VII SA/Wa 2218/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak – Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. i H. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania postanawia: odrzucić skargę S. K. i H. K. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2010r. po rozpoznaniu wniosku S. K. i H. K., działając na podstawie art. 160 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., odmówił przyznania odszkodowania za szkodę powstałą na skutek stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] maja 1996r. nr [...] udzielającej S. K. i H. K. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku składowo – garażowego na budynek do wytopu złomu aluminium położonego na działce nr [...] w [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że własną, ostateczną decyzją z [...] stycznia 2003r., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2002r., stwierdzającą z urzędu nieważność ww. decyzji z dnia [...] maja 1996r. Ponadto organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie roszczenie o odszkodowanie za szkodę powstałą na skutek stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta w [...] z dnia [...] maja 1996r. nr [...] uległo przedawnieniu. Skargę na decyzję z dnia [...] września 2010r. złożyli S. K. i H. K. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności bądź jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie, wskazując że skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż kontroli sądów administracyjnych podlegają tylko te decyzje administracyjne, postanowienia oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, które ustawodawca poddał tej kontroli, na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., lub innych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Z § 3 tego przepisu wynika natomiast, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny zobowiązany jest odrzucić skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi jest sprawa zakończona decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010r. odmawiającą, przyznania – w oparciu o art. 160 § 4 k.p.a. – odszkodowania za szkodę powstałą na skutek stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] maja 1996r. udzielającej skarżącym pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku. Wskazać trzeba, że z dniem 1 września 2004r. art. 160 k.p.a. został uchylony na mocy art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692). Na podstawie art. 5 ww. ustawy zmieniającej tryb administracyjny dochodzenia roszczeń odszkodowawczych (art. 160 k.p.a.) stosuje się nadal do spraw w których zdarzenia i stany prawne powstały przed dniem 1 września 2004r., czyli decyzja nieważnościowa stała się ostateczna przed tym dniem. Natomiast wydanie decyzji w tym trybie po wskazanej dacie skutkuje objęciem wniosku o odszkodowanie przepisami Kodeksu cywilnego, których rozpoznanie następuje przed sądem powszechnym (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 października 2005r. sygn. akt IV SA/Wa 1356/05, Lex nr 191299). W przedmiotowej sprawie decyzja ostateczna została wydana w dniu [...] stycznia 2003r., zastosowanie znajdował zatem administracyjny tryb dochodzenia roszczeń odszkodowawczych wynikający z art. 160 k.p.a. Stosownie do art. 160 § 4 k.p.a. o odszkodowaniu orzeka organ administracji publicznej, który stwierdził nieważność decyzji z powodu naruszenia przepisu art. 156 § 1 k.p.a. albo stwierdził, w myśl art. 158 § 2 k.p.a., że została ona wydana z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. Dochodzenie odszkodowania od strony winnej powstania okoliczności wymienionych w art. 156 § 1 następuje w postępowaniu przed sądem powszechnym. Z § 5 art. 160 k.p.a. wynika natomiast, iż strona niezadowolona z przyznanego jej odszkodowania przez organ administracji publicznej wymieniony w § 4, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, może wnieść powództwo do sądu powszechnego. Wprawdzie wykładnia gramatyczna przytoczonego przepisu mogłaby wskazywać, iż powództwo do sądu powszechnego strona może wnosić jedynie wówczas, gdy nie jest zadowolona z przyznanego odszkodowania, tym niemniej utrwalone jest w orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie stanowisko, iż powództwo do sądu powszechnego służy także na decyzję o odmowie przyznania odszkodowania. Decyzja o odmowie odszkodowania nie jest bowiem decyzją podlegającą zaskarżeniu w toku instancji, jak również nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Strona nie ma natomiast możliwości skutecznego wszczęcia administracyjnego postępowania odwoławczego, jak również postępowania sądowoadministracyjnego w tym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 1985r. sygn. akt II SA 1952/84, ONSA 1985r. Nr 1 poz. 20, postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2000r. sygn. akt I SA 2016/99, niepubl. oraz B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck, nr 6 str. 755; G, Łuszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer nr 2, str. 363). Skoro przedmiotowa sprawa, na podstawie art. 160 § 5 k.p.a. nie należy do właściwości sądu administracyjnego, to skarga podlegała odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.