VII SA/Wa 2234/11

Maciej Majewski - referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 2234/11 ze skargi T. Z. na Miasto [...] w przedmiocie nieuwzględnienia odwołania od nieuwzględnionej reklamacji postanawia: odmówić T. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 3 listopada 2011 r., a następnie w dniu 28 listopada 2011 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek T. Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż T. Z. jest kawalerem pozostającym na utrzymaniu rodziców. Jest pozaetatowym aplikantem notarialnym. Pozostaje bez stałej pracy. Wskazał, że nie posiada stałych miesięcznych wydatków, jednakże na bieżące własne utrzymanie otrzymuje pomoc materialną w wysokości 400-500 zł. Nie otrzymuje świadczeń z pomocy społecznej, nie posiada rachunku bankowego. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową T. Z. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Należy zauważyć, że z nadesłanego wniosku i okoliczności sprawy wynika, że strona jest w stanie opłacić koszty sądowe. Wnioskodawca zaznaczył, że jest na utrzymaniu rodziców i otrzymuje pomoc materialną w wysokości około 400 -500 zł, przy czym podał, iż nie posiada stałych wydatków. W tej sytuacji uznano, że skoro strona nie posiada stałych wydatków i pozostaje na utrzymaniu rodziców, to uzyskiwane środki materialne może przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych, do których na obecnym etapie należy zaliczyć jedynie wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł., a na kolejnych ewentualnych etapach sprawy ponadto – wpis od skargi w wysokości 200 zł. Z tych względów uznano, że wnioskodawca jest w stanie opłacić koszty sądowe i odmówiono przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.