VII SA/Wa 2249/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Protokolant Sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2012 r. sprawy ze skarg Spółdzielni [...]-[...] "[...]" w W. i B. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz zmianę sposobu użytkowania I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej Spółdzielni [...]-[...] "[...]" w W. i B. G. kwotę po 500 (pięćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent. [...] decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...], działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1 art. 34 ust. 4 i art. 36, art. 71 oraz art. 82 ustawy z dnia 07.07.1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej kpa. zatwierdził projekt budowlany i udzielił K. J. pozwolenia na nabudowę oraz zmianę sposobu użytkowania, na cele mieszkalne, poddasza zlokalizowanego w budynku na działce nr ewid. [...] z obrębu [...] przy ul.S. w W. oraz rozbudowę budynku poprzez budowę zewnętrznej windy. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że złożona przez inwestora w ramach ponownego rozpatrywania sprawy dokumentacja stanowi podstawę do wydania ww. decyzji. Wskazał, iż w myśl art. 39 ust. 3 ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę obiektu budowlanego wydano w uzgodnieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Postanowieniem nr [...] z dnia [...].01.11r. Prezydent W. [...] Konserwator Zabytków uzgodnił pozwolenie na nadbudowę i zmianę sposobu użytkowania poddasza na cele mieszkalne oraz budowę zewnętrznej windy w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. S., ujętym w wykazie zabytków nieruchomych wg projektu budowlanego. Organ dodał, iż projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...].04.2007r. ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie i zmianie sposobu użytkowania poddasza na funkcję mieszkalną oraz budowie zewnętrznej windy w budynku położonym przy ul.S. w W.. Załączony do wniosku projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].08.2011 r. Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa. po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni [...]-[...] "[...]" od powyższej decyzji utrzymał ją w mocy. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że dokonując oceny prawnej decyzji Prezydenta W. z dnia [...].02.2011 r., stwierdził, że odpowiada ona prawu. Wskazał, że z przeprowadzonej analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt zagospodarowania działki został sporządzony zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 03 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. nr 120 poz. 1133) tj. jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, jest zgodny z ustaleniami ostatecznej decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. w przedmiocie warunków zabudowy i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie i zmianie sposobu użytkowania poddasza na funkcję mieszkalną oraz budowie zewnętrznej windy w budynku przy ul. S. w W.. Organ zaznaczył, że w szczególności planowana inwestycja nie doprowadzi do przekraczającego 2,6m. podniesienia kalenicy omawianego budynku, ani też do powstania dachu o kącie nachylenia innym niż dach obecnie istniejący. Ponadto do projektu dołączono oświadczenie projektanta, Pana P. G., o tym, iż projekt sporządzony został zgodnie z przepisami Prawa budowlanego oraz z zasadami wiedzy technicznej. Przedmiotowa inwestycja została również pozytywnie uzgodniona przez [...] Konserwatora Zabytków, na mocy postanowienia tego organu Nr [...]z dnia [...] stycznia 2011 r. Inwestor do projektu budowlanego dołączył prawidłowo sporządzoną ekspertyzę techniczną z września 2008 r. (uzupełnioną aneksem ze stycznia 2011 r.) dotyczącą stanu budynku przewidzianego do nadbudowy i rozbudowy, w której wskazano, iż budynek ten może być nadbudowany i rozbudowany w zakresie wskazanym we wniosku o pozwolenia na budowę. Z dołączonej do akt sprawy analizy przesłaniania i nasłonecznienia budynku położonego przy ul. P. przez planowaną nadbudowę budynku przy ul. S. (autorstwa architekta Pana A. G.) wynika jednoznacznie, iż nie dojdzie do ograniczenia nasłonecznienia budynku przy ul. P. w W. poniżej wartości wskazanych w § 60 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). W ocenie Wojewody [...] nietrafny jest zarzut, że przedłożony do zatwierdzenia projekt narusza § 204 ust. 5 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, z uwagi na fakt, iż, jak podnosi strona skarżąca, jego zrealizowanie ułatwi dokonanie ewentualnego włamania do lokali mieszkalnych w budynku przy ul. P., zaś założenie krat na otworach okiennych tego budynku utrudni jego ewakuację. Wyjaśnić bowiem należy, że § 204 ww. rozporządzenia dotyczy bezpieczeństwa konstrukcji budynku, a nie bezpieczeństwa pożarowego, czy też ochrony przed dokonaniem włamania. Organ wskazał, że powyższe jednoznacznie wynika zarówno z analizy treści całego § 204, jak i z faktu, że wskazany przepis znajduje się w dziale tegoż rozporządzenia zatytułowanym "Bezpieczeństwo konstrukcji". Ponadto, przedmiotowy projekt budowlany został pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych Pana H. Ł.. Odnosząc się do zawartego w będącym przedmiotem rozpoznania odwołaniu zarzutu, dotyczącego prawidłowości złożonego przez inwestora oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, organ stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Jak wynika z przedłożonej przez inwestora kopii prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] marca 2011 r., sygn. akt [...], orzeczeniem tym Sąd oddalił apelację K. C.-G. oraz B. G. od wyroku Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] lipca 2010 r., sygn. akt [...] oddalającego powództwo K. C.-G. oraz B. G. o ochronę posiadania. Tym samym utraciło moc, wydane w trybie zabezpieczenia powództwa, postanowienie Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] lipca 2007 r., nakazujące Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w W. powstrzymanie się do czasu rozstrzygnięcia sprawy prawomocnym wyrokiem od nadbudowy budynku tejże Wspólnoty. Organ stwierdził zatem, że w przedmiotowej sprawie inwestor spełnił wymagania określone w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, a stosownie do treści art. 35 ust 2 pkt 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Spółdzielnia [...] – [...] "[...]" w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie prawa oraz jej uzasadnionego interesu prawnego (art. 57 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) polegające na uchybieniu postanowieniom : 1) art. 31.3 Konstytucji RP poprzez utrzymanie w mocy decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę ograniczającej w niedopuszczalny sposób prawa członków Spółdzielni Mieszkaniowej, 2) art. 64.2. Konstytucji RP poprzez traktowanie w sposób nierównoprawny strony zainteresowane tą decyzją oraz ustanawiającej nierówną ochronę ich własności i praw majątkowych, a zatem bezrefleksyjne zaaprobowanie stanowiska władzy administracyjnej dyskryminującego i krzywdzącego członków Spółdzielni [...]-[...] "[...]", kosztem uprzywilejowania członków wspólnoty mieszkaniowej budynku przy ul. S. w W., 3) art. 144 kodeksu cywilnego poprzez wydanie decyzji naruszającej zasady dobrego sąsiedztwa, czego wyrazem jest nieliczenie się z prawami oraz interesem prawnym Spółdzielni i jej członków, przejawiające się pominięciem okoliczności, że podniesienie dachu budynku przy ul. S., w wyniku zamierzonej nadbudowy, nie wynika z rzeczywistej potrzeby zwykłego korzystania z projektowanego mieszkania, lecz z wyposażenia go w antresole powodujące podniesienie projektowanego dachu do wysokości sięgającej istniejących okien sąsiedniego budynku przy ul. P., co więcej zaś wywołujące konieczność wykonania w tym dachu okien usytuowanych w bezpośredniej bliskości okien istniejących zakłócając w ten sposób intymność zamieszkiwania w lokalach zajmowanych przez członków Spółdzielni, a przede wszystkim zwiększając w ten sposób zagrożenie pożarowe, 4) art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717) poprzez wydanie zaskarżonej decyzji bez uwzględnienia słusznych interesów członków skarżącej Spółdzielni, które są zagrożone zamierzoną nadbudową sąsiadującego budynku wspólnoty mieszkaniowej Skolimowska 5, powodującą szereg uciążliwości i zagrożeń dla sąsiadów, 5) art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego polegające na wydaniu zaskarżonej decyzji, pomimo jej niezgodności z przepisami o poszanowaniu uzasadnionych interesów osób trzecich, dotyczących w tym przypadku ochrony własności skarżącej Spółdzielni przed zakłóceniami w korzystaniu przez jej członków z należącej do Spółdzielni nieruchomości w wyniku realizacji zamierzonej nadbudowy przyległego budynku, czego rezultatem byłoby nie tylko ograniczenie widoku z okien i pogorszenie cyrkulacji powietrza, ale przede wszystkim pogorszenie ochrony przed włamaniem i ochrony przeciwpożarowej spowodowane usytuowaniem projektowanego dachu bezpośrednio pod istniejącymi oknami budynku Spółdzielni, 6) art. 5 ust. 1 pkt. 1b i 1c Prawa budowlanego poprzez umożliwienie podjęcia realizacji nadbudowy, która pogorszyłaby bezpieczeństwo użytkowania lokali znajdujących się na górnych piętrach budynku skarżącej Spółdzielni w wyniku umożliwienia łatwego przedostawania się przez obowiązkowy właz w podwyższonym dachu przestępcom działającym w celu dokonania kradzieży w istniejących lokalach członków Spółdzielni, a przede wszystkim pogorszyłoby znacząco warunki ochrony przeciwpożarowej w rezultacie niedopuszczalnego, w myśl przepisów zbliżenia do istniejących okien budynku Spółdzielni, projektowanego łatwopalnego dachu, wyposażonego ponadto w okna, co może ułatwiać rozprzestrzenianie ognia w razie pożaru. 7) art. 9 ust. 1 oraz ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego przez bezkrytyczną akceptację odstępstw od przepisów techniczno-budowlanych i proponowanych w zatwierdzonym projekcie rozwiązań zamiennych w zakresie ochrony przeciwpożarowej, mimo że załączona do tego projektu ekspertyza ppoż. traktuje te rozwiązania jako ledwie dostateczne zabezpieczenia o wymuszonym, zastępczym charakterze. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny, zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 134 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższą regulację - zdaniem składu orzekającego zaskarżona decyzja winna być uchylona. Wskazać należy, że zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Natomiast zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) do podstawowych obowiązków projektanta należy uzyskanie wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych w zakresie wynikającym z przepisów. Przepisami o których mowa w powołanym art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy są przepisy szczególne, jak np. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 121, poz. 1137). Z przywołanej regulacji Prawa budowlanego oraz z przepisów szczególnych, o których mowa wynika, iż projektant ma obowiązek przedstawić opracowaną przez siebie dokumentację do zaopiniowania, uzgodnienia i sprawdzenia rozwiązań projektowych właściwym organom, które dokonują na tej dokumentacji stosownych adnotacji. Unormowanie to ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Inwestor do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dołączył projekt budowlany oraz między innymi ekspertyzę techniczną dotyczącą stanu ochrony przeciwpożarowej dla przedmiotowego budynku. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. wyraził zgodę na zastosowanie przedstawionych w pkt 9 tej ekspertyzy rozwiązań. W punkcie tym między innymi określono wymóg zamurowania okien w ścianie sztytowej przyległego budynku lub zastosowanie pustaków szklanych albo zastosowanie obudowy poddasza bezpośrednio pod przekryciem elementami o odporności ogniowej w klasie EI 30 w pasie o szerokości co najmniej 8 m od ściany sąsiedniego budynku. Należy przypuszczać, że właściciele lokali z oknami o których mowa w tej ekspertyzie nie zastosowali się do jej zaleceń a w związku z tym aktualny pozostawał zapis o konieczności zachowania pasa zabezpieczającego o odpowiedniej szerokości. Z zatwierdzonego projektu architektoniczno-budowlanego wynika, że zaprojektowano konstrukcję dachu w sposób zapewniający w pasie 2 m od budynku przy ul. P. odporność ogniową w klasie EI 60. Zauważyć należy, że projekt budowlany nie zawiera adnotacji o zatwierdzeniu go przez odpowiednie służby z zakresu ochrony przeciwpożarowej. W tej sytuacji trudno uznać, że projekt jest kompletny w zakresie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego. Z tych względów zarzut skargi dotyczący oceny zatwierdzonego projektu pod względem zachowania zasad dotyczących ochrony przeciwpożarowej należało uznać za uzasadniony. Jako nietrafne Sąd uznał pozostałe zarzuty skargi. W pierwszej kolejności należy wskazać, że materia ustaleń decyzji o warunkach zabudowy nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Wobec tego zarzut naruszenia przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie mógł być skuteczny. Podobnie należało ocenić stawiany w postępowaniu zarzut zacieniania pomieszczeń skarżących. Do projektu dołączono analizę nasłonecznienia, z której wynika, że planowana rozbudowa nie powoduje naruszenia przepisów dotyczących tego zagadnienia. Jednocześnie skarżący nie podniósł żadnych merytorycznych zarzutów w stosunku do tej analizy. Odnosząc się do pozostałych zarzutów wyjaśnić należy, iż podnoszone w toku całego postępowania argumenty skarżącego sprowadzają się w gruncie rzeczy do nieakceptowania planowanej inwestycji. Skarżący uważa, że inwestycja w planowanych parametrach stanowi naruszenie zasady uwzględniania występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego). W kontekście tak stawianych zarzutów wskazać należy, iż naruszenie uzasadnionych interesów osób trzecich może opierać się wyłącznie na obiektywnej ocenie dotyczącej przestrzegania obowiązujących przepisów prawa, a w szczególności wymagań techniczno - budowlanych oraz norm dotyczących budowy. Oznacza to, że właścicielowi nieruchomości przysługują prawne środki ochrony przed sposobem zagospodarowania na cele budowlane nieruchomości sąsiedniej, jeżeli projektowany sposób zagospodarowania kolidowałby z jego prawnie chronionym interesem poprzez naruszenie przez inwestora obowiązujących przepisów techniczno - budowlanych oraz norm dotyczących budowy. Natomiast jeśli inwestycja w żaden sposób nie narusza tych przepisów i norm, nie można mówić o naruszeniu uzasadnionych interesów. Tak więc ochrona uzasadnionych interesów musi wynikać z przepisów prawa, które takiej ochrony danym podmiotom udzielają. Innymi słowy, w postępowaniu administracyjnym o udzielenie pozwolenia na budowę ocenie podlega badanie, czy dochodzi, względnie czy może dojść do naruszenia interesów osób trzecich, a więc i interesu właścicieli sąsiednich nieruchomości, jednakże wyłącznie w aspekcie ewentualnego naruszenia norm z zakresu prawa budowlanego i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2004 r., IV SA 3483/02, Lex Nr 156958). Skoro zaś wymogi przewidziane tymi przepisami zostały zachowane, względnie w prawidłowym trybie wyrażono zgodę na odstępstwo od nich, to nie mogą przynieść oczekiwanego rezultatu argumenty o naruszeniu interesów osób trzecich. Reasumując wskazać wypada, iż organy w sposób należyty i wyczerpujący przedstawiły argumenty odnoszące się do stawianych przez skarżącego zarzutów. Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy oceni czy wskazane powyżej nieprawidłowości w zakresie posiadanych opinii i uzgodnień dotyczących ochrony przeciwpożarowej pozwalają na zatwierdzenie projektu budowlanego. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, iż uchylona decyzja nie podlega wykonaniu.