VII SA/Wa 2256/09

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 stycznia 2010r. po rozpoznaniu wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi K.K. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] września 2009r. znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki postanawia: przyznać K. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 4 stycznia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku PPF K.K. w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze względu na ustawowe zwolnienie skarżącej od obowiązku uiszczania kosztów sądowych wynikające z art. 239 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozpoznano wniosek skarżącej tylko w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie uznano, że wnioskodawczyni w nadesłanym formularzu wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni wspólnie z mężem utrzymują się z dochodów w wysokości 2.609,03 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się dochód wnioskodawczyni uzyskiwany z tytułu emerytury w wysokości 1.101,20 złotych i dochód małżonka wnioskodawczyni w wysokości 1.334,73 złotych oraz dodatek pielęgnacyjny w wysokości 173,10 złotych miesięcznie. Skarżąca podkreśliła, że zarówno ona jak i jej małżonek są osobami bardzo schorowanymi ponoszącymi znaczne koszty na leki i leczenie. Wnioskodawczyni podała, że miesięcznie ponosi następujące wydatki: czynsz w wysokości 457,82 złotych, opłatę za energię w wysokości 54,13, ubezpieczenie PZU w wysokości 57,60 złotych, opłata za internet w wysokości 49,00 złotych, opłata za telefon w wysokości 40,00 złotych, opłata za telefon komórkowy w wysokości 25,00 złotych, baterie do aparatu słuchowego 18,00 złotych, lekarstwa kwotę 436,90 złotych, ubezpieczenie mieszkania 10,00 złotych. Po podsumowaniu wskazała, że wydatki te wynoszą 1.174,45 złotych. Wnioskodawczyni oświadczyła, że pozostała część dochodów przeznaczana jest na żywność, ubranie, higienę osobistą, utrzymanie czystości mieszkania. Skarżąca zaznaczyła również, że posiada mieszkanie o pow. 64 m², które wymaga remontu. Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że w opisywanej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Oceniono bowiem, że sytuacja materialna i stan zdrowia wnioskodawczyni i jej męża, nie pozwala jej na opłacenie kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.