VII SA/Wa 2237/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Andrzeja Kruszyńskiego o przywrócenie termin do uiszczenia wpisu i podpisania pism w sprawie ze skargi A. T. i A. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić A. K. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu i podpisania pism. Pismem z dnia 10 września 2016 r. skarżący wnieśli skargę do Sądu na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Zgodnie z zrządzeniami z dnia 29 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismami z dnia 3 października 2016 r., wezwał skarżących na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r. poz. 718 ze zm.) do uzupełnienia braków formalnych pism: 1) z dnia 2 września 2016 r.(przesłanego do organu drogą elektroniczną w dniu 2 września 2016 r., godz.13:28), 2) z dnia 16 września 2016 r. (przesłanego do organu drogą elektroniczną w dniu 16 września 2016 r. godz.23:43), 3) z dnia 16 września 2016 r.(przesłanego do organu drogą elektroniczną w dniu 16 września 2016 r., godz. 21:25), 4) w dniu 16 września 2016 r. .(przesłanego do organu drogą elektroniczną w dniu 21 września 2016 r., godz. 12:50), 5) z dnia 21 września 2016 r. (przesłanego do organu drogą elektroniczną w dniu 21 września 2016 r., godz. 16:37), 6) z dnia 22 września 2016 r. (przesłanego do organu drogą elektroniczną w dniu 22 września 2016 r., godz. 15:34) poprzez ich podpisanie przez oboje skarżących (bądź przez podpisanie ich przez A. K. i nadesłanie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego A. K. do działania w imieniu A. T. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi) - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pism bez rozpoznania oraz na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 7 października 2016 r., więc wyznaczony termin upłyną z dniem 14 października 2016 r., zaś skarżąca nie odebrał ww. wezwania, pomimo dwukrotnego awizowania. Mając jednak na względzie treść art. 73 p.p.s.a. pismo uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, na który pismo to zostało złożone w placówce pocztowej. Pierwszej awizacji dokonano w dniu 6 października 2016 r. zatem skutek doręczenia przesyłki nastąpił w dniu 20 października 2016 r. Pismem z dnia 24 października 2016 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu i podpisania pism, nadesłał pełnomocnictwo uprawniające go do reprezentowania A. T. i podpisane przez siebie pisma oraz złożył wniosek o przyznanie obojgu skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. We wniosku skarżący wskazał, że jest "zszokowany skalą bezprawia w tym rzekomo państwie prawa, że nawet by mi nie przyszło do głowy, by tak poważny Sąd jak WSA w Warszawie domagał się ode mnie własnoręcznego złożenia podpisów pod pismami wysłanymi drogą elektroniczną, kiedy nawet Prokuratury w Bydgoszczy wszczynały postępowania w odzewie na moje pisma-emaile też tyko z wklejonym skanem mego podopisu. Dlatego otrzymawszy pisma z WSA w Warszawie nie zachowałem się jak Niemiec czy Anglik, który gdy otrzymał pisma ze swoich sądów to natychmiast by je otworzył. Ja na te opasłe koperty patrzyłem z przerażeniem, przypominając sobie dziesiątki rozpraw sądowych m.in. w WSA w Bydgoszczy ze skandalicznymi wyrokami ...". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). Jednocześnie ustawodawca w art. 88 p.p.s.a. postanowił, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W przedmiotowej sprawie niewątpliwie niedokonanie czynności w terminie powoduje dla strony ujemne skutki w postaci odrzucenia skargi, a co za tym idzie powoduje że skarga nie będzie rozpoznana merytorycznie. Jednakże aby ich uniknąć konieczne jest spełnienie łączne wszystkich pozostałych przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do dokonania czynności. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła ona dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądowym wskazać można następujące przykłady okoliczności faktycznych, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu: mylne pouczenie o środkach zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2004 r., sygn. akt III SA 1983/03 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl); awaria systemu informatycznego Krajowego Rejestru Sądowego, uniemożliwiająca stronie uzyskanie brakujących dokumentów w terminie określonym przez sąd (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 lipca 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1370/06 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl); obalenie domniemania doręczenia adresatowi pisma (por. postanowienie NSA z dnia 4 września 2001 r., sygn. akt II SA/Po 2646/00); nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2001r., sygn. akt I SA/Wr 676/99 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu zwlekanie z zapoznaniem się z treścią odebranej przesyłką, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Błąd tego rodzaju, skutkujący niedotrzymaniem ustawowego terminu, należy uznać za brak należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw. W świetle powyższych rozważań skarżący nie uprawdopodobnił braku swojej winy w nieterminowym dokonaniu nakazanych przez Sąd czynności. Tym samym okoliczności podnoszone we wniosku nie mogły stanowić podstawy przywrócenia terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił przywrócenia termin do wniesienia skargi.