VII SA/Wa 2227/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2016 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2015 r, Nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art 138 § 2 k.p.a. uchylił decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Prezydentowi [...], reprezentowanemu przez Burmistrza Dzielnicy [...], pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalno-komunalnych projektowanych na działce ewidencyjnej nr [...] w obrębie [...], położonej przy ul. [...] w [...], w dzielnicy [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalno-komunalnych projektowanych na działce ewidencyjnej nr [...] w obrębie [...], położonej przy ul. [...] w [...], w dzielnicy [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że planowana inwestycja jest zgodna z wymaganiami określonymi w przepisach techniczno-budowlanych, załączony do wniosku projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia i został sporządzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Przedłożony projekt zagospodarowania działki dla przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ustaleniami obowiązującego Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]- część północna nad [...] w Dzielnicy [...] część I" zatwierdzonego uchwałą Rady [...] nr [...] z dnia [...] maja 2008 r., opublikowaną w Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] poz. [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Wskazał również, że inwestor złożył wymagane oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w dniu [...] lutego 2015 r. S. O. i E. O. właściciele działek nr [...] i [...] znajdujących się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji wnieśli odwołanie od ww. decyzji podnosząc zarzut naruszenia przez organ pierwszej instancji przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego ponieważ planowana inwestycja w sposób bezpośredni narusza zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazali, iż działka inwestycyjna o nr ew. [...] zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wchodzi w skład obszaru planistycznego "B", który może być objęty wyłącznie zabudową mieszkaniową, jednorodzinną z usługami o zasięgu lokalnym, a wysokość nowej zabudowy mieszkaniowej, jednorodzinnej nie może przekraczać 10,0 m. Podnieśli również, że realizacja planowanej inwestycji może doprowadzić do zmiany stanu wód na gruntach sąsiednich oraz naruszenia istniejącego ukształtowania terenu, co w konsekwencji może doprowadzić do zalewania ich działki. W tych okolicznościach została wydana wymieniona na wstępie decyzja w której Wojewoda [...] stwierdził, że decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. W ocenie organu odwoławczego przedmiotowy projekt budowlany nie odpowiada wymaganiom wynikającym z ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Transportu. Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462 z póź. zm.). Organ odwoławczy wskazał, że załączony do projektu budowlanego projekt zagospodarowania terenu nie został wrysowany bezpośrednio na kopię aktualnej mapy zasadniczej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego lecz został sporządzony na przezroczystej folii naklejonej na mapę do celów projektowych. W ocenie organu taka sytuacja jest niedopuszczalna gdyż istnieje możliwość sfałszowania tego projektu jak również możliwość jego przesunięcia czy odklejenia. Wojewoda [...] stwierdził również, iż wbrew ustaleniom organu pierwszej instancji projekt budowlany narusza zapisy obowiązującego Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]- część północna nad [...] w Dzielnicy [...] część I" zatwierdzonego uchwałą Rady [...] nr [...] z dnia [...] maja 2008 r., opublikowaną w Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] poz. [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Projektowana inwestycja zgodnie z ustaleniami planu znajduje się na obszarze planistycznym "B" oznaczonym symbolem B-8.1MN/U. Stosownie do § 26 ww. planu miejscowego w skład obszaru planistycznego "B" oznaczonego symbolem B-8.1MN/U wchodzą tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z wbudowanymi usługami. Natomiast w § 28 pkt d) ww. planu dopuszcza się zachowanie dotychczasowych funkcji odrębnych od przeznaczenia terenu, a zmianę przeznaczenia warunkuje się zgodnością z przeznaczeniem terenu określonym w planie. Projekt budowlany obejmuje realizację dwóch budynków mieszkalnych, komunalnych, wielorodzinnych - po 12 mieszkań w każdym budynku. Na działce na której planowana jest inwestycja funkcjonują już dwa budynki mieszkalno – komunalne wielorodzinne. Nie oznacza to jednak, że możliwa jest budowa kolejnych dwóch budynków wielorodzinnych. Planowana budowa narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gdyż na obszarze na którym planowana jest inwestycja nie dopuszcza się innej zabudowy niż mieszkaniowa jednorodzinna. Jednocześnie Wojewoda [...] podkreślił, że w planie nie ustalono innego sposobu tymczasowego zagospodarowania terenu oznaczonego symbolem B-8.1MN/U. Zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie zaistniała konieczność doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponieważ organ pierwszej instancji nie stwierdził niezgodności projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego to tym samym niedokładnie wyjaśnił stan faktyczny sprawy oraz dokonał błędnej wykładni zapisów planu. Od wymienionej na wstępie decyzji Prezydent [...] reprezentowany przez Burmistrza Dzielnicy [...], wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucił, że została wydana z naruszeniem art. 35 ust. 3 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane oraz § 7, 8, 9 i 10 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. poprzez uznanie, iż projekt zagospodarowania terenu nie został sporządzony na kopii mapy zasadniczej w sytuacji gdy technika, którą się posłużono do wykonania wymienionego projektu zapewnia jego trwałość, a nie wykluczają jej powyższe przepisy. W skardze zarzucono również naruszenie § 28 ust. 1 pkt. d uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] maja 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru [...] - część północna nad [...] w Dzielnicy [...]- część I oraz art. 35 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędne ustalenie, iż przewidywana w projekcie funkcja zabudowy nie jest zgodna z uchwalonym planem miejscowym w sytuacji gdy funkcja ta stanowi zachowanie funkcji dotychczasowej i nie zmienia dotychczasowego przeznaczenia działki nr. ew. [...] przy ul. [...] w [...], a także art. 7, 77, 80 i 138 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu Prezydent [...] wskazał, że przepisy ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia nie wskazują w jakiej technice czy technologii winien być sporządzony projekt zagospodarowania terenu. Podkreślił, że inwestor spełnił wskazane wymogi poprzez sporządzenie rysunków na przewidzianej do tego typu prac folii samoprzylepnej naklejonej trwale na mapę zasadniczą w sposób uniemożliwiający jej oderwanie lub przesunięcie. Wskazał, że nie zachodzi w ten sposób nawet hipotetyczna możliwość sfałszowania w przyszłości projektu zagospodarowania terenu. Odnosząc się z kolei do zarzutu niezgodności projektu budowlanego z planem miejscowym podniósł, iż na przedmiotowej nieruchomości znajdują się dwa budynki komunalne w zabudowie wielorodzinnej, przyjęte do użytkowania i zasiedlone co oznacza, że faktyczną funkcją tej jednostki ewidencyjnej jest funkcja zabudowy komunalnej - wielorodzinnej, która ma charakter trwały. Dalej skarżący wskazał na § 28 ust. 1 pkt. d uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] maja 2008 r., który przewiduje, że dopuszcza się zachowanie dotychczasowych funkcji odrębnych od przeznaczenia terenu; zmianę przeznaczenia warunkuje się zgodnością z przeznaczeniem terenu określonym w planie. Skarżący podniósł, że skoro dopuszczalne jest zachowanie dotychczasowych funkcji to budowa kolejnego budynku mieszczącego się w tych granicach winna być rozumiana jako spełniająca wymogi zachowania funkcji dotychczasowej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Uwzględnienie skargi przez sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Rozpoznając sprawę w tak ustalonym zakresie kompetencji sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza dlatego skarga podlegała oddaleniu. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r, Nr [...] wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011r, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W ocenie sądu stanowisko organu odwoławczego zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uzasadniało zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. Wojewoda [...] trafnie wskazał, że załączony do projektu budowlanego projekt zagospodarowania terenu nie odpowiada wymaganiom wynikającym z rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r. poz. 462) oraz ustawie Prawo budowlane. Projekt zagospodarowania terenu jest to opracowanie, które stanowi integralną część projektu budowlanego i jest niezbędne do uzyskania pozwolenia na budowę. Zgodnie z treścią art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Szczegółowe zagadnienia dotyczące projektu zagospodarowania działki lub terenu zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na mapie do celów projektowych. Natomiast w myśl § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. Nr 25, poz. 133 z późn. zm.), projekt zagospodarowania działki lub terenu należy sporządzić na kopii aktualnej mapy zasadniczej, a w razie braku mapy zasadniczej w odpowiedniej skali, projekt sporządza się na mapie jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Z powyższych przepisów wynika, że projekt zagospodarowania działki lub terenu należy sporządzić na aktualnej (art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawo budowlane) kopii mapy zasadniczej a w razie jej braku na mapie jednostkowej (§ 4 ust. 1 i 2. rozporządzenia 25 kwietnia 2012 r.) spełniającej warunki zakwalifikowania jej do kategorii map do celów projektowych (§ 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r.). W przedmiotowej sprawie projekt zagospodarowania działki nie został sporządzony na mapie lecz na folii, która została przymocowana do mapy zasadniczej, co wobec treści przepisów § 4, § 7, § 8 i § 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego jest nieprawidłowe. Plan zagospodarowania terenu powinien zostać wrysowany bezpośrednio na kopię mapy zasadniczej, nie zaś na przezroczystej folii naklejonej na mapę, tak jak uczyniono to w niniejszej sprawie. Ponieważ projekt zagospodarowania jest sporządzony na folii to nie wiadomo jak wygląda mapa na którą folia została naklejona. Zatwierdzając decyzją ten projekt organ mógłby doprowadzić do sytuacji, w której wystąpiłaby niezgodność zatwierdzonej mapy ze stanem rzeczywistym. W ocenie Sądu taka sytuacja jest niedopuszczalna i stanowisko organu odwoławczego jest w tym względzie prawidłowe. Prawidłowe jest także stanowisko organu odwoławczego w kwestii naruszenia zapisów obowiązującego Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]- część północna nad [...] w Dzielnicy [...] część I" zatwierdzonego uchwałą Rady [...] nr [...] z dnia [...] maja 2008 r., opublikowaną w Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] poz. [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Działka inwestycyjna o nr ew. [...] zgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wchodzi w skład obszaru planistycznego "B", oznaczonego symbolem B-8.1MN/U, który stosownie do § 26 ww. planu może być objęty wyłącznie zabudową mieszkaniową, jednorodzinną z usługami. Natomiast w § 28 pkt d) ww. planu dopuszcza się zachowanie dotychczasowych funkcji odrębnych od przeznaczenia terenu, a zmianę przeznaczenia warunkuje się zgodnością z przeznaczeniem terenu określonym w planie. Projekt budowlany obejmuje realizację dwóch budynków mieszkalnych, komunalnych, wielorodzinnych - po 12 mieszkań w każdym budynku. Na działce na której planowana jest inwestycja funkcjonują już dwa budynki mieszkalno – komunalne wielorodzinne. Nie oznacza to jednak jak trafnie wskazał organ odwoławczy, że możliwa jest budowa kolejnych dwóch budynków wielorodzinnych. Wbrew zarzutom skarżącego budowa kolejnego budynku nie może być rozumiana jako spełniająca wymogi zachowania funkcji dotychczasowej bowiem jest sprzeczna z planem, w którym nie ustalono innego sposobu tymczasowego zagospodarowania terenu oznaczonego symbolem B-8.1MN/U. Prawidłowe rozstrzygnięcie organu odwoławczego i bezzasadność zgłoszonych zarzutów skargi powodują jej oddalenie stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.). [pic]