VII SA/Wa 2251/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, sędzia WSA Andrzej Siwek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi Województwa [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w [...] z dnia [...] września 2021 r. znak [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę Dyrektor Zarządu Zlewni w P. Państwowego Gospodarstwa Wodne Wody Polskie ( dalej: "organ I instancji"), decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. znak: [...], na podstawie art. 389 pkt 6, w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 393 ust. 4, art. 397 ust. 3 pkt 2, art. 400 ust. 6, ust 7 i ust. 8, art. 403, art. 407, art. 415 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2021 poz. 624 ze zm.) oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku spółki [...] S.A. w K., w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzenia wodnego - rowu przydrożnego, polegającą na zarurowaniu jego fragmentu na dz. nr ewid. [...] w m. G., orzekł o udzieleniu spółce [...] S.A. ( dalej: "inwestor") pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę ww. urządzenia wodnego. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 17 marca 2021 r. do Zarządu Zlewni w P. wpłynął wniosek [...] S.A., w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzenia wodnego - rowu przydrożnego, polegającą na zarurowaniu jego fragmentu na dz. nr ewid. [...] w m. G. Do wniosku dołączono: 1. Operat wodnoprawny "Przebudowa urządzenia wodnego, rowu przydrożnego polegająca na zarurowaniu jego fragmentu". 2. Opis prowadzenia zamierzonej działalności sporządzony w języku nietechnicznym. 3. Decyzję nr [...] o warunkach zabudowy Wójta Gminy G. z dnia 11 lutego 2020 r. Organ I instancji wskazał, że na działce nr ewid. [...] przy drodze wojewódzkiej nr [...], obręb [...], gm. G. projektuje się przebudowę istniejącego rowu przydrożnego poprzez zarurowanie jego fragmentu o długości 15 m na potrzeby budowy zjazdu publicznego z drogi wojewódzkiej. Wykonanie przedmiotowych robót nie wpłynie na przepływ wody w rowie. W oparciu o zebrany i przekazany do Zarządu Zlewni materiał w sprawie uznano, że nie istnieją przeszkody do wydania pozwolenia wodnoprawnego w podanym zakresie i na ustalonych warunkach. Od powyższej decyzji odwołanie do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie ( dalej: "organ odwoławczy"), wniosło Województwo M. – M. Zarząd Dróg Wojewódzkich ( dalej: "skarżący") podnosząc, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego tj. art. 19 k.p.a. Zdaniem skarżącego, zgodnie z art. 40 ust. 1 i 2 pkt. 2 ustawy o drogach publicznych( Dz.U. z 2021 r., poz.1376, dalej: "u.d.p") , organem właściwym w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na zajęcie pasa drogowego jest M. Zarząd Dróg Wojewódzkich. Ponadto zdaniem skarżącego, wniosek z 14 stycznia 2021 r. złożony przez [...] S.A., dotyczył zezwolenia na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do rowu, a nie pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzenia wodnego - rowu przydrożnego, polegającą na zarurowaniu jego fragmentu na dz. ewid. nr [...] w m. G. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie skarżoną decyzją z dnia [...] września 2021 r. znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 14 ust. 4 ustawy Prawo wodne po rozpatrzeniu ww. odwołania Województwa M. orzekł o utrzymaniu w mocy. Decyzji organu I instancji. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie, organ odwoławczy wskazał, że stosownie do art. 389 pkt 6 ustawy Prawo wodne pozwolenie wodnoprawne wymagane jest m.in. na wykonanie urządzeń wodnych. W myśl przepisów art. 17 ust. 1 pkt 4 przepisy ustawy Prawo wodne, dotyczące wykonania urządzeń wodnych - stosuje się odpowiednio do odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy, rozbiórki lub likwidacji tych urządzeń, z wyłączeniem robót związanych z utrzymywaniem urządzeń wodnych w celu zachowania ich funkcji. Zgodnie z przepisami art. 16 pkt 65 ustawy Prawo wodne rowy, jako sztuczne koryta prowadzące wodę w sposób ciągły lub okresowy, o szerokości dna mniejszej niż 1,5 m przy ujściu są urządzeniami wodnymi (art. 16 pkt 47). Natomiast przepust na rowie jest elementem urządzenia wodnego tj. rowu. Rowy również są urządzeniami budowlanymi, o których mowa w art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawa budowlanego, związanymi z obiektem budowlanym. Stosownie do art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych przepust jest drogowym obiektem inżynierskim, a także w myśl art. 4 pkt 8 zjazdem łączącym drogi publiczne z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepust na rowie jest obiektem budowlanym, który należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 - 7.2 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w niniejszej sprawie postępowanie zainicjował wniosek [...] S.A. w K. w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzenia wodnego - rowu przydrożnego, polegającą na zarurowaniu jego fragmentu na dz. nr ewid. [...] w m. G. Organ wskazał, że biorąc pod uwagę lokalizację urządzenia wodnego oraz obszar działania poszczególnych zarządów zlewni wynikający z ustawy Prawo wodne i wydanego na jej podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 28 grudnia 2017 r. w sprawie nadania statutu Państwowemu Gospodarstwu Wodnemu Wody Polskie, Dyrektor Zarządu Zlewni w P. prawidłowo udzielił przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego. Organ odwoławczy poparł stanowisko Województwa M. – M. Zarządu Dróg Wojewódzkich w kwestii wydania przez skarżącego zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, gdyż rzeczywiście zgodnie z przepisami art. 39 ust 3 ustawy o drogach publicznych istnieje możliwość lokalizowania w pasie drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam, wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej. W niniejszej sprawie M. Zarząd Dróg Wojewódzkich w W. Rejon Drogowy O. decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. zezwolił na lokalizację zjazdu publicznego z drogi wojewódzkiej nr [...] w m. G. na teren działek nr [...] i [...] pod warunkiem, że przedmiotowy zjazd zostanie zaprojektowany i wykonany zgodnie z § 77 i § 78 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 2016 r., poz. 124 ze zm.). Zdaniem organu odwoławczego, decyzja ta nie zwalnia jednak inwestora od obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzenia wodnego - rowu przydrożnego polegającą na zarurowaniu odcinku rowu na dł. 15 m. Następnie organ wskazał, że z treści wniosku z dnia 16 marca 2021 r. oraz załączonego do wniosku operatu wodnoprawnego wynika, że Wnioskodawca planuje wykonać zjazd publiczny z drogi wojewódzkiej nr [...] w m. G. w celu przejścia nad istniejącym rowem przydrożnym na teren działek nr [...] i [...]. Rowy przydrożne zaliczane są do urządzeń wodnych służących kształtowaniu zasobów wodnych oraz korzystaniu z nich, a ze względu na przejmowanie i odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z pasa drogowego służą korzystaniu z wód, polegającemu na odwadnianiu gruntów i obiektów budowlanych. W zależności od ich napełnienia wpływają na stan wód gruntowych na terenach przyległych (odwaniają lub nawadniają te tereny). Wykonanie zjazdu do posesji poprzez zarurowanie odcinka rowu odwadniającego układ drogowy zgodnie z warunkami ustalonymi w Rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie oraz przepisami ustawy Prawo wodne, zapewni swobodny przepływ wody w rowie. W świetle analizy postępowania organu I instancji nie dopatrzono się naruszenia przepisów prawa, w szczególności art. 19 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie przestrzeganie swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło Województwo M. – M. Zarząd Dróg Wojewódzkich. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił: - naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art 19 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji o zezwoleniu na zajęcie pasa drogowego, gdzie zgodnie z art. 40 ust. 1 i 2 pkt. 2 ustawy o drogach publicznych właściwym w sprawie organem jest skarżący, - naruszenie interesu prawnego poprzez zwiększenie kosztów utrzymania rowu przydrożnego, ograniczenie naturalnego wsiąkania wody a przez to doprowadzenie do lokalnych podtopień mając na uwadze, że do ww. rowu odprowadzane będą wody opadowe i roztopowe z nieruchomości wnioskodawcy oraz drogi wojewódzkiej nr [...]. Na podstawie art. 145 § 2 p.p.s.a., skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Dyrektor Zarządu Gospodarki Wodnej w W. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nie odnosząc się w uzasadnieniu do zarzutu przekroczenia właściwości. Organ II instancji utrzymując w mocy decyzję z [...] lipca 2021 r. w zakresie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego wykroczył poza swoją właściwość i wyraził zgodę na lokalizację w pasie drogowym urządzenia niezwiązanego z potrzebami drogi. Skarżący wskazał, że decyzja o umieszczeniu rury w pasie drogowym odpowiada decyzji z art. 40 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy o drogach publicznych. Skarżący przy tym nie neguje prawa organu I instancji do wydania decyzji dotyczącej przepustu pod zjazdem. W tym zakresie organ I instancji jest uprawniony do wydania pozwolenia wodnoprawnego. Problem polega jednak na tym, że projektowany zjazd w myśl mapy stanowiącej załącznik do wniosku z 14 stycznia 2021 r. ma szerokość 6 m, a rura określona w pkt I decyzji z [...] lipca 2021 r. ma długość 15 m. Oznacza to zdaniem skarżącego, że organ I instancji wyszedł poza upoważnienie ustawowe w tym względzie określone w art. 389 pkt 9 ustawy Prawo wodne, który wprost odwołuje się do definicji przepustów, która jest określona w art. 4 pkt 15 ustawy o drogach. Ustawa o drogach odwołuje się co prawda do nasypu drogi w art. 4 pkt 15, per analogiam dla przepustów pod zjazdami przepust powinien więc być równy szerokością nasypowi zjazdu. W przedmiotowej sprawie nasyp zjazdu wynosi 6 m i jest równy szerokością zjazdowi co też wynika z mapy stanowiącej załącznik do wniosku z 14 stycznia 2021 r. Skarżący argumentował, że w sytuacji gdyby przyjąć, że rozumowanie organu I i II instancji jest właściwe w ramach pozwolenia wodnoprawnego mogłoby dojść do zarurowania rowu na kilku kilometrach. Powyższe rodzi problemy techniczne. Utrzymanie samego urządzenia leży w gestii wnioskodawcy natomiast rów jako element pasa drogowego utrzymuje zarządca drogi. W sytuacji gdy rura wystaje poza zjazd utrzymanie rowu np. w zakresie koszenia jest utrudnione. Powoduje to zwiększenie kosztów utrzymania części pasa drogowego. Zgodnie z pkt II. 3 decyzji z [...] lipca 2021 r. ukształtowanie terenu po wykonaniu urządzenia wodnego nie powinno naruszać stosunków wodnych na gruntach sąsiednich. Zarurowanie 15 m rowu przydrożnego spowoduje utrudnienia w naturalnym wsiąkaniu wody. Tymczasem z dokumentacji udostępnionej przez PGW Wody Polskie Rejonowi Drogowemu w G. nie wynika jednoznacznie jak będą odprowadzane wody roztopowe z utwardzonej powierzchni znajdującej się nad zarurowanym fragmentem działki nr ewid. [...] w m. G. oraz z działek dz.nr ewid. [...] i [...] gmina G. (działki należące do Wnioskodawcy do których ma prowadzić wybudowany zjazd). Brak załącznika wskazującego sposób odprowadzenia wód opadowych wskazuje że, należy założyć, że zabudowa rowu odprowadzającego wody opadowe i roztopowe z pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr [...] w miejscowości G. może negatywnie wpłynąć na odwodnienie drogi w okresie intensywnych lub długotrwałych opadów deszczu, gdyż w tym samym czasie będą odprowadzane wody roztopowe i opadowe z nieruchomości wnioskodawcy do rowu przydrożnego należącego do skarżącego. Skutkiem naruszenia przepisów o właściwości powinno być zdaniem skarżacego stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Działanie z naruszeniem przepisów o właściwości skutkuje podstawą do stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja, nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie, jest decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie dnia [...] września 2021 r. znak: [...], utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w P. Państwowego Gospodarstwa Wodne Wody Polskie z dnia [...] lipca 2021 r. znak: [...], udzielającą spółce [...] S.A. w K., pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzenia wodnego - rowu przydrożnego, polegającą na zarurowaniu jego fragmentu na dz. nr ewid. [...] w m. G. Istota sporu w niniejszej sprawie, sprowadza się do oceny czy organ I instancji, był właściwy do udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę rowu. Skarżący stoi na stanowisku, że to on był organem właściwym organem do wydania decyzji, a zatem doszło do naruszenia art. 19 k.p.a., co powinno skutkować jej nieważnością. Sąd nie podziela powyższego poglądu. Wskazać należy bowiem, że wbrew argumentacji zawartej w skardze, postępowanie w niniejszej sprawie, nie zostało zainicjowane wnioskiem inwestora z dnia 14 stycznia 2021 r. o wyrażenie zgody na odprowadzanie wód opadowych do rowu przydrożnego stanowiącego działkę ewidencyjną nr [...] w miejscowości G. Postępowanie to zapoczątkował bowiem wniosek inwestora z dnia 16 marca 2021 r. o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzenia wodnego - rowu przydrożnego, polegającą na zarurowaniu jego fragmentu na dz. nr ewid. [...] w m. G. Stosownie do art. 397 ust. 3 pkt 2 lit. a Prawa wodnego, organem właściwym w w sprawach m.in. pozwoleń wodnoprawnych, o których mowa w art. 388 ust. 1 pkt 1, niewymienionych w pkt 1 lit. a, c i d., jest dyrektor zarządu zlewni Wód Polskich. W myśl art. 389 pkt 6 Prawa wodnego, pozwolenie wodnoprawne wymagane jest m.in. na wykonanie urządzeń wodnych. Urządzenia wodne wymienia art. 16 pkt 65 Prawa wodnego, zaliczając do nich w podpunkcie a) tego przepisu - urządzenia lub budowle piętrzące, przeciwpowodziowe i regulacyjne, a także kanały i rowy. Legalną definicję rowów zawiera art. 16 pkt 47 Prawa wodnego określając je jako sztuczne koryta prowadzące wodę w sposób ciągły lub okresowy, o szerokości dna mniejszej niż 1,5 m przy ujściu. W świetle powyższych regulacji, nie ma zdaniem Sądu wątpliwości, że przedmiotowy rów, o przebudowę którego wystąpił inwestor, stanowi urządzenie wodne, zaś organem właściwym do wydania decyzji o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego, jest stosownie do treści art. 397 ust. 3 pkt 2 lit. a Prawa wodnego, dyrektor zarządu zlewni Wód Polskich. Dodać należy, że w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 Prawa wodnego, przepisy tej ustawy, dotyczące wykonania urządzeń wodnych, stosuje się odpowiednio do odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy, rozbiórki lub likwidacji tych urządzeń, z wyłączeniem robót związanych z utrzymywaniem urządzeń wodnych w celu zachowania ich funkcji. Skarżący argumentuje, że w myśl art. 40 ust. 1 i 2 pkt 2 u.d.p., umieszczenie w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, wymagało zezwolenia skarżącego jako zarządcy drogi na zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg, wydanego w drodze decyzji administracyjnej. Argumentacja skarżącego, który nie neguje jednocześnie prawa organu I instancji do wydania decyzji dotyczącej przepustu pod zjazdem, sprowadza się do długości rury przebiegającej pod zjazdem wynoszącej 15 metrów. Zdaniem skarżącego, wykroczenie przez organ I instancji poza jego właściwość ustawową, związane jest z tym, że przedmiotowa rura jest dłuższa niż szerokość zjazdu, która wynosi 6 metrów. W ocenie skarżącego, wydanie decyzji przez organ I instancji, mieściłoby się w granicach jego właściwości rzeczowej, tylko wówczas, gdyby rura pod zjazdem stanowiąca przepust była równej długości co szerokość zjazdu, a więc 6 metrów. Skarżący argumentował, że organ I instancji wyszedł poza upoważnienie ustawowe określone w art. 389 pkt. 9 Prawa wodnego, który wprost odwołuje się do definicji przepustów określonej w art. 4 pkt. 15 u.d.p. Ustawa o drogach odwołuje się co prawda do nasypu drogi w art. 4 pkt. 15, per analogiam dla przepustów pod zjazdami przepust powinien więc być równy szerokością nasypowi zjazdu. Zarzut niewłaściwości organu I instancji, sprowadza się zatem do przekroczonych zdaniem skarżącego parametrów rury pod przepustem a konkretnie jej długości. Zdaniem Sądu argumentacji tej również nie można uznać za trafną. Skarżący nie wyjaśnia bowiem, dlaczego akcentowane w skardze przekroczenie długości rury pod zjazdem o kilka metrów, miałoby prowadzić do zmiany właściwości organu I instancji. Należy jeszcze raz podkreślić, że postępowanie w rozpatrywanej sprawie, zainicjował wniosek inwestora z dnia 16 marca 2021 r., którego przedmiotem było wyłącznie udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzenia wodnego - rowu przydrożnego, polegającą na zarurowaniu jego fragmentu na dz. nr ewid. [...] w m. G. Przepust na rowie jest elementem tego urządzenia wodnego i niezależnie od jego parametrów, właściwym organem był organ wydający w niniejszej sprawie decyzję w pierwszej instancji. Wniosek inwestora, nie dotyczył zgody na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do rowu przydrożnego stanowiącego działkę ewidencyjną nr [...] w m. G. Zgodnie z treścią art. 393 ust. 4 Prawa wodnego, pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń. Informację tej treści zamieszcza się w pozwoleniu wodnoprawnym. Ustawa Prawo wodne w swych regulacjach, kieruje się potrzebą ochrony zasobów wodnych i określa warunki, na jakich można korzystać z tych zasobów na potrzeby ludności oraz gospodarki. Argumenty skarżącego, dotyczące problemów z utrzymywaniem rowu w należytym stanie z uwagi na parametry rury oraz niczym nie uzasadnione obawy związane z utrudnieniami we wsiąkaniu wody, nie prowadzą zdaniem Sądu do wniosku o przekroczeniu właściwości przez organ I instancji. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.