VII SA/Wa 2242/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: przyznać skarżącemu A. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W przedmiotowej sprawie w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego skarżący A. P. zwrócił się do Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Wnioskodawca posiada dom o powierzchni ok. 120 m2 z 1936 r. oraz nieruchomość rolną o powierzchni 1,1 ha. Skarżący wskazał, iż utrzymuje się wraz z małżonką z dochodów z renty i emerytury w łącznej wysokości 1125,20 zł miesięcznie. Wnioskodawca podniósł ponadto, iż wraz z żoną leczy się w kilku poradniach specjalistycznych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego (...). Biorąc pod uwagę sytuację finansową A. P. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Dochody w wysokości 1125,20 zł miesięcznie, z których utrzymują się dwie osoby nie pozwalają wnioskodawcy na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).