VII SA/Wa 2233/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2007 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. w Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. I. uchyla zaskarżoną decyzję II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej E. Sp. z o.o. w Z. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego stwierdził nieważność decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] grudnia 1998 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Firmie K. w Z. pozwolenia na budowę 8-miu budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej z jednoprzestrzennym garażem podziemnym w zabudowie szeregowej na działce nr [...] obr. [...] położonych w Z. przy ul. [...] (sprostowanej z urzędu przez Starostę T. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r.). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że decyzja Starosty T. w sposób rażący narusza art. 35 ust. 1 pkt 1a i 1b ustawy Prawo budowlane, bowiem nie spełnia ona wymogów decyzji z dnia [...] listopada 1997 r. zapisanych w pkt 3 o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która przewidywała dla działki nr ew. [...] i [...] obr. [...] pozostawienie minimum 40% powierzchni biologicznie czynnej. Zgodnie z projektem zagospodarowania zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę, powierzchnia nie zajęta pod zabudowę i nie stanowiąca powierzchni utwardzonych wynosi według obliczeń organu niespełna 25%. Wprawdzie decyzja o pozwoleniu na budowę zatwierdzała także projekt zagospodarowania działki nr ew. [...] obr. [...] zgodnie z decyzją o warunkach z dnia [...] czerwca 1998 r. dotyczącą inwestycji polegającej na budowie placu zabaw jednak działka ta nie powinna być wliczona do bilansu terenu przy ocenie, czy został zachowany warunek dotyczący zapewnienia minimalnej powierzchni biologicznie czynnej na działkach nr ew. [...] i [...]. Po rozpatrzeniu odwołania A. K., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2006 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] grudnia 1998 r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że pozostawienie 25% powierzchni działki biologicznie czynnej zamiast 40% nie może być zakwalifikowane, jako rażące naruszenie prawa. Organ stwierdził ponadto, ze projekt zagospodarowania działek stanowiący integralną cześć wydanego pozwolenia na budowę obejmuje również działkę nr [...] obr. [...], na której zaprojektowano plac zabaw dla dzieci i urządzoną zieleń rekreacyjną. W skardze do sądu E. Sp. z o.o. w Z. (która legitymację swoją do wniesienia skargi wywodzi z nabycia działki nr [...] obr. [...]) wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji. Skarżąca wskazała naruszenie przez organ art. 156 § 1 pkt 2 kpa i art. 107 § 3 kpa, poprzez błędną ocenę stanu faktycznego i prawnego, a także przemilczenie w uzasadnieniu istotnych dla sprawy kwestii. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, że inwestor mógł jednym projektem zagospodarowania terenu, stanowiącym załącznik do wniosku o pozwolenie na budowę, objąć obie działki, zgodnie z ustaleniami zawartymi w decyzjach o warunkach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania. W rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdził naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy zgodzić się ze skarżącą, ze organ odwoławczy naruszył art. 107 § 3 kpa. Zadaniem organu odwoławczego, jak to wielokrotnie podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny , jest nie tylko dokonanie oceny prawidłowości rozstrzygnięcia organu administracji publicznej I instancji, lecz rozpoznanie sprawy w jej całokształcie. Gdy organ odwoławczy wydaje tak jak w tym przypadku decyzję odmienną od decyzji organu I instancji obowiązany jest do sporządzenia uzasadnienia, w którym szczególnie wnikliwie przedstawi analizę poczynionych ustaleń i wszechstronnie rozważy wszystkie okoliczności mające znaczenie w sprawie. Stwierdzić należy, że decyzja kontrolowana w postępowaniu nadzwyczajnym Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] grudnia 1998 r. obejmuje trzy działki, bowiem decyzja i uzasadnienie stanowią jedną całość. Z uzasadnienia tejże decyzji wynika zaś poza wszelką wątpliwość, że projekt budowlany miał być realizowany na działkach objętych decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] listopada 1997 r. o nr ew. [...], [...] obr. [...], jak i na działce objętej decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] czerwca 1998 r. nr ew. [...] obr. [...]. Skoro zaś projekt inwestycyjny był przewidziany do realizacji na trzech działkach organ winien rozważyć czy nie zaliczenie do powierzchni inwestycyjnej inwestycji placu zabaw na działce nr ew. [...] obr. [...] jest zasadne. Poza wszelką wątpliwością decyzja o pozwoleniu przewidywała bowiem realizację zamierzenia inwestycyjnego, które miało być realizowane nie tylko na działce [...] obr. [...], ale także na działce [...] obr. [...]. Działka ta zgodnie z projektem wliczona była do granic inwestycji, jako zaplecze rekreacyjne dla projektowanego zespołu budynków mieszkalnych. Na działce nr [...] obr. [...] nie przewidziano sztucznego utwardzenia terenu, a więc działka ta miała być biologicznie czynna na całej swej powierzchni. Drobne prace niwelacyjne służyć miały jedynie dla lokalizacji elementów niezbędnych dla zorganizowania placu zabaw dla dzieci oraz innych elementów o charakterze nietrwałym. Tak więc działka nr [...] obr. [...] będąca immanentną częścią zamierzenia inwestycyjnego objęta pozwoleniem na budowę winna być wzięta pod uwagę przy ocenie, czy doszło do rażącego naruszenia prawa w sytuacji niezachowania w projekcie powierzchni biologicznie czynnej dla działek [...] i [....] obr. [...], na których były zlokalizowane budynki. Wprawdzie w decyzji z dnia [...] czerwca 1998 r. o warunkach zabudowy dla inwestycji na działce nr ew. [...] obr. [...] polegającej na budowie placu zabaw nie zostało powiedziane, iż obiekt ten stanowi część realizacji innej inwestycji, to jednak fakt objęcia tego przedsięwzięcia decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 1998 r. świadczy o tym, że budowa placu zabaw była funkcjonalnie związana z budową zespołu 8-miu budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej. W tych okolicznościach zaskakujące jest, że działka nr [...] obr. [...] stała się przedmiotem sprzedaży, a nie przedmiotem przewłaszczenia na rzecz właścicieli poszczególnych lokali mieszkalnych w wybudowanych budynkach. Zamiar funkcjonalnego połączenia działki nr ew. [...] obr. [...] z działką [...] obr. [...] wynikał z projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę. Okoliczności te winny być wzięte przez organ odwoławczy pod uwagę i rozważone przy ocenie, czy badana w trybie nadzwyczajnym decyzja o pozwoleniu na budowę rażąco narusza prawo, a w szczególności art. 35 ust. 1 pkt 1a i 1b ustawy Prawo budowlane. Pominięcie zaś w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego rozważenia wyżej wskazanych istotnych okoliczności stanowi naruszenie art. 107 § 3 kpa. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).