VII SA/Wa 2243/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2010 r. sprawy ze skargi K. S., L. K., J. S., S. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargę oddala Ostateczną decyzją z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r., znak: [...], o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] sierpnia 2000 r., Nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono M. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego parterowego o dachu średniostromym z garażem wolnostojącym wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr ew. [...], położonej w Ł. przy ul. [...]. Pismem z dnia 17 czerwca 2009 r. K. S., S. S., J. S. i L. K. zaskarżyli ostateczną decyzję Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. do Ministra Infrastruktury. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...], Minister Infrastruktury przekazał ww. pismo wg właściwości Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, wskazując, że zaskarżona decyzja jest ostateczna, a Minister Infrastruktury nie jest organem wyższego stopnia w stosunku do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowieniem z dnia [...] października 2009 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 134 k.p.a., w związku z odwołaniem (pismo z dnia 17 czerwca 2009 r.) J. S. i L. K. oraz Pana S. S. i Pana K. S. - stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu organ administracyjny wskazał, że stronie służy odwołanie tylko do jednej instancji. Decyzja wydana przez organ odwoławczy na skutek rozpatrzenia środka zaskarżenia, jest ostateczna i nie służy od niej odwołanie w administracyjnym toku instancji. Wyczerpanie powyższej możliwości powoduje niedopuszczalność odwołania, o którym mowa w art. 134 k.p.a. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, J. S., L. K., S. S. i K. S. wnosząc odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r., znak: [...], wyczerpali administracyjny tok postępowania, o czym zostali prawidłowo pouczeni w decyzji Głównego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli K. S., S. S., J. S. i L. K., wskazując, że wnosili o unieważnienie decyzji Nr [...] o pozwoleniu na budowę. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo stwierdził, że wniesienie odwołania od decyzji ostatecznej jest niedopuszczalne. Skarżący winni mieć na względzie, że zgodnie z art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Po wyczerpaniu administracyjnego toku instancji stronom postępowania, zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a wniesienie kolejnego odwołania w sprawie nie jest dopuszczalne. Rozpoznanie przez organ administracyjny tak wniesionego odwołania, oznaczałoby naruszenie zasady dwuinstancyjności. A zatem takie rozstrzygnięcie w sposób oczywisty naruszałoby art. 15 k.p.a. Doszłoby więc do rażącego naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., i możliwości wyeliminowania takiego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego ze skutkiem prawnym ex tunc. Natomiast zgodnie z zasadą dwuinstancyjności to sprawa administracyjna załatwiona nieostateczną decyzją administracyjną może być, po wniesieniu odwołania, ponownie rozpatrzona i rozstrzygnięta przez organ drugiej instancji. Zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego odnosi się zatem do konstrukcji prawnej odwołania w taki sposób, że odwołanie służy wyłącznie od decyzji organu pierwszej instancji, natomiast organem właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, czyli organ drugiej instancji, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2009 r. sygn. akt II GSK 919/08, publ. LexPolonica nr 2047245 i http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W przedmiotowej sprawie skarżący wnieśli odwołanie od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...], która jest decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji i służy od niej skarga do sądu administracyjnego. W tym miejscu wskazania wymaga, że organ administracyjny prawidłowo pouczył strony postępowania co do możliwości zaskarżenia ww. decyzji. Skarżący skorzystali z tego prawa i wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...] (sprawa sygn. akt VII SA/Wa 1324/09). Z tych względów, wniesienie odwołania od decyzji ostatecznej należy uznać za niedopuszczalne. A zatem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo zastosował art. 134 k.p.a., stwierdzając niedopuszczalność odwołania K. S., S. S., J. S. i L. K.. W związku z powyższym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzeczono jak w sentencji wyroku.