VII SA/Wa 2247/16

Dnia 28 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na czynność Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty za wydanie karty pojazdu postanawia odrzucić skargę R. K. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Prezydenta[...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z 7 marca 2016 r. skarżący zwrócił się do Prezydenta [...] o zwrot nadpłaty za wydanie karty pojazdu o numerze rejestracyjnym [...]. W piśmie z [...] marca 2016 r. Prezydent [...] odmówił zwrotu nadpłaty. Po rozpatrzeniu złożonego przez R. K. wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (zatytułowanego "odwołanie") Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] lipca 2016 r. uchyliło zaskarżoną czynność Prezydenta [...] z [...]marca 2016 r. i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy (po uchyleniu poprzedniej czynności) Prezydent [...] czynnością podjętą w dniu [...] sierpnia 2016 r. znak [...], odmówił zwrotu nadpłaty za wydanie karty pojazdu o numerze rejestracyjnym [...]. Wobec powyższego skarżący w piśmie z 24 sierpnia 2016 r. złożył skargę do Sądu na podjętą w dniu [...] sierpnia 2016 r. przez Prezydenta [...] czynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej" p.p.s.a.), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Natomiast na podstawie art. 53 § 2 cyt. ustawy w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Odmowa zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu stanowi tzw. inną czynność (inny akt) w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., co oznacza, że przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący powinien wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie złożyć skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W niniejszej sprawie, Prezydent [...] czynnością podjętą w dniu [...] sierpnia 2016 r. znak [...] (po uchyleniu poprzedniej czynności, a więc czynnością podjętą ponownie w I instancji), odmówił zwrotu nadpłaty za wydanie karty pojazdu o numerze rejestracyjnym [...]. Z akt sprawy wynika, że pismo (czynność) z [...] sierpnia 2016 r. doręczono skarżącemu w dniu 23 sierpnia 2016 r. W piśmie z 24 sierpnia 2016 r. R. K. złożył skargę do Sądu na podjętą w dniu [...]sierpnia 2016 r. przez Prezydenta [...] czynność. Wskazać zatem trzeba, że stosownie do treści art. 52 § 3 p.p.s.a. skarżący powinien był w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedział o odmowie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, wezwać organ (Prezydenta [...]) na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po złożeniu wezwania do usunięcia naruszanie prawa, po ew. uzyskaniu odpowiedzi od organu, skarżący mógł wnieść skargę do Sądu (w terminie przewidzianym w art. 53 § 2 p.p.s.a.). Niedopełnienie przez skarżącego obowiązku wyczerpania powyższego trybu przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego (niewyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących stronie w postępowaniu administracyjnym) powoduje, że jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.