orzeczenie nakazu rozbiórki. Ponadto usytuowanie szklarni narusza obecnie obowiązujące przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26 kwietnia 2013r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (tekst jednolity: Dz. U. z 2013r., poz. 640 ze zm.). W § 10 tego rozporządzenia określono, że: 1. Dla gazociągów należy wyznaczyć, na okres ich użytkowania, strefy kontrolowane. 2. W strefach kontrolowanych należy kontrolować wszelkie działania, które mogłyby spowodować uszkodzenie gazociągu lub mieć inny negatywny wpływ na jego użytkowanie i funkcjonowanie. 3. W strefach kontrolowanych nie należy wznosić obiektów budowlanych, urządzać stałych składów i magazynów oraz podejmować działań mogących spowodować uszkodzenia gazociągu podczas jego użytkowania. Natomiast zgodnie z definicją zawartą w § 2 pkt 30 ww. rozporządzenia, strefa kontrolowana jest to - obszar wyznaczony po obu stronach osi gazociągu, którego linia środkowa pokrywa się z osią gazociągu, w którym przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się transportem gazu ziemnego podejmuje czynności w celu zapobieżenia działalności mogącej mieć negatywny wpływ na trwałość i prawidłowe użytkowanie gazociągu. Z przepisów tego rozporządzenia jednoznacznie wynika, że budowa obiektów bezpośrednio na gazociągu nie jest możliwa. Również przepisy obowiązujące wcześniej tj. po roku 1985 nie dopuszczały możliwości budowy obiektów budowlanych na gazociągach- rozporządzenie Ministra Przemysłu z dnia 24 czerwca 1989r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. z 1989r. nr 45, poz. 243) Nadto organy zwróciły uwagę - wywiązując się z wytycznych zawartych w wyroku z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1635/08, że choć skarżący zawarli z [...] porozumienie mające na celu przebudowę gazociągu, to ostatecznie do jego realizacji nie doszło. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, dlatego w oparciu o art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.