VII SA/Wa 2257/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Tomasz Janeczko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2021 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Ministra Zdrowia z [...] października 2020 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. [...] reprezentowany przez pełnomocnika – [...] w piśmie z [...] marca 2021 r. cofnął skargę złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Zdrowia z [...] października 2020 r. znak: [...] w przedmiocie zarzutów złożonych w postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie, wobec jednoznacznego oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd - na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów sadowych postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.