VII SA/Wa 2218/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C., T. K., M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia: 1. odrzucić skargę W. C., T. K., M. K., 2. zwrócić skarżącym ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 500 (pięćset) zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Skarżący reprezentowani przez pełnomocnika r.pr. J. G. złożyli w dniu 28 sierpnia 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...]. Powyższa decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 28 lipca 2012 r. (dowód doręczenia w aktach administracyjnych sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie z zestawienia daty doręczenia stronie skarżącej zaskarżonej decyzji (28 lipca 2012 r.) z datą wniesienia skargi (28 sierpnia 2012 r.) bezspornie wynika, że uchybiony został trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi zakreślony w art. 53 § 1 P.p.s.a., co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.