VII SA/Wa 2248/13

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2013 r. po rozpoznaniu wniosku B. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi B. K. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego postanawia: przyznać B. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 5 listopada 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy B. K., w których wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku przedstawił swoją sytuację rodzinną, finansową i majątkową. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że ze względu na ustawowe zwolnienie skarżącego od obowiązku uiszczania kosztów sądowych wynikające z art. 239 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a rozpoznano wniosek skarżącego tylko w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a). Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Z formularza wniosku wynika, że wnioskodawca pozostaje z żoną w separacji. Wskazał, że uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.700,00 złotych miesięcznie, małżonka natomiast dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.200,00 złotych miesięcznie. Łączny dochód wnioskodawcy i jego małżonki wynosi 2.900,00 złotych brutto miesięcznie. Skarżący podał, że posiada z małżonką dom mieszkalny o pow. 110 m² wymagający przeprowadzenia remontu oraz ogródek w zabudowie mieszkalnej. Oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podniósł, że uzyskiwane dochody nie wystarczają na wykupienie wszystkich zalecanych lekarstw oraz na koszty związane z leczeniem i rehabilitacją. Dodał, że jest zadłużony. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Stwierdzono bowiem, że wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawca wraz z żoną nie pozwala mu na opłacenie kosztów adwokata bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i małżonki. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.