VII SA/Wa 2239/10

Maciej Majewski - referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 2239/10 ze skargi Z. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowa stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić Z. C. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął na formularzu PPF wniosek Z. C. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż Z. C. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w łącznej wysokości 3020 zł. netto. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 150 m2, nieruchomość rolną o pow. 2,4 ha. Strona nie posiada oszczędności. We wniosku zaznaczono, że wnioskodawczyni cały dochód przeznacza na utrzymanie domu. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową Z. C. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Należy zauważyć, że z nadesłanego wniosku i okoliczności sprawy nie wynika by strona była w trudnej sytuacji majątkowej. Wnioskodawczyni posiada dom o pow. 150 m2, nieruchomość rolną, dochód z którego wraz z mężem się utrzymuje to 3020 zł. Świadczy to o tym, iż strona nie pozostaje w trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby zwolnienie od kosztów sądowych. Należy nadmienić, że na główny koszt w sprawie jakim jest wpis sądowy strona poniosła. Koszt ten może pozostać dla strony jedynym wydatkiem w sprawie (inne wydatki mogące pojawić się na kolejnych etapach postępowania to opłata za uzasadnienie wyroku w przypadku wydania wyroku oddalającego skargę złożenia wniosku o uzasadnienie – 100 zł, oraz wpis sądowy od wniesienia skargi kasacyjnej również w wysokości 100 zł., opłaty kancelaryjne za odpisy). Z tych względów uznano, że strona jest w stanie opłacić pozostałe w sprawie i ewentualne na tym etapie inne koszty sądowe, tym bardziej, że będą one rozłożone w czasie, stąd strona może się do nich odpowiednio wcześniej przygotować. Z tych względów odmówiono przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.