VII SA/Wa 2233/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi A.K., B.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonywania robót budowlanych. skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2011r., nr [...] Wojewoda [...] - utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] marca 2011r., wnoszącą sprzeciw wobec zgłoszenia złożonego w dniu [...] marca 2011r., w przedmiocie wykonania robót budowlanych polegających na remoncie elewacji budynku garażu oraz remoncie i ociepleniu wraz z wymianą części okien, budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na terenie działki o nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. O. w W. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że odwołanie inwestorów A. i B. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Organ przywołał przepis art. 28 oraz 29 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane podkreślając, że zasadą dla robót budowlanych jest uzyskanie przez inwestora pozwolenia na budowę z tym, że ustawa przewiduje roboty, które wymagają tylko zgłoszenia. Wskazał, że zgodnie z przepisem art. 30 ust. 7 pkt 2 ustawy Prawo budowlane właściwy organ administracji architektoniczno - budowlanej może nałożyć, w drodze decyzji o sprzeciwie, obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, jeżeli ich realizacja może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub spowodować pogorszenie stanu środowiska lub stanu zachowania zabytków. Wojewoda [...] wskazał, że zgodne z pismem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków dnia [...] marca 2011r., przedmiotowy obiekt został wpisany w gminnej ewidencji zabytków prowadzonej przez [...] Konserwatora Zabytków, pod numerem [...]. Podkreślił, że zabytkowy charakter obiektu nie podlega jego weryfikacji, w tym zakresie wyłączne kompetencje ma Wojewódzki Konserwator zabytków oraz [...] Konserwator Zabytków. Wojewoda [...] stwierdził, że zgłoszone roboty charakteryzują się dużą ingerencją w stan zabytku, ocieplenie styropianem o grubości 12 cm, wymiana okien spowodują zmianę jego elewacji. Ponadto jak wynika z załącznika do zgłoszenia – projektu robót - okładziny klinkierowe, charakterystyczny element elewacji będą odzyskane lub zastąpione podobnymi w charakterze, wymiarze i kolorystyce cyt. "jeżeli będzie to możliwe". Organ uznał, że wykonanie objętych zgłoszeniem robót budowlanych może doprowadzić do pogorszenia stanu zabytku w związku z czym zgłoszony sprzeciw znajduje uzasadnienie w świetle art. 30 ust. 7 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wnieśli inwestorzy A. i B. małż. K. Zarzucili naruszenie zasad procesowych opisanych w przepisach art. 7, 77 k.p.a. przez ich nie zastosowanie oraz art. 30 ust. 7 pkt 2 ustawy Prawo budowlane przez jego niewłaściwe zastosowanie. Stwierdzili, że w stosunku do kwalifikacji obiektu jako zabytkowego, podjęte zostały kroki w celu jego wykreślenia z ewidencji zabytków. W ocenie skarżących trudno mówić o obiekcie jako zabytkowym ponieważ już 23 lata temu obiekt stracił większość przymiotów zabytku - w 1988r., został rozbudowany. Charakterystyczne elementy elewacji powstały w 1992r., okładziny klinkierowe nie istniały na oryginalnej fasadzie. Także okna pochodzą z roku 1988. Prawidłowa analiza okoliczności sprawy doprowadziłaby organ do ustalenia charakteru budynku i braku zabytkowego charakteru, a tym samym braku możliwości pogorszenia jego "zabytkowości". W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiada przepisom prawa. Sąd stwierdza, że sprzeciw organu pierwszej instancji został zgłoszony z zachowaniem ustawowego 30 dniowego terminu, o którym mowa w przepisie art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Tu zgłoszenie dokonane zostało w dniu [...] marca 2011r, brak w aktach administracyjnych dowodu doręczenia decyzji organu pierwszej instancji, ale odwołanie od niej złożono już w dniu [...] kwietnia 2011r. Podstawą materialnoprawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie był przepis art. 30 ust. 7 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym właściwy organ może nałożyć, w drodze decyzji, obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie określonego obiektu lub robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, jeżeli ich realizacja może spowodować pogorszenie stanu zachowania zabytków. Powyższa, ustawowa regulacja dopuszcza tzw. uznanie administracyjne, które z jednej strony pozostawia organowi pewną swobodę oceny i działania, z drugiej jednak wymaga właściwego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia. Decyzje pozostawione uznaniu administracyjnemu wymagają szerszego uzasadnienia niż podejmowane w warunkach ustawowego skrępowania. Decyzje, wydane w powyższym trybie, wymagają także od Sądu szczególnej kontroli tego, czy dopuszczalne było uznanie administracyjne, czy nie przekroczono jego granic oraz, czy prawidłowo uzasadniono wybór danego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy, zapadło dopuszczone prawem rozstrzygnięcie, prawidłowo, w szczególności przez organ drugiej instancji, uzasadnione. Sąd podziela stanowisko organu w sprawie. Obiekt jest wpisany do ewidencji zabytków. Dopóki będzie w niej figurował, organ administracji architektoniczno budowlanej nie może oceniać, jak chcieliby skarżący, czy ma walory obiektu zabytkowego. Objęte zgłoszeniem roboty, jak trafnie ocenił organ II instancji miałyby wpływ na zmianę elewacji i jej charakterystycznych elementów, w tym okien i detali. W odniesieniu do zabytkowego, w świetle prawa budynku, organ nie miał żadnych możliwości badania, czy i na ile poprzednie ingerencje budowlane zmieniły jego zabytkowy charakter. Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).