VII SA/Wa 225/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F[...] z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki pylonu reklamowego postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. F[...] z siedzibą w [...] wniosła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki pylonu reklamowego znajdującego się na terenie działki nr ew. [...] obręb [...]. Następnie pismem z dnia [...] lutego 2012 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji o nakazie rozbiórki. Skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji doprowowadzi do nieodwracalnych następstw. Inwestor zmuszony będzie do rozbiórki pylonu, co związane będzie z poniesieniem znacznych kosztów finansowych i pracy. Może to doprowadzić do nieodwracalnego zdemontowania pylonu, gdyż są pewne elementy jego konstrukcji, których nie da się rozłożyć na części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem we wniosku ograniczono się w istocie do przytoczenia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący ogólnikowo wskazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby poniesieniem znacznych nakładów finansowych i pracy i nieodwracalnym zdemontowaniem pylonu reklamowego. W ocenie Sądu biorąc pod uwagę zarówno charakter inwestycji jak i argumenty zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji brak jest podstaw do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po stronie skarżącego powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Ze swojej natury rzeczy decyzje o nakazie rozbiórki powodują zmiany stanu rzeczy, nie oznacza to jednak, że ich wykonanie zawsze powoduje trudne od odwrócenia skutki. To na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że takie okoliczności zaistniały. W niniejszej sprawie skarżący poza przytoczeniem przepisów art. 61 § 3 nie wskazał na czym miałyby polegać nieodwracalne skutki wykonania decyzji. Sąd analizując materiał dowodowy wraz z wnioskiem skarżącego również nie dopatrzył się takich okoliczności w sprawie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.